Нарехт соқии чашми ту соғарӣ ба гулӯем

نریخت ساقی چشم تو ساغری به گلویم

Ҷузи онкӣ хӯн шуд ва аз ҷоми дидаи рехт ба рӯем

جز آنکه خون شد و از جام دیده ریخت به رویم

Ту шод аз онкӣ ба ҷаврами зпоФкндӣ ва ман хуш

تو شاد از آنکه به جورم زپافکندی و من خوش

Бад-ӣн ки қӯт рафтан намонад аз он сар кӯем

بدین که قوت رفتن نماند از آن سر کویم

Рақиб гуфт сагат гуфта то биринҷам ва ман хуш

رقیب گفت سگت گفته تا برنجم و من خوش

Бад-ӣни хабар ки яке аз сегон дарга ӯем

بدین خبر که یکی از سگان درگه اویم

Чу соғарами лаби хандони мубин ки ҳамчуи суроҳе

چو ساغرم لب خندان مبین که همچو صراحی

Мудоми гиряи хунини гиреҳ буд ба гулӯем

مدام گریه خونین گره بود به گلویم

Дилӣ ки гум шуду мўӣӣ хабар наомадам аз вай

دلی که گم شد و موئی خبر نیامدم از وی

Ба мӯии мӯии ту занн мебаранд мӯӣ ба мӯем

به موی موی تو ظن می برند موی به مویم

зи гиря теғ кашид ва назд сиришк чаҳ поӣӣ

ز گریه تیغ کشید و نزد سرشک چه پائی

Бирав магари зи ту боз ояд оби рафта ба ҷӯям

برو مگر ز تو باز آید آب رفته به جویم

Хушам ба заъф ки вақте ҳавоӣ савмиъа кардам

خوشم به ضعف که وقتی هوای صومعه کردم

Набӯд қӯт рафтан ба пои майкадаи пўим

نبود قوت رفتن به پای میکده پویم

Биҳишти раҳматӣ эй васл ва ман ба ҷурми муҳаббат

بهشت رحمتی ای وصل و من به جرم محبت

Гуноҳи кори шигифт ар ҳаме расад з ту бӯем

گناه کار شگفت ار همی رسد ز تو بویم

Мизоҷи майкадаи пурвирду хоки савмиъаи яғмо

مزاج میکده پرورد و خاک صومعه یغما

Бигир мусҳафам аз кафи буна ба дӯш сабуем

بگیر مصحفم از کف بنه به دوش سبویم