Гуфтам ки ба хок ва хӯн нишастам

گفتم که به خاک و خون نشستم

Аз тир ту гуфт музди шастам

از تیر تو گفت مزد شستم

Гар ҷузи ту санами маро худоӣ аст

گر جز تو صنم مرا خدایی است

Дар мазҳаби ишқи бути пурситам

در مذهب عشق بت‌پرستم

Давр фалакам фиканд аз пой

دورِ فلکم فکند از پای

эй соғар мебигир дастам

ای ساغر می بگیر دستم

Кардам мижаи диҷлаи бӯ каз он баҳр

کردم مژه دجله بو کز آن بحر

Уфтад чу ту моҳӣ ӣӣ ба шастам

افتد چو تو ماهی‌یی به شستم

Май даҳ ки з бода нест тавба

می ده که ز باده نیست توبه

Кори ман агар манам ки ҳастам

کار من اگر منم که هستم

Аз мемагзар ба фатвои ҳуш

از می مگذر به فتوی هوش

Ин рости зи ман шинав ки мастам

این راست ز من شنو که مستم

Хоки раҳи сарв қоматӣ кард

خاک ره سرو قامتی کرد

Озоди з ҳар баланду пастам

آزاد ز هر بلند و پستم

Шайхам чаҳ ғам ар шикасти соғар ?

شیخم چه غم ار شکست ساغر‌؟

Сад тавба ба хӯни баҳои шикастам

صد توبه به خون‌بها شکستم

Бастами зи сиришки роҳи кӯяш

بستم ز سرشک راه کویش

Бар муддаӣу зи ҷӯии ҷустам

بر مدعی و ز جوی جستم

Яғмо ба Рахши расидам аз хат

یغما به رخش رسیدم از خط

Зоин хас ба гули ошиёнаи бастам

زاین خس به گل آشیانه بستم