Аё санои ту бар ҷумлаи хилоиқи фарз

ایا ثنای تو بر جملهٔ خلایق فرض

Кам аз бузургии ту осмон ба тӯл ва ба арз

کم از بزرگی تو آسمان به طول و به عرض

Ту шамси динӣ ва бар шамс осмон гаштаст

تو شمس دینی و بر شمس آسمان گشتست

Намози бурдани сӯй дар рафеъи ту фарз

نماز بردن سوی در رفیع تو فرض

Умеди ризқи зи девони ҷӯад ту дорад

امید رزق ز دیوان جود تو دارد

Ҳар он касе ки диҳад лашкарамоне арз

هر آن کسی که دهد لشکر امانی عرض

зи сайри ҳафт ситора , зи даври ҳафт фалак

ز سیر هفت ستاره ، ز دور هفت فلک

Чу ту наёяд як тани алии басити аларз

چو تو نیاید یک تن علی بسیط الارض

Туро шуд ситами банда , ки кардем озод

ترا شد ستم بنده ، که کردیم آزاد

Ҳам аз ънои савол ва ҳам аз Ақилаи қарз

هم از عنای سؤال و هم از عقیلهٔ قرض