Дидаҳоро зи сари бполоиид

دیده ها را ز سر بپالایید

Чеҳраҳоро бхўни бёлоиид

چهره ها را بخون بیالایید

Соъатӣ аз ҷазаъи мёромид

ساعتی از جزع میارامید

Лаҳзаҳои аз ънои мёсоиид

لحظه های از عنا میاسایید

Шамъи лаҳву сарвари мФрўзид

شمع لهو و سرور مفروزید

Дар айшу нишоти мгшоиид

در عیش و نشاط مگشایید

Гуҳи бтимори ҷон бар нҷонид

گه بتیمار جان بر نجانید

Гуҳи бондўаҳи тани бФрсоиид

گه باندوه تن بفرسایید

Аз миёнатони мъзи дайн гум шуд

از میانتان معز دین گم شد

эй бузургон ҷазаъ беафзойед

ای بزرگان جزع بیفزایید

Маҷлиси нузҳаташ бар андозед

مجلس نزهتش بر اندازید

Маҳфили мотамаши бёроиид

محفل ماتمش بیارایید

Гар ншоииди мотам ӯ ро

گر نشایید ماتم او را

Андарин ҳоли пас чаҳро шоиид ?

اندرین حال پس چه را شایید؟

Кӯдакӣ бо фазойили перон

کودکی با فضایل پیران

Мисли ӯ дар замона нанумойед

مثل او در زمانه ننمایید

Бори ғифлати з дӯш баргиред

بار غفلت ز دوش برگیرید

Занги тлмти з сина бизадойед

زنگ طلمت ز سینه بزدایید

Бар дили аҳли байти пайғамбар

بر دل اهل بیت پیغمبر

Андарин ҳодисаи ббхшоиид

اندرین حادثه ببخشایید

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Рафт он кӯи ҷамоли олам буд

رفت آن کو جمال عالم بود

Ифтихори нажоди одам буд

افتخار نژاد آدم بود

Кӯдакӣ буд дар ҷаҳон , кӯ ро

کودکی بود در جهان ، کو را

Фазли перони ҳамаи мусаллам буд

فضل پیران همه مسلم بود

Дил ӯ чун хиради мутаҳҳар буд

دل او چون خرد مطهر بود

Арз ӯ чун ҳунари макрам буд

عرض او چون هنر مکرم بود

Аз мؤхри зи Мустафои ди ръҳд

از مؤخر ز مصطفی د رعهد

Лек андари шарафи мақдам буд

لیک اندر شرف مقدم بود

Хотамӣ буд осмон ӯ ро

خاتمی بود آسمان او را

Офтобаши нигини хотам буд

آفتابش نگین خاتم بود

Сақфи дайну қавоиди давлат

سقف دین و قواعد دولت

Бҷлолши баланду муҳкам буд

بجلالش بلند و محکم بود

Ҳиммат ӯ бортФоъи маҳал

همت او بارتفاع محل

Дидбони сипеҳри аъзам буд

دیدبان سپهر اعظم بود

Шамъи фазл аз лақоаши равшан буд

شمع فضل از لقاش روشن بود

Боғи маҷд аз бақоаши хуррам буд

باغ مجد از بقاش خرم بود

Каъбае буд дар сахоу кафш

کعبه ای بود در سخا و کفش

Носихи сад ҳазор замзам буд

ناسخ صد هزار زمزم بود

Дар улувва ҷалолу рифъати қадар

در علو جلال و رفعت قدر

ӯ фузун буду осмон кам буд

او فزون بود و آسمان کم بود

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Ин зи қасри бақои биФтодаҳ

این ز قصر بقا بیفتاده

Оламати шарбат фано дода

عالمت شربت فنا داده

Як ҷаҳони марду зани бмотми ту

یک جهان مرد و زن بماتم تو

Дарду ғамро шуданд омода

درد و غم را شدند آماده

Бастаи дил дар ғами ту ва бе ту

بسته دل در غم تو و بی تو

Хӯни дил аз ду дидаи бигушода

خون دل از دو دیده بگشاده

Сина аз захми каф чу пирӯза

سینه از زخم کف چو پیروزه

Чеҳра аз хӯни дил чу биҷодаҳ

چهره از خون دل چو بیجاده

эй зи дори фанои турои эзад

ای ز دار فنا ترا ایزد

Сӯии дори бақои фиристода

سوی دار بقا فرستاده

Дидаи фазл чун ту нодида

دیدهٔ فضل چون تو نادیده

Модари ақл чун ту нозода

مادر عقل چون تو نازاده

Рӯзгорати назири нанамуда

روزگارت نظیر ننموده

Осмонат мисол наниҳода

آسمانت مثال ننهاده

Нафаси ту аз ифофи ноҷуста

نفس تو از عفاف ناجسته

Неъмати чангу лиззати бода

نعمت چنگ و لذت باده

Чун гули сода буд талъати ту

چون گل ساده بود طلعت تو

Шуд бгли судаи он гули сода

شد بگل سوده آن گل ساده

Дар замонаи збнди ҳасрати ту

در زمانه زبند حسرت تو

Нест озоди ҳеҷ озода

نیست آزاد هیچ آزاده

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

То ҷудои гаштӣ аз канори падар

تا جدا گشتی از کنار پدر

Тира шуд бе ту рӯзгори падар

تیره شد بی تو روزگار پدر

Маҷлиси илму маҷмаъи уламо

مجلس علم و مجمع علما

Аз ту шуд холӣ , эйнигор падар

از تو شد خالی ، ای نگار پدر

Рӯзу шаб дар фироқи талъати ту

روز و شب در فراق طلعت تو

Нолау навҳаи гашти кори падар

ناله و نوحه گشت کار پدر

То туро чарх кард ёри фано

تا ترا چرخ کرد یار فنا

Сад ҳзоророн ғамаст ёри падар

صد هزاراران غمست یار پدر

Бишумори падар дар омад ғам

بشمار پدر در آمد غم

То бурун рафтӣ аз шумори падар

تا برون رفتی از شمار پدر

Аз хазон ва баҳор бибаредӣ

از خزان و بهار ببریدی

Бе ту шуд чун хазони баҳори падар

بی تو شد چون خزان بهار پدر

То ту дар хок беқарор шудӣ

تا تو در خاک بی قرار شدی

Дар фироқи ту интизори падар

در فراق تو انتظار پدر

Ҳаст аз йени рӯзро , ки дидӣ ту

هست از ین روز را، که دیدی تو

Дар фироқи ту интизори падар

در فراق تو انتظار پدر

Ғмгсори падари ту будӣу гашт

غمگسار پدر تو بودی و گشت

Бе ту ёди ту ғмгсори падар

بی تو یاد تو غمگسار پدر

Ту бирафтӣ ва то абад аз ту

تو برفتی و تا ابد از تو

Дард дил монад ёдгори падар

درد دل ماند یادگار پدر

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Танам аз андҳони бФрсўдӣ

تنم از اندهان بفرسودی

Дилам аз дидагони бполўдӣ

دلم از دیدگان بپالودی

Пуштам аз бор ранҷ бишикастӣ

پشتم از بار رنج بشکستی

Рӯем аз хӯн дида олудӣ

رویم از خون دیده آلودی

Дар фироқи лақои хеши маро

در فراق لقای خویش مرا

Сабру ғами костӣу афзудӣ

صبر و غم کاستی و افزودی

Ман висолат ҳануз нодида

من وصالت هنوز نادیده

Ҳиҷри ҷустии зи ман бойени зӯдӣ

هجر جستی ز من باین زودی

Дили ман зор буд дар меҳрат

دل من زار بود در مهرت

Бар дили зори ман нбхшўдӣ

بر دل زار من نبخشودی

Талъати ҳамчуи шмии хеши маро

طلعت همچو شمی خویش مرا

Бинмудӣу зуди брбўдӣ

بنمودی و زود بربودی

Каси бгли шамсро ниндоид

کس بگل شمس را نینداید

Ту бгли шамсро биндўдӣ

تو بگل شمس را بیندودی

Ҳар чаҳ фармудат , збишу з кам

هر چه فرمودت، زبیش و ز کم

Ҳамаи ҷуз амтсол нанамудӣ

همه جز امتثال ننمودی

эй чароғи дилам , куҷо рафтӣ ?

ای چراغ دلم ، کجا رفتی ؟

эй нишоти дилам , куҷо будӣ ?

ای نشاط دلم ، کجا بودی؟

Аз биқоъи замини ҷудои гаштӣ

از بقاع زمین جدا گشتی

Дар риёз биҳишт осудӣ

در ریاض بهشت آسودی

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

эй азизи падар , куҷо рафтӣ ?

ای عزیز پدر ، کجا رفتی ؟

Аз канори падар чаро рафтӣ ?

از کنار پدر چرا رفتی؟

Аждҳоиисти марги мардуми хор

اژدهاییست مرگ مردم خوار

Пас ту дар ком аждаҳо рафтӣ

پس تو در کام اژدها رفتی

Чаҳ сазои ту буд марг акнӯн ?

چه سزای تو بود مرگ اکنون؟

эй сазо , чун ба носазо рафтӣ ?

ای سزا ، چون به ناسزا رفتی؟

Ту ҳамаи умри врчаҳи андак буд

تو همه عمر ورچه اندک بود

Бар раҳи маҷд ва кибриё рафтӣ

بر ره مجد و کبریا رفتی

Хотири соибати надоди ризо

خاطر صائبت نداد رضا

Ки ту гомии сӯй хато рафтӣ

که تو گامی سوی خطا رفتی

Бар нахурда зи бӯстони бақо

بر نخورده ز بوستان بقا

Сӯии кошона фано рафтӣ

سوی کاشانهٔ فنا رفتی

Не ? ки аз кулбаи фанои дилшод

نی ؟ که از کلبهٔ فنا دلشاد

Басӯии равза бақо рафтӣ

بسوی روضهٔ بقا رفتی

Ҳаст арвоҳи анбиёи ди рхлд

هست ارواح انبیا د رخلد

Бар арвоҳ анбиё рафтӣ

بر ارواح انبیا رفتی

Мустафои ҷдтст , пас ту магар

مصطفی جدتست ، پس تو مگر

Гуҳи наздик Мустафо рафтӣ

گه نزدیک مصطفی رفتی

Фаръи Заҳроу Муртазо будӣ

فرع زهرا و مرتضی بودی

Бар Заҳро ва Муртазо рафтӣ

بر زهرا و مرتضی رفتی

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Он фурӯзандаи рухи дайни кӯ ?

آن فروزندهٔ رخ دین کو؟

Он сари афрози оли ёсини кӯ ?

آن سر افراز آل یاسین کو ؟

Он казу буд равнақи ҳақи кӯ ?

آن کزو بود رونق حق کو ؟

Ва он казу буд қӯти дайни кӯ ?

و آن کزو بود قوت دین کو؟

Он шаҳобӣ , ки буд ҳамла ӯ

آن شهابی ، که بود حملهٔ او

Қомъи лашкари шаётини кӯ ?

قامع لشکر شیاطین کو؟

Он ҷаводӣ , ки буд маҷлис ӯ

آن جوادی ، که بود مجلس او

Маскани ҷумлаи масокини кӯ ?

مسکن جملهٔ مساکین کو؟

Бар сипари сиёдату давлат

بر سپر سیادت و دولت

Сӯрати моҳу шакли парвини кӯ ?

صورت ماه و شکل پروین کو؟

Андари атрофи боғи фазлу ҳунар

اندر اطراف باغ فضل و هنر

Қомати сарв ва рӯй насрини кӯ ?

قامت سرو و روی نسرین کو؟

Дайни ҳақро ҷамолу равнақи кӯ ?

دین حق را جمال و رونق کو ؟

Аҳли дайнро маҳалу тамкини кӯ ?

اهل دین را محل و تمکین کو؟

эй ҷамоли ҳудо , баҳоуддӣн

ای جمال هدی ، بهاءالدین

Боғи айши турои раёҳини кӯ ?

باغ عیش ترا ریاحین کو؟

Ҳамчуи ёқӯб дар ғами Юсуф

همچو یعقوب در غم یوسف

Мари турои дидаи ҷаҳони байни кӯ ?

مر ترا دیدهٔ جهان بین کو؟

Рафт Юсуф , туро даранда ӯ

رفت یوسف ، ترا در انده او

Ғмгсорӣ чу ибни ёмини кӯ ?

غمگساری چو ابن یامین کو؟

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Садри олам , бҳоء дайн наамма

صدر عالم، بهاء دین نعمه

Зодки аллоҳи роӣъи алнъмаҳ

زادک الله رائع النّعمه

Зулматӣ дид айши ту , лекин

ظلمتی دید عیش تو، لیکن

Бидоллаҳи тнҷлии алзлмаҳ

بیدالله تنجلی الظّلمه

Дар дил аз дард чун зании оташ ?

در دل از درد چون زنی آتش؟

Чашм аз хӯн чаро кунӣ чашма ?

چشم از خون چرا کنی چشمَه؟

Дар ҳаводиси ду чашми тақво ро

در حوادث دو چشم تقوی را

Нест ҷузи гирди собирии серума

نیست جز گرد صابری سرمَه

Сабр кун , сабр кун , худовандо

صبر کن، صبر کن، خداوندا

Анмои алсбри кошифи алғмаҳ

انّما الصّبر کاشف الغُمّه

Тӯҳмат хашм эзадаст ҷазаъ

تهمت خشم ایزدست جزع

Фтҷнби мавоқиъи алтҳмаҳ

فتجنّب مواقع التُّهمَه

Сабр дар ҳодисоти муъмин ро

صبر در حادثات مومن را

Ҳаст ҳақи худоӣ дар зимма

هست حق خدای در ذمَّه

Қади мзии сбтки алъзизи ило

قد مضی سِبطک العزیز الی

Ҷинаи ман атоиби ҷама

جنة من اطایب جمَّه

Фҷзоаҳи алолаҳи мғФраҳ

فجزاه الاله مغفرة

Ва ксоаҳи млобси алрҳмаҳ

و کساه ملابس الرّحمه

Ҷовдони бод бо ту дар олам

جاودان باد با تو در عالم

Сомии алқдри олии алҳмаҳ

سامی القدر عالی الهمّه

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Гар ман аз маҷлиси ту маҳҷӯрам

گر من از مجلس تو مهجورم

Вази ҷаноби зиёи дайни даврам

وز جناب ضیاء دین دورم

Олами алсри зи ҳол ман донад

عالم السر ز حال من داند

Ки дарин ҳодиса чаҳ ранҷурам ?

که درین حادثه چه رنجورم ؟

Бъноу хурӯши муттасилам

بعنا و خروش متصلم

Вази нишоту сарвари маҳҷӯрам

وز نشاط و سرور محجورم

Гоҳ дар банди даҳри мумтаҳанам

گاه در بند دهر ممتحنم

Гоҳ дар дасти чархи мақҳурам

گاه در دست چرخ مقهورم

Кард гардуни зи дарди ту қиъм

کرد گردون ز درد تو قیعم

Дод гетии зи ранҷи маншурам

داد گیتی ز رنج منشورم

ӯ шароб фано чашид , валек

او شراب فنا چشید ، ولیک

Ман зи анвоъи ранҷи махмурам

من ز انواع رنج مخمورم

Дар замони кини хабари расониданд

در زمان کین خبر رسانیدند

Заҳр шуд нӯш ва нор шуд наварам

زهر شد نوش و نار شد نورم

Доштами сур ва чун шунидам ҳол

داشتم سور و چون شنیدم حال

Мотамӣ шуд дар он замони сурам

ماتمی شد در آن زمان سورم

Гар набудам бмотмши ҳозир

گر نبودم بماتمش حاضر

Давр , давраст роҳ , маъзӯрам

دور ، دورست راه ، معذورم

Лек кардам ман андарин ғайбат

لیک کردم من اندرین غیبت

Ҳар чаҳ буд аз ғариви мақдӯрам

هر چه بود از غریو مقدورم

Нест касро зи дасти марги наҷот

نیست کس را ز دست مرگ نجات

Азкрўои зикри ҳодми аллзот

اُذکُروا ذکر هادِم اللّذّات

Срўро , осмони мутӣъи ту бод

سرورا ، آسمان مطیع تو باد

Чокари ҳиммати рафеъи ту бод

چاکر همت رفیع تو باد

Чарху айём дар ҳамаи аҳвол

چرخ و ایام در همه احوال

Ин муайяни ту ва он мутӣъи ту бод

این معین تو و آن مطیع تو باد

Мадади сайри ахтарони фалак

مدد سیر اختران فلک

Ҳама аз фикрати сариъи ту бод

همه از فکرت سریع تو باد

Роҳати рӯҳи оқилони ҷаҳон

راحت روح عاقلان جهان

Ҳамаи он нуктаи бадеъи ту бод

همه آن نکتهٔ بدیع تو باد

Мураббаъу мартаъи аФозли аср

مربع و مرتع افاضل عصر

Арсаи ҳазрати мриъи ту бод

عرصهٔ حضرت مریع تو باد

Млҷأу мақсади акобри даҳр

ملجأ و مقصد اکابر دهر

КнФи садаи мниъи ту бод

کنف سدهٔ منیع تو باد

Душмани молу мӯҳлики душман

دشمن مال و مهلک دشمن

Кафи роду дили шҷиъи ту бод

کف راد و دل شجیع تو باد

Бар сари аҳли шаръи густарда

بر سر اهل شرع گسترده

Сояи давлати васеъи ту бод

سایهٔ دولت وسیع تو باد

Рӯзи маҳшар , бърсаҳи гоҳи фано

روز محشر ، بعرصه گاه فنا

Қурраи алъайни ту шафиъи ту бод

قرة العین تو شفیع تو باد