Ёр бо ман ҳаме вафо накунад

یار با من همی وفا نکند

То тавонад биҷуз ҷафо накунад

تا تواند بجز جفا نکند

Аўстодист дар ҷафо , ки бҳкм

اوستادیست در جفا، که به حکم

Як дақиқаи ҳаме хато накунад

یک دقیقه همی خطا نکند

Нагзарад соъатӣ бар он раъно

نگذرد ساعتی بر آن رعنا

Ки дилами хаста ъно накунад

که دلم خستهٔ عنا نکند

Бдъои хостами ғами ишқаш

به دعا خواستم غم عشقش

Ҳеҷ оқили чунин дуо накунад

هیچ عاقل چنین دعا نکند

Ҳоҷатам ҳаст азуи ҷавоби салом

حاجتم هست ازو جواب سلام

Зини қадари ҳоҷатам раво накунад

زین قدر حاجتم روا نکند

Бҳдисӣ маро кунад шодон

به حدیثی مرا کند شادان

Чу зиён несташ чаро накунад ?

چو زیان نیستش چرا نکند؟

Ҳолати дарди ман куҷо донад ?

حالت درد من کجا داند؟

То ҳамин ҳолаташ сазо накунад

تا همین حالتش سزا نکند

Ҳам раво дорам ин ҳамаи меҳнат

هم روا دارم این همه محنت

Гар ҷаҳонаши зи ман ҷудо накунад

گر جهانش ز من جدا نکند

Кунад аз ман замонаи ёри ҷудо

کند از من زمانه یار جدا

Чаҳ кунам бо замона то накунад ?

چه کنم با زمانه تا نکند؟

Кишт хоҳад марои бҷўр вале

کشت خواهد مرا به جور ولی

Адли хўорзмшаҳ раҳо накунад

عدل خوارزمشه رها نکند

эй брхи моҳ осмон гашта

ای به رخ ماه آسمان گشته

Ваии бқди сарв бӯстон гашта

وی به قد سرو بوستان گشته

Кӯии ту бо Наими давлати ту

کوی تو با نعیم دولت تو

Хуштар аз хулд ҷовдон гашта

خوشتر از خلد جاودان گشته

Ҳамчуи ҷон азизанда ту

همچو جان عزیز انده تو

Офати сад ҳазор ҷон гашта

آفت صد هزار جان گشته

Ту причҳр эй нае , ки парӣ

تو پریچهره‌ای نه‌ای، که پری

Ҳаст аз шарми ту ниҳон гашта

هست از شرم تو نهان گشته

Бе бар ҳамчуи парниёнати маро

بی برِ همچو پرنیانت مرا

Шахс чун тор парниён гашта

شخص چون تار پرنیان گشته

Бе рухи ҳамчуи арғавонати маро

بی رخِ همچو ارغوانت مرا

Ашки ҳамранг арғавон гашта

اشک همرنگ ارغوان گشته

Пуштам аз бими тири ғамзаи ту

پشتم از بیم تیر غمزهٔ تو

Хами гирифтатар аз камон гашта

خم گرفته تر از کمان گشته

Чун равонии блтФ ва дар ғами ту

چون روانی به لطف و در غم تو

Хӯнам аз дидагон равон гашта

خونم از دیدگان روان گشته

Ман сабки дили зъшқ ва бар дили ман

من سبک دل ز عشق و بر دل من

Бори тимори ту гарон гашта

بار تیمار تو گران گشته

Дидаи ман гуҳар фишон зи ғамат

دیدهٔ من گهر فشان ز غمت

Ҳамчуи даст хдоигон гашта

همچو دست خدایگان گشته

эй хаҷал гашта офтоб аз ту

ای خجل گشته آفتاب از تو

Хонаи сабри ман хароб аз ту

خانهٔ صبر من خراب از تو

Чанд тобии ду зулфи мишкӣнро ?

چند تابی دو زلف مشکین را؟

эй дилу ҷон ман битоб аз ту

ای دل و جان من به تاب از تو

Чу рухи ту зи шарм хуй гирад

چو رخ تو ز شرم خوی گیرد

Тайра гардад гулу гулоб аз ту

طیره گردد گل و گلاب از تو

Дар хушӣ ва кашӣ баранд ҳасад

در خوشی و کشی برند حسد

Срўёзону машки ноб аз ту

سرویازان و مشک ناب از تو

Намакии ҷумла ва бар оташи ишқ

نمکی جمله و بر آتش عشق

Дили халқӣ шудаи кабоб аз ту

دل خلقی شده کباب از تو

Лаб ту шукраст ва ман доим

لب تو شکرست و من دایم

Мондаам чун шукр дар об аз ту

مانده‌ام چون شکر در آب از تو

Аз сари меҳр чун савол кунам

از سر مهر چون سؤال کنم

Нашнавам ҷузи бкини ҷавоб аз ту

نشنوم جز به کین جواب از تو

Ту ҳамаи роҳатӣ , чаҳ маънии рост

تو همه راحتی، چه معنی راست

Баҳраи ман ҳамаи азоб аз ту ?

بهرهٔ من همه عذاب از تو!

Беҳзобӣ ки омадаст аз ман

بی خطابی که آمده‌ست از من

Нест чандини ҷафои савоб аз ту

نیست چندین جفا صواب از تو

Дод ман бехилоф бастанд

داد من بی خلاف بستاند

Хусрави молики алрқоб аз ту

خسرو مالک الرقاب از تو

эй зи азмати хаҷали шаҳоби фалак

ای ز عزمت خجل شهاب فلک

Раъии ту рашки офтоби фалак

رأی تو رشک آفتاب فلک

Бълўи ҷалолу рифъати қадар

به علو جلال و رفعت قدر

Хоки садри ту бардаи оби фалак

خاک صدر تو برده آب فلک

Нафаси пакет мушоҳида карда

نفس پاکت مشاهده کرده

Ҳар чаҳ розаст дар ҳиҷоби фалак

هر چه رازست در حجاب فلک

Амри олӣатро бихиру башар

امر عالیت را به خیر و بشر

Самъу тоъат шудаи ҷавоби фалак

سمع و طاعت شده جواب فلک

Носиҳҳати соҳиби Наими ҷинон

ناصحت صاحب نعیم جنان

Ҳосидати оҷизи азоби фалак

حاسدت عاجز عذاب فلک

Вақти ҳиҷои хаёли ханҷари ту

وقت هیجا خیال خنجر تو

Бардаи ороми даҳру хоби фалак

برده آرام دهر و خواب فلک

Ҳаст аз адлати эътидоли ҷаҳон

هست از عدلت اعتدال جهان

Ҳаст аз ҳарбати изтироби фалак

هست از حربت اضطراب فلک

Ҳзми ту маншаи диранги замин

حزم تو منشاء درنگ زمین

Азми ту мабдаи шитоби фалак

عزم تو مبدأ شتاب فلک

Бо вифоқи ту интизоми нуҷум

با وفاق تو انتظام نجوم

Вази хилофи ту иҷтиноби фалак

وز خلاف تو اجتناب فلک

Аз барои шикори ҷони адуат

از برای شکار جان عدوت

Боз кардаст пари уқоби фалак

باز کرده‌ست پر عقاب فلک

Ҷузи дилати илмро қавоми надод

جز دلت علم را قوام نداد

Ҷузи кафати ҷӯадро низоми надод

جز کفت جود را نظام نداد

Ончии даст ту дод вақти ато

آنچه دست تو داد وقت عطا

Ббҳори андаруни ғмоми надод

به بهار اندرون غمام نداد

Ҳар ки бо ту мусолимат нагузид

هر که با تو مسالمت نگزید

Давлаташи посухи саломи надод

دولتش پاسخ سلام نداد

Душманатро худои ъзу ҷл

دشمنت را خدای عز و جل

Дар мақоми тараби мақоми надод

در مقام طرب مقام نداد

Ҷуз мазаллат бирав салом накард

جز مذلت برو سلام نکرد

Ҷузи шақовати бадви паёми надод

جز شقاوت بدو پیام نداد

Субҳ ӯ ҳамчуи шоми гашту қазо

صبح او همچو شام گشت و قضا

Умраш аз субҳ то шоми надод

عمرش از صبح تا شام نداد

Лафзи иқбол бар сарири ҷалол

لفظ اقبال بر سریر جلال

Ҷузи турои муждаи давоми надод

جز ترا مژدهٔ دوام نداد

То надидат замона дар хури малик

تا ندیدت زمانه درخور ملک

Мамлакатро бтўи зимоми надод

مملکت را به تو زمام نداد

Шукри ҳақро ки ҳар чаҳ дод бтў

شکر حق را که هرچه داد به تو

Аз ҳамаи навъи ҷузи тамоми надод

از همه نوع جز تمام نداد

Фузалоро бшрқу ғарби дарун

فضلا را به شرق و غرب درون

Ҷуз навол ту нону номи надод

جز نوال تو نان و نام نداد

Бахт бар даргаати муқӣм шуда

بخت بر درگهت مقیم شده

Кори шаръ аз ту мустақӣм шуда

کار شرع از تو مستقیم شده

Бар бидонадяши ту зҳибти ту

بر بداندیش تو ز هیبت تو

Саҳни офоқ чун ҷҳим шуда

صحن آفاق چون جحیم شده

Кини ту фурсати азоб шуда

کین تو فرصت عذاب شده

Қаҳри ту мояи Наим шуда

قهر تو مایهٔ نعیم شده

Ҳамаи атфоли бдсголонт

همه اطفال بدسگالانت

Аз сари теғи ту ятем шуда

از سر تیغ تو یتیم شده

Бо баёни ту вақти кашфи улӯм

با بیان تو وقت کشف علوم

Мушкилоти ҷаҳони салим шуда

مشکلات جهان سلیم شده

Халқи ту дар сафо ва дар риққат

خلق تو در صفا و در رقت

Равзаи маликро насим шуда

روضهٔ ملک را نسیم شده

Носиҳҳат бо тараб қарин гашта

ناصحت با طرب قرین گشته

Ҳосидат бо надам надим шуда

حاسدت با ندم ندیم شده

Чарх аз зодан чу ту шоҳӣ

چرخ از زادن چو تو شاهی

То бурузи қазои ақим шуда

تا به روز قضا عقیم شده

Аз паии дафъи саҳари макорон

از پی دفع سحر مکاران

Рмҳи ту мӯъҷиз кулем шуда

رمح تو معجز کلیم شده

Аз ҳисомати багӯнаи паргор

از حسامت به گونهٔ پرگار

Қолаби сари кашони ду ним шуда

قالب سرکشان دو نیم شده

Даҳр аз хизмати ту холӣ нест

دهر از خدمت تو خالی نیست

Чарх бо ҳиммати ту олӣ нест

چرخ با همت تو عالی نیست

Ботину зоҳири турои зевар

باطن و ظاهر ترا زیور

Ҷузи маъонӣу ҷуз мъолӣ нест

جز معانی و جز معالی نیست

Ҳамчуи ахлоқи ту раёҳин нест

همچو اخلاق تو ریاحین نیست

Ҳамчуи алфози ту лӣолӣ нест

همچو الفاظ تو لئالی نیست

Ҳар куҷои садри тест , давлат ро

هر کجا صدر تست، دولت را

Мустақари ҷуз дар он ҳаволӣ нест

مستقر جز در آن حوالی نیست

Нест як тани зи хусравон , ки туро

نیست یک تن ز خسروان، که ترا

Аз ммолик ва аз мўолӣ нест

از ممالیک و از موالی نیست

Малику дайнро биҷузи ту ҳофиз нест

ملک و دین را بجز تو حافظ نیست

Баҳр ва барро биҷузи ту волӣ нест

بحر و بر را بجز تو والی نیست

Рӯзгорати биҷуз мтобъ нест

روزگارت بجز متابع نیست

Ва осмонати биҷуз метолӣ нест

و آسمانت بجز متالی نیست

Як забон аз саноат фориғ нест

یک زبان از ثنات فارغ نیست

Як замир аз ҳавоат холӣ нест

یک ضمیر از هوات خالی نیست

Дар ҳалокаш кунад сипеҳри ғулув

در هلاکش کند سپهر غلو

Ҳар ки дар дӯстят ғолӣ нест

هر که در دوستیت غالی نیست

Ходимонро магари зи маҷлиси ту

خادمان را مگر ز مجلس تو

Саъии ҷоҳӣу Авн ҳоле нест

سعی جاهی و عون حالی نیست

Ҷузи ту имрӯз дар вилояти фазл

جز تو امروز در ولایت فضل

Чун накӯ бингарем ва ило нест

چون نکو بنگریم والی نیست

Ном ва нон дод шаҳриёри маро

نام و نان داد شهریار مرا

Хизматаш кард Бахтиёри маро

خدمتش کرد بختیار مرا

Аз саҳоби макоримаши бушковат

از سحاب مکارمش بشکفت

Бхзони андаруни баҳори маро

به خزان اندرون بهار مرا

Вази атои ямин ӯ бФзўд

وز عطای یمین او بفزود

Бимин андаруни ясори маро

به یمین اندرون یسار مرا

Ком дил шуд шикори ман , то шоҳ

کام دل شد شکار من، تا شاه

Барад бо худ сӯии шикори маро

برد با خود سوی شکار مرا

Рафтам андари ғубори мураккаб ӯ

رفتم اندر غبار مرکب او

Кимиёи гашти он ғубори маро

کیمیا گشت آن غبار مرا

Кард сидқи анояти ҷоҳаш

کرد صدق عنایت جاهش

Бар ҳамаи коми комгори маро

بر همه کام کامگار مرا

Роҳи давлат бмн набӯд , онгаҳ

راه دولت به من نمود، آنگه

Мураккабӣ дод роҳвори маро

مرکبی داد راهوار مرا

Дасти анъом ӯ блтФи ниҳод

دست انعام او به لطف نهاد

Ҳамаи лаззот дар канори маро

همه لذات در کنار مرا

Бар чунин асб дар наёяд низ

بر چنین اسب درنیاید نیز

Хайли эҳдоси рӯзгори маро

خیل احداث روزگار مرا

Накунад қасди ман , чу бинад чарх

نکند قصد من، چو بیند چرخ

Бар чунон борае савори маро

بر چنان باره‌ای سوار مرا

Ин на асбаст чарх гардонаст

این نه اسبست چرخ گردانست

Мураккаби хоси шоҳи гиҳонст

مرکب خاص شاه گیهانست

Тунди кӯҳии буқати оромиш

تند کوهی به وقت آرامش

Гирди бодӣ буқат ҷавлонаст

گرد بادی به وقت جولانست

Феъл ӯ ҳаст чун ҳилол , ва лек

فعل او هست چون هلال، ولیک

Ҷбҳтш офтоб тобонаст

جبهتش آفتاب تابانست

Саҳни офоқ бо тўсъ ӯ

صحن آفاق با توسع او

Як тагашро камина майдонаст

یک تگش را کمینه میدانست

Сӯии болои дуои пайғамбар

سوی بالا دعای پیغمبر

Сӯии пастӣ қазоӣ яздонаст

سوی پستی قضای یزدانست

Ҳаст дарёи гузор ва аз дарё

هست دریا گذار و از دریا

Ваҳмро ибра кардан осонаст

وهم را عبره کردن آسانست

Сам ӯ санги хораро бишикаст

سم او سنگ خاره را بشکست

Чаҳ шигифт ? он на сам ки сндонст

چه شگفت! آن نه سم که سندانست

Гӯш ӯ сина сипеҳр бахаст

گوش او سینهٔ سپهر بخست

Чаҳ аҷаб ? кон на гӯш , пайконаст

چه عجب! کان نه گوش، پیکانست

Лоиқи зингар ин барроқ омад

لایق زین گر این براق آمد

Ки зи васфаш уқул ҳайронаст

که ز وصفش عقول حیرانست

Бўри бежан сазоӣ гардунаст

بور بیژن سزای گردونست

Рахши рустам барои полонаст

رخش رستم برای پالانست

Хсрўо , давлатати мусаххари бод

خسروا، دولتت مسخر باد

Олам аз ҷоҳи ту мунаввари бод

عالم از جاه تو منور باد

Кирдигорати муайяну Носири гашт

کردگارت معین و ناصر گشت

Рӯзгорати мутӣъу чокари бод

روزگارت مطیع و چاکر باد

Душманатро зрмҳ чун морат

دشمنت را ز رمح چون مارت

Ҳамчуи каждуми ду даст бар сари бод

همچو کژدم دو دست بر سر باد

Раъй ва дар маросими ислом

رای تو در مراسم اسلام

Бҳлолу ҳароми довари бод

به حلال و حرام داور باد

Як паёми ту бҳзи қаҳри аду

یک پیام تو به ز قهر عدو

Амали сад ҳазор лашкари бод

عمل صد هزار لشکر باد

Як ғуломи турои бмўқФи ҳарб

یک غلام ترا به موقف حرب

Асари сад ҳазор сарвари бод

اثر صد هزار سرور باد

Тўъи ҳукми ту ҳафт гардунаст

طوع حکم تو هفت گردونست

Сяти меҳри ту ҳафт ахтари бод

صیت مهر تو هفت اختر باد

Ҳафт андоми ту бҳлу бъқд

هفت اندام تو به حل و به عقد

Сабаби назми ҳафт кишвари бод

سبب نظم هفت کشور باد

То қазо аз ҷаҳон равон бошад

تا قضا از جهان روان باشد

Амри ту бо қазои баробари бод

امر تو با قضا برابر باد