Ҷудои зи лаъли ту ҳар ҷоми лаъли гаван ки кашидам

جدا ز لعل تو هر جام لعل گون که کشیدم

Гузар накарда зи лаб хӯн шуду з дида чакидам

گذر نکرده ز لب خون شد و ز دیده چکیدم

Нишон ҳануз з абрӯ набӯду номи мижгон

نشان هنوز ز ابرو نبود و نام مژگان

Ки ман ба боли хаданги ту з ошиёна паридам

که من به بال خدنگ تو ز آشیانه پریدم

Насиб дӯст нагардад мабод рӯзии душман

نصیب دوست نگردد مباد روزی دشمن

Татовулӣ ки ман аз рӯзгори ҳиҷр ту дидам

تطاولی که من از روزگار هجر تو دیدم

Гусастам аз ҳамаи хубон ки дояи аҳди таъаллуқ

گسستم از همه خوبان که دایه عهد تعلق

Ба нофае сари аҳди ту баст ва ноф буридам

به نافه ای سر عهد تو بست و ناف بریدم

Бузад ба теғ ба фитрок бар набаст ва Аннан дод

بزد به تیغ به فتراک بر نبست و عنان داد

Ба ҷурми онкӣ чаро зери теғи ишқи тпидм

به جرم آنکه چرا زیر تیغ عشق طپیدم

Нагӯям аз қафасами муждаи даҳ ба ҳарфи раҳоӣ

نگویم از قفسم مژده ده به حرف رهایی

Ҳалоки шодӣ теғат бидиҳ ба қатли навидам

هلاک شادی تیغت بده به قتل نویدم

Алоҷи танагӣ дил нест чоки синаи вагарна

علاج تنگی دل نیست چاک سینه وگرنه

Чу ғунча бе лаби лаълати ҳазор ҷома даридам

چو غنچه بی لب لعلت هزار جامه دریدم

Гумон мабар ки гулам карда дасти ишқ ба домон

گمان مبر که گلم کرده دست عشق به دامان

зи дидаи хӯн диласт инки бар канорам чакидам

ز دیده خون دل است اینکه بر کنارم چکیدم

Бикаш маро ки гумони ҳаёт Хизр наярзад

بکش مرا که گمان حیات خضر نیرزد

Ба соъатӣ ки зи кӯй ту оваранд шаҳидам

به ساعتی که ز کوی تو آورند شهیدم

Дар интизор ба роҳи сабо ба буии висолат

در انتظار به راه صبا به بوی وصالت

Ба роҳи Миср чу ёқӯби мондаи чашми умедам

به راه مصر چو یعقوب مانده چشم امیدم

Ба заъфи толеъи яғмои нигар ки аз ғами ҳиҷрон

به ضعف طالع یغما نگر که از غم هجران

Ғубори гаштам ва бар тараф доманӣ нарасидам

غبار گشتم و بر طرف دامنی نرسیدم