Аз лаъли ту онкии сохт хотам
از لعل تو آنکه ساخت خاتم
Бар ҳеҷ нигошти исми аъзам
بر هیچ نگاشت اسم اعظم
намекард дилами хароб ва ме гуфт
میکرد دلم خراب و میگفت
Аз кишвари мо харобае кам
از کشور ما خرابهای کم
Аз дида бипурс қиссаи дил
از دیده بپرس قصه دل
Аз ҷоми шинави ҳикояти ҷам
از جام شنو حکایت جم
Дар даври лабат ба рӯҳи бахше
در دور لبت به روح بخشی
Бозича буд Масеҳи Марям
بازیچه بود مسیح مریم
эй гандуми холи дӯдаи фомат
ای گندم خال دوده فامت
Оташи зани дудмони одам
آتش زن دودمان آدم
Шамшери ту сади оҳанӣни сохт
شمشیر تو سد آهنین ساخت
Ҷовиди миёни захму марҳам
جاوید میان زخم و مرهم
Дар саҷдаи каъбаи ҷамолат
در سجده کعبه جمالت
Мижгон шудаи росту абрувони хам
مژگان شده راست و ابروان خم
То зулфу лаб ту шуд падедор
تا زلف و لب تو شد پدیدار
Гум шуд шаби қадару исми аъзам
گم شد شب قدر و اسم اعظم
Чун ҳаст асоси даҳр бар бод
چون هست اساس دهر بر باد
Чун нест баннои умри муҳкам
چون نیست بنای عمر محکم
Яғмои ману соғари паёпай
یغما من و ساغر پیاپی
Мутриби туу нағмаи дамодам
مطرب تو و نغمه دمادم