Чаҳ борҳост ба дӯш аз сабуии бодаи фурушам

چه بارهاست به دوش از سبوی باده‌فروشم

Ки бори миннати саҷҷода бар гирифт зи дӯшам

که بار منت سجاده بر گرفت ز دوشم

Салоҳу тақвоу парҳезу ақлу донишу ҳушам

صلاح و تقوی و پرهیز و عقل و دانش و هوشم

Ба ҷуръае ту бихар , зоҳидам агар нафурӯшам

به جرعه‌ای تو بخر‌، زاهدم اگر نفروشم

Ба зулфу кокулам эй хоҷагар сиррӣаст бибахшо

به زلف و کاکلم ای خواجه گر سری است ببخشا

Ки ин ду силсиларо ман ғуломи ҳалқа ба гӯшам

که این دو سلسله را من غلام حلقه‌به‌گوشم

Гувоҳи мастӣу ҳушёрии ин на бас ки ту воъиз

گواه مستی و هشیاری این نه بس که تو واعظ

Марои зи арбадаи киштӣ ва ман ҳануз хамӯшам

مرا ز عربده کشتی و من هنوز خموشم

Чаҳ суди панд ки ҳар пунбае ки соқии маҷлис

چه سود پند که هر پنبه‌ای که ساقی مجلس

Гирифт аз лаби миноӣ май ниҳод ба гӯшам

گرفت از لب مینای می نهاد به گوشم

Эмом шаҳр бипардохт тани з хирқа ҳастӣ

امام شهر بپرداخت تن ز خرقه هستی

Қабои иди маро гӯ биоваранд бапушам

قبای عید مرا گو بیاورند بپوشم

Бигӯ ба Подшаҳ аз ман казин муомила бигузар

بگو به پادشه از من کزین معامله بگذر

Гадои сари кӯяш ба салтанат нафурӯшам

گدایی سر کویش به سلطنت نفروشم

Маро магӯӣ ки яғмо чаро хамӯш нишастӣ

مرا مگوی که یغما چرا خموش نشستی

Бигӯ зи нола чаҳ ҳосил чу нашунаванд хурӯшам

بگو ز ناله چه حاصل چو نشنوند خروشم