Ҳаргиз мабод кавсару ҷинати ҳаваси маро

هرگز مباد کوثر و جنت هوس مرا

Ҷоми шаробу гӯшаи майхонаи баси маро

جام شراب و گوشه میخانه بس مرا

Доне ба кунҷ савмиъаам зикр сбҳаҳ чист

دانی به کنج صومعه ام ذکر سبحه چیست

эй коши барда буд ба зиндони асаси маро

ای کاش برده بود به زندان عسس مرا

Ҳомӯн чаҳ пўим аз паии маҳмил ки ме расад

هامون چه پویم از پی محمل که می رسد

Аз роҳи дил ба гӯш , садои ҷараси маро

از راه دل به گوش، صدای جرس مرا

Нанг оядам зи зилли ҳумо гарчи чархи дун

ننگ آیدم ز ظل هما گرچه چرخ دون

Май пурвирд ба сояи боли магаси маро

می پرورد به سایه بال مگس مرا

Охири зи сахтгирӣ сайёду боғбон

آخر ز سخت گیری صیاد و باغبان

Пари рехт дар миёнаи боғу қафаси маро

پر ریخت در میانه باغ و قفس مرا

Гуфт оимт ба сари дами мурдани фиғон ки гашт

گفت آیمت به سر دم مردن فغان که گشت

Оғози ваъдаи ҳасрати охири нафаси маро

آغاز وعده حسرت آخر نفس مرا

Зини пас ба кунҷи савмиъаи нӯшами шароби амн

زین پس به کنج صومعه نوشم شراب امن

Конҷои бад-ӣн либос нагирад асаси маро

کانجا بدین لباس نگیرد عسس مرا

Гуфтам ба кӯии дӯсти пай аз гиря гум кунам

گفتم به کوی دوست پی از گریه گم کنم

Тӯфони ашки басти раҳ аз пеш ва пас маро

طوفان اشک بست ره از پیش و پس مرا

Бнмўдмии ҳақиқати оби бақо ба Хизр

بنمودمی حقیقت آب بقا به خضر

Будӣ ба хоки пои тугар дасти раси маро

بودی به خاک پای تو گر دست رس مرا

Яғмои хушам ба хирқа ки умрӣ дар ин либос

یغما خوشم به خرقه که عمری در این لباس

Будам шароби хора ва нашнохт каси маро

بودم شراب خواره و نشناخت کس مرا