эй тўтёии дидаи ман хоки кӯии ту

ای توتیای دیدهٔ من خاک کوی تو

Кам гашта обрӯии ман аз ишқ рӯй ту

کم گشته آبروی من از عشق روی تو

Ҳамчун насими хулд буд назд ман бақадр

همچون نسیم خلد بود نزد من به قدر

Бодӣ ки ӯ нишон диҳад аз хоки кӯии ту

بادی که او نشان دهد از خاک کوی تو

эй Юсуфи замона , чу ёқӯб буд

ای یوسف زمانه، چو یعقوب بود

Корди бмни насими саҳаргоҳи буии ту ?

که‌آرد به من نسیم سحرگاه بوی تو؟

Пуштами хамидаи гашт чу чавгони зи бори ғам

پشتم خمیده گشت چو چوگان ز بار غم

Дар орзӯии он зи нахи ҳамчуи гӯии ту

در آرزوی آن زنخ همچو گوی تو

Шӯрида кор гаштааму тираи рӯзгор

شوریده کار گشته‌ام و تیره روزگار

Дар интизор рӯй ту , монанди мӯии ту

در انتظار روی تو، مانند موی تو

Рӯй ту ҷон фазояду хуии ту ҷони барад

روی تو جان فزاید و خوی تو جان برد

Алҳақ ки на лоиқаст биравӣ ту хуии ту

الحق که نه لایقست به روی تو خوی تو

Бдхў мабош , тонбрд назд шаҳриёр

بدخو مباش، تانبرد ن زد شهریار

Хуии бади ту равнақ рӯй накӯй ту

خوی بد تو رونق روی نکوی تو

эй фитна гашта бар рухи хуби ту некуӣ

ای فتنه گشته بر رخ خوب تو نیکوی

Дар некуии назири ту аз халқи ҳам тӯй

در نیکویی نظیر تو از خلق هم توی

Баси дил ки бастаи турраи ҷаъдати бчобкӣ

بس دل که بسته طرهٔ جعدت به چابکی

Баси ҷон ки хастаи дидаи шӯхати бҷодўӣ

بس جان که خسته دیدهٔ شوخت به جادوی

Чун оҳӯ , эйнигор , з ман гаштае румон

چون آهو، ای نگار، ز من گشته‌ای رمان

Венаи бас шигифт нест , ки бо чашми оҳӯӣ

وین بس شگفت نیست، که با چشم آهوی

Ҷисми марои бсҳри ду бодоми офатӣ

جسم مرا به سحرِ دو بادام آفتی

Дарди марои блтФи ду ёқӯти доруӣ

درد مرا به لطف دو یاقوت داروی

Оем ҳамеша ман бмроъоти сӯии ту

آیم همیشه من به مراعات سوی تو

Лекини ту аз тариқи мурооти як сӯй

لیکن تو از طریق مراعات یک سوی

Рӯй ту хубу хуии ту бад , ин сутӯда нест

روی تو خوب و خوی تو بد، این ستوده نیست

эй рӯй хуб , шарми надории зи бади хуй ?

ای روی خوب، شرم نداری ز بد خوی؟

Ман мадҳ хон шоҳам ва бо ман ту бад кунӣ

من مدح خوان شاهم و با من تو بد کنی

Ва онгаҳ умеди дорӣ аз шоҳи некӯӣ ?

وآنگه امید داری از شاه نیکوی؟

То писандии зи ман сари зулф , эйнигор ман

تا پسندی ز من سر زلف، ای نگار من

Шӯридаи гашт чун сари зулфи ту кори ман

شوریده گشت چون سر زلف تو کار من

Бар оризи ту зулф ту гаштаст бе қарор

بر عارض تو زلف تو گشته است بی قرار

Зон бе қарори зулфи рабӯдии қарори ман

زان بی قرار زلف ربودی قرار من

Ту ҷуфт дайгарӣ шудӣу дарди ҷуфти ман

تو جفت دیگری شدی و درد جفت من

Ту ёр дайгарӣ шудӣу ҳиҷри ёри ман

تو یار دیگری شدی و هجر یار من

Пар шуд зи хӯни дидаи канори ман , эй нигор

پر شد ز خون دیده کنار من، ای نگار

То аз ту , эйнигор , тиҳӣ шуд канори ман

تا از تو، ای نگار، تهی شد کنار من

Дар интизор рӯй ту бар хоки кӯии ту

در انتظار روی تو بر خاک کوی تو

Дардо ! ки шуд ббоди ҳамаи рӯзгори ман

دردا! که شد به باد همه روزگار من

Ҳамчун гули баҳорӣу андари фироқи ту

همچون گل بهاری و اندر فراق تو

Аз боди сарди ҳамчу хазон шуд баҳори ман

از باد سرد همچو خزان شد بهار من

Дар бе шумори андҳму мкрмоти шоҳ

در بی شمار اندهم و مکرمات شاه

Беруни баради з дафтаранда шумори ман

بیرون برد ز دفتر انده شمار من

Айёми ҳосидони шариъати сиёҳи гашт

ایام حاسدان شریعت سیاه گشت

Аҳволи роъёни залолати табоҳи гашт

احوال راعیان ضلالت تباه گشت

То муқтадои давлат ва то пуштикори миллат

تا مقتدای دولت و تا پشتکار ملت

Хоразмшоҳ , атсзи Хоразмшоҳи гашт

خوارزمشاه، اتسز خوارزمشاه گشت

Он хусравӣ , ки аҳли ҳудоро ҷаноб ӯ

آن خسروی، که اهل هدی را جناب او

Аз ҳодисоти олами ҷоФии паноҳи гашт

از حادثات عالم جافی پناه گشت

Мор аз наҳифи ханҷар ӯ ҳамчу мӯр шуд

مار از نهیب خنجر او همچو مور شد

Кӯҳ аз ҳавои ҳайбат ӯ ҳамчуи коҳи гашт

کوه از هوای هیبت او همچو کاه گشت

Раъии баланд ӯ Байзои ҳамчу меҳр шуд

رای بلند او بیضا همچو مِهر شد

Азми равон ӯ бмзои ҳамчуи моҳи гашт

عزم روان او به مضا همچو ماه گشت

Кинаши асоси мӯҳлика бадсигол шуд

کینش اساس مهلکهٔ بدسگال شد

Меҳраши либоси муфаххарати неки хоҳи гашт

مهرش لباس مفخرت نیکخواه گشت

Он кас ки гашти Мӯътасими ҳабли хизматаш

آن کس که گشت معتصم حبلِ خدمتش

Аз чоҳи зл бар омад ва бо ъзу ҷоҳи гашт

از چاه ذل برآمد و با عز و جاه گشت

Онгаҳ ки саҳни маърака дароӣ хӯн шуд

آنگه که صحن معرکه دریای خون شود

Дар дасти марги ҷони далерон забун шавад

در دست مرگ جان دلیران زبون شود

Хӯн дар раги муборизи пайкори бФсрд

خون در رگ مبارز پیکار بفسُرَد

Ҷон дар тани мақотили ғаддор хӯн шавад

جان در تن مقاتل غدار خون شود

Зон бар Фрохтаҳ шудаи ройоти корзор

زآن برفراخته شده رایات کارزار

Ройоти умрҳои далерон нигун шавад

رایات عمرهای دلیران نگون شود

Танро сӯии замину равонро сӯии фалак

تن را سوی زمین و روان را سوی فلک

Аз ҳрбгаҳи далели қазо раҳнамӯн шавад

از حربگه دلیل قضا رهنمون شود

Шоҳо , ки донад он ки зтиғу синони ту

شاها، که داند آنکه زتیغ و سنان تو

Аҳволи душманони ту он лаҳза чун шавад ?

احوال دشمنان تو آن لحظه چون شود؟

Бо захми гурзу ханҷари фирӯзаи фоми ту

با زخم گرز و خنجر فیروزه فام تو

Саҳни замини маъракаи биҷодаҳ гаван шавад

صحن زمین معرکه بیجاده‌گون شود

Дар тораки мухолифи туу знҳод ӯ

در تارک مخالف تو وز نهاد او

Шамшери ту дарун шаваду ҷон бурун шавад

شمشیر تو درون شود و جان برون شود

Шоҳо , мухолифони ту бечора гашта анд

شاها، مخالفان تو بیچاره گشته‌اند

Аз хонимони хештан овора гашта анд

از خانمان خویشتن آواره گشته‌اند

Ту ҳамчуи қутби собит ва эшон зи бими ту

تو همچو قطب ثابت و ایشان ز بیم تو

Саргашта чун кавокиб сайёра гашта анд

سرگشته چون کواکب سیاره گشته‌اند

Аз сад ҳазор воқеаи дили хаста мода анд

از صد هزار واقعه دل خسته ماده‌اند

Вази сад ҳазор ҳодисаи ғам хора гашта анд

وز صد هزار حادثه غم‌خواره گشته‌اند

Давр аз мунофиқони ҷаноби рафеъи ту

دور از منافقان جناب رفیع تو

Аз ҳайбати ту бо дили сад пора гашта анд

از هیبت تو با دل صد پاره گشته‌اند

То аҳли душмании ту гаштанд , назд ақл

تا اهل دشمنی تو گشتند، نزد عقل

Аҳли ҳазор таъна ва биғораҳ гашта анд

اهل هزار طعنه و بیغاره گشته‌اند

Бар халқ бӯдаанд стмгораҳ , лоҷарам

بر خلق بوده‌اند ستمگاره، لاجرم

Мхзўли рӯзгори ситам гораҳ гашта анд

مخذول روزگار ستمگاره گشته‌اند

Як бор нест ин ки зи қаҳри ту дида анд

یک بار نیست این که ز قهر تو دیده‌اند

Мақҳури дастбурди ту сад бора гашта анд

مقهور دستبرد تو صد باره گشته‌اند

Шоҳо , ҷалолати ту бҷўзои расидаи бод

شاها، جلالت تو به جوزا رسیده باد

Эъломи фатҳи ту бсрёи расидаи бод

اعلام فتح تو به ثریا رسیده باد

Он теғи сафдарӣ , ки бзири рикоби тест

آن تیغ صفدری، که به زیر رکاب تست

Аз дасти ту бторки аъдои расидаи бод

از دست تو به تارک اعدا رسیده باد

Он боргоҳ , каз пай борат кунанд насб

آن بارگاه، کز پی بارت کنند نصب

Итноб ӯ бсоҳли дарёи расидаи бод

اطناب او به ساحل دریا رسیده باد

Он боз , каз кафи ту пурд дар шикоргоҳ

آن باز، کز کف تو پرد در شکارگاه

Минқор ӯ падедаи анқои расидаи бод

منقار او به دیدهٔ عنقا رسیده باد

Он чокарӣ , ки ғоишаҳи меҳр ту кашад

آن چاکری، که غاشیهٔ مهر تو کشد

з олой ӯ бдўлти волои расидаи бод

زآلای او به دولت والا رسیده باد

Он навбатӣ , ки бар дар олимӣ ту зананд

آن نوبتی، که بر درِ عالیِ تو زنند

Бонгаши боўҷи гунбади хзрои расидаи бод

بانگش به اوج گنبد خضرا رسیده باد

Бар тахти мамлакати баракоти давоми ту

بر تخت مملکت برکات دوام تو

Дар ворисони одаму ҳаввои расидаи бод

در وارثان آدم و حوا رسیده باد