Бо ман охир , снмо , ҷанг чаро бояд дошт ?
با من آخر، صنما، جنگ چرا باید داشت؟
Вази миннати биҳдаҳи дили танг чаро бояд дошт ?
وز منت بیهده دل تنگ چرا باید داشت؟
Бо адуи мардумӣу сулҳ чаро бояд кард ?
با عدو مردمی و صلح چرا باید کرد؟
Бо раҳеи арбадау ҷанг чаро бояд дошт ?
با رهی عربده و جنگ چرا باید داشت؟
Гар надории бмни оҳанг , раво ҳаст , ва лек
گر نداری بمن آهنگ، روا هست، و لیک
Бар бидонадяши ман оҳанг чаро бояд дошт ?
بر بداندیش من آهنگ چرا باید داشت؟
Нанги дории ҳама аз суҳбати ман вена на накӯаст
ننگ داری همه از صحبت من وین نه نکوست
Охир аз суҳбати ман нанг чаро бояд дошт ?
آخر از صحبت من ننگ چرا باید داشت؟
Аз раҳи ман , эй дар дили ман манзили ту
از ره من ، ای در دل من منزل تو
Хештани даври бФрснг чаро бояд дошт ?
خویشتن دور بفرسنگ چرا باید داشت؟
Ман чу асҳоби тазаллуми бадари насраи дайн
من چو اصحاب تظلم بدر نصرة دین
Зада дар доман ӯ чанг чаро бояд дошт ?
زده در دامن او چنگ چرا باید داشت؟
Он худованд , ки иқболи фалак банда ӯст
آن خداوند، که اقبال فلک بندهٔ اوست
Пайкари ҳодиса аз пой дар афганда ӯст
پیکر حادثه از پای در افگنده اوست
Снмо , арбада пайваста кунӣ то чаҳ шавад ?
صنما، عربده پیوسته کنی تا چه شود؟
Бағами андешаи мо баста кунӣ то чаҳ шавад ?
بغم اندیشهٔ ما بسته کنی تا چه شود؟
Ҳар замони машъалаи оташ бе хештанӣ
هر زمان مشعلهٔ آتش بی خویشتنی
Бо раҳеи биҳдаҳ пайваста кунӣ , то чаҳ шавад ?
با رهی بیهده پیوسته کنی، تا چه شود؟
Бе ниёзии ту зи ороиш ва чун ҳаст чунин
بی نیازی تو ز آرایش و چون هست چنین
Бар гул аз сунбул трдстаҳ кунӣ , то чаҳ шавад ?
بر گل از سنبل تردسته کنی، تا چه شود؟
Дар ънои аФгним ҳар нафас ва аз сари сидқ
در عنا افگنیم هر نفس و از سر صدق
Душманами рози ъно руста кунӣ , то чаҳ шавад ?
دشمنم راز عنا رسته کنی، تا چه شود؟
Шодӣ аз хотири ман рафта кунӣ , то чаҳ буд ?
شادی از خاطر من رفته کنی، تا چه بود؟
Ромиш аз синаи ман ҷуста кунӣ , то чаҳ шавад ?
رامش از سینهٔ من جسته کنی، تا چه شود؟
Тирсозӣу камони ғамзау абрӯу маро
تیر سازی و کمان غمزه و ابرو و مرا
Дил бидон тиру камон баста кунӣ , то чаҳ шавад ?
دل بدان تیر و کمان بسته کنی، تا چه شود؟
Дил кунӣ бар дили ман фитна ва худро имрӯз
دل کنی بر دل من فتنه و خود را امروز
Пеши шоҳи аҷам оҳиста кунӣ , то чаҳ шавад ?
پیش شاه عجم آهسته کنی، تا چه شود؟
Шаҳриёрӣ , ки бадви роят дайн Мансураст
شهریاری ، که بدو رایت دین منصورست
Олами илму карам аз дил ӯ маъмураст
عالم علم و کرم از دل او معمورست
Снмо , дили зи ту маҳҷӯр нахоҳам кардан
صنما، دل ز تو مهجور نخواهم کردن
Ҷони зи ҳиҷрони ту ранҷур нахоҳам кардан
جان ز هجران تو رنجور نخواهم کردن
Ҳарки маҳҷӯр шуд аз рӯй ту ранҷур диласт
هرکه مهجور شد از روی تو رنجور دلست
Пас дил аз ҳиҷри ту ранҷур нахоҳам кардан
پس دل از هجر تو رنجور نخواهم کردن
Дилу ҷонро , ки ту аз ҳар ду гиронмоя тарӣ
دل و جان را، که تو از هر دو گرانمایه تری
Ҷуз бар андӯҳи ту мқсўр нахоҳам кардан
جز بر اندوه تو مقصور نخواهم کردن
То сари ман з гиребон накунӣ даври бтиғ
تا سر من ز گریبان نکنی دور بتیغ
Чанг аз домани ту давр нахоҳам кардан
چنگ از دامن تو دور نخواهم کردن
Мотами умр маро дошта гир , аз ҳамаи умр
ماتم عمر مرا داشته گیر ، از همه عمر
Бо ҷамоли рухи ту сур нахоҳам кардан
با جمال رخ تو سور نخواهم کردن
Бар суханҳои худам ёр кунӣ , рӯ , ки равон
بر سخن های خودم یار کنی، رو، که روان
Бар суханҳои ту мағрур нахоҳам кардан
بر سخن های تو مغرور نخواهم کردن
Хештани ҷуз бо ёдии ълоءи аддавла
خویشتن جز با یادی علاء الدوله
Бар сафи ҳиҷри ту Мансур нахоҳам кардан
بر صف هجر تو منصور نخواهم کردن
Он худованд , казу рӯз залолат сияҳаст
آن خداوند، کزو روز ضلالت سیهست
Қиблаи тоҷўрони атсзи хўорзмшҳст
قبلهٔ تاجوران اتسز خوارزمشهست
Хусравӣ , каз раҳи кинаши бҳзр бояд буд
خسروی، کز ره کینش بحذر باید بود
Хусравонро бадараши бастаи камар бояд буд
خسروان را بدرش بسته کمر باید بود
Чархро пеши мъолиши замин бояд буд
چرخ را پیش معالیش زمین باید بود
Баҳрро пеши Аёдяши шимур бояд буд
بحر را پیش ایادیش شمر باید بود
Гардаи нонро зи камоли фазаъаши рӯзи масоф
گرده نان را ز کمال فزعش روز مصاف
Дар вғои бастаи лабу хастаи ҷигар бояд буд
در وغا بسته لب و خسته جگر باید بود
Дар ҷаҳони толиби анвоъ ҳунар ӯст зи халқ
در جهان طالب انواع هنر اوست ز خلق
Мардро толиби анвоъи ҳунар бояд буд
مرد را طالب انواع هنر باید بود
Аз паии касби шарафи вази паии таҳсили ҷалол
از پی کسب شرف وز پی تحصیل جلال
Бадари фаррух ӯ карда мақар бояд буд
بدر فرخ او کرده مقر باید بود
Бо висоли қадамаши ҷуфти шараф бояд гашт
با وصال قدمش جفت شرف باید گشت
Дар паноҳи илмаши ёри зафар бояд буд
در پناه علمش یار ظفر باید بود
Ҳон ! машав фарди зи фархунда дар бо хатараш
هان! مشو فرد ز فرخنده در با خطرش
Ки чу зу фарди шӯии ҷуфти хатар бояд буд
که چو زو فرد شوی جفت خطر باید بود
Нутқ бо фоидаи ҷузи васф ббёнш набӯд
نطق با فایده جز وصف ببیانش نبود
Бар бе ғоилаҳи ҷири феъл бенонаш набӯд
بر بی غایله جر فعل بنانش نبود
Хсрўо , меҳри ту гетии яла кӣ ёрад кард ?
خسروا، مهر تو گیتی یله کی یارد کرد؟
Ҷузи турои чархи фалаки оқила кӣ ёрад кард ?
جز ترا چرخ فلک عاقله کی یارد کرد؟
Адл ту ҳаст бар он гӯна , ки аз ҳайбат ӯ
عدل تو هست بر آن گونه، که از هیبت او
Ғӯли ҷузи раҳбарии қофила кӣ ёрад кард ?
غول جز رهبری قافله کی یارد کرد؟
Бод чун дид ки итлоқи асирон аз тест
باد چون دید که اطلاق اسیران از تست
Низ бар оби ҳамеи силсила кӣ ёрад кард ?
نیز بر آب همی سلسله کی یارد کرد؟
Дасти онкас , ки гиребони бхлоФти бандад
دست آنکس ، که گریبان بخلافت بندد
Гӯйро муттасили ангала кӣ ёрад кард ?
گوی را متصل انگله کی یارد کرد؟
Гӯши ръдори шунӯди наъраи кӯси ту брзм
گوش رعدار شنود نعرهٔ کوس تو برزم
Беш бар авҷи ҳавои машъала кӣ ёрад кард ?
بیش بر اوج هوا مشعله کی یارد کرد؟
Душмани ту , ки гурезади зи ҷӯади зафарат
دشمن تو، که گریزد ز جود ظفرت
Ҷуз дар акнофи адами марҳала кӣ ёрад кард ?
جز در اکناف عدم مرحله کی یارد کرد؟
Чархи гардандаи шаби тираи пари воқеа ро
چرخ گردنده شب تیرهٔ پر واقعه را
Ҷузи бФтҳи ту ҳамеи ҳомила кӣ ёрад кард ?
جز بفتح تو همی حامله کی یارد کرد؟
Малики офоқи турои ҷумлаи мусаллам шудаи гир
ملک آفاق ترا جمله مسلم شده گیر
Садри ту марҷаъи зрити одам шудаи гир
صدر تو مرجع ذریت آدم شده گیر
Хсрўо , ҷуз бар ту бори маро хуш набӯд
خسروا، جز بر تو بار مرا خوش نبود
Ҷузи саноӣ дар ту кори марои маро хуш набӯд
جز ثنای در تو کار مرا مرا خوش نبود
Ҳеҷ шуғлӣ , ки азу мисли маро , давр аз ман
هیچ شغلی ، که ازو مثل مرا ، دور از من
Кам шавад назд ту бозор , маро хуш набӯд
کم شود نزد تو بازار، مرا خوش نبود
Хӯрда шуд бодаи бФрмони ту якбор ва лек
خورده شد باده بفرمان تو یکبار و لیک
Хўрни бода дигар бори маро хуш набӯд
خورن باده دگر بار مرا خوش نبود
Хӯрдани ончии тан ман шавад аз хӯрдан ӯ
خوردن آنچه تن من شود از خوردن او
Дар хури таънаи аҳрори маро хуш набӯд
در خور طعنهٔ احرار مرا خوش نبود
Мастии хориҷ аз андоза ки бар бод диҳад
مستی خارج از اندازه که بر باد دهد
Музейу ҷбаҳу дастори маро хуш набӯд
موزه و جبه و دستار مرا خوش نبود
Чун шавад ъдти тимори ту андак бар ман
چون شود عدت تیمار تو اندک بر من
Зон сипас муддат бисёр маро хуш набӯд
زان سپس مدت بسیار مرا خوش نبود
Бе дар ту , бҷлоли ту , агар пои нуҳум
بی در تو ، بجلال تو ، اگر پای نهم
Бар сари гунбади даввори маро хуш набӯд
بر سر گنبد دوار مرا خوش نبود
Ҳар ки ӯ бандаи ин ҳазрати воло буд
هر که او بندهٔ این حضرت والا بود
Ҳамчуи ман соби сад неъмат ва оло гардад
همچو من صاب صد نعمت و آلا گردد
То ҷаҳонаст накӯи хоҳи ҷаҳони боди туро
تا جهانست نکو خواه جهان باد ترا
Бар ҳамаи халқи ҷаҳони ҳукми равони боди туро
بر همه خلق جهان حکم روان باد ترا
Шаръ аз накбати айём амон ёфт бтў
شرع از نکبت ایام امان یافت بتو
Аз ҳамаи накбати айёми амони боди туро
از همه نکبت ایام امان باد ترا
Ъдти бахти ҳамаи баҳраи тани гашти туро
عدت بخت همه بهرهٔ تن گشت ترا
Мояи ақли ҳамаи ҳиссаи ҷони боди туро
مایهٔ عقل همه حصهٔ جان باد ترا
Дар ду ҳолат , бадви маънӣ : бскўну бмзо
در دو حالت، بدو معنی: بسکون و بمضا
Азму ҳзмӣ чу замин ва чу замони боди туро
عزم و حزمی چو زمین و چو زمان باد ترا
Ҳар чаҳ шикаст дар офоқ туро ҳаст яқин
هر چه شکست در آفاق ترا هست یقین
Ҳар чаҳ сараст бар афлоки аёни боди туро
هر چه سرست بر افلاک عیان باد ترا
Олами илму карами зери нигин ту шудаст
عالم علم و کرم زیر نگین تو شدست
Мураккаби ъзу шарафи зери Аннани боди туро
مرکب عز و شرف زیر عنان باد ترا
Илму ҳлмсти баин зевари афъоли мулӯк
علم و حلمست بهین زیور افعال ملوک
То буд ин ду , ин бод ва ҳам он боди туро
تا بود این دو ،این باد و هم آن باد ترا