Рӯм ба ҷилди саги посбон ки гоҳ ба гоҳе

روم به جلد سگ پاسبان که گاه به گاهی

Магар ба мағлата ёбам бар остони ту роҳӣ

مگر به مغلطه یابم بر آستان تو راهی

Ба ваҳшатӣаст дил аз хайли ғамза дар хами зулфаш

به وحشتی است دل از خیل غمزه در خم زلفش

Ки бе дилии шаби торик , бар хӯрд ба сипоҳӣ

که بی دلی شبِ تاریک ، بر خورَد به سپاهی

Рухи ту моҳи шимурдам , дили ту санг , чу дидам ,

رخ تو ماه شمردم ، دلِ تو سنگ ، چو دیدم،

Мисоли зарра ба хуршед буду кӯҳ ба коҳӣ

مثال ذره به خورشید بود و کوه به کاهی

Ба гӯшаи гӯшаи чапу рости зи абрӯят чаҳ гурезам

به گوشه گوشه چپ و راست ز ابرویت چه گریزم

Ки ғайри сояи шамшер фитна нест паноҳӣ

که غیر سایه شمشیر فتنه نیست پناهی

На соя эй зи ту бар сар на нурӣ аз ту ба равзан

نه سایه ای ز تو بر سر نه نوری از تو به روزن

Маро аз он чаҳ ки сарвии маро аз ин чаҳ ки моҳӣ

مرا از آن چه که سروی مرا از این چه که ماهی

Баҳор туаст батонро хазони хуррамӣ эй хат

بهار تو است بتان را خزان خرمی ای خط

Ҳазор сол нрўӣӣ надонамат чаҳ гиёҳӣ

هزار سال نروئی ندانمت چه گیاهی

Кашида ханҷар ва ҷӯяд баҳонаи муддаӣ эй кош

کشیده خنجر و جوید بهانه مدعی ای کاش

Кунад савобу маро муттаҳам кунад ба гуноҳӣ

کند ثواب و مرا متهم کند به گناهی

Ба дили рақибам аз он раҳ намедиҳад ки мабодо

به دل رقیبم از آن ره نمی دهد که مبادا

Худо накарда , аз ин раҳ кунам ба кӯии ту роҳӣ

خدا نکرده ، از این رَه کنم به کویِ تو راهی

Ҳаминам аз шаби зулфи ту ҳосиласт ки дорам

همینم از شب زلف تو حاصل است که دارم

Ба дасти рӯзи парешону рӯзгори сиёҳӣ

به دست روز پریشان و روزگار سیاهی

На шомро хабарӣ аз саҳари асар на дуо ро

نه شام را خبری از سحر اثر نه دعا را

Шаби фироқи ту афтодаам ба рӯзи сиёҳӣ

شب فراق تو افتاده ام به روز سیاهی

Рабӯди ғорати хати тоҷи нихват аз сари ҳасанаш

ربود غارت خط تاج نخوت از سر حسنش

Магар расад сари яғмо аз ин намад ба кулоҳӣ

مگر رسد سر یغما از این نمد به کلاهی