Зоҳидам медиҳад аз силсилаи зулфи ту пандӣ

زاهدم می دهد از سلسله زلف تو پندی

Кош май доштам аз силсилаи зулфи ту бандӣ

کاش می داشتم از سلسله زلف تو بندی

Сар ба пои ту тани андохти барангези самандӣ

سر به پای تو تن انداخت برانگیز سمندی

Тан ба фитроки ту сар дод биндоз камандӣ

تن به فتراک تو سر داد بینداز کمندی

Гарчи бе пардаи хушӣ рӯй фурӯи пӯш ки тарсам

گرچه بی پرده خوشی روی فرو پوش که ترسم

Бинад аз дидаи бад рӯй накӯй ту газандӣ

بیند از دیده بد روی نکوی تو گزندی

Ҷон баҳо додам ва комам нашуд аз васли ту ҳосил

جان بها دادم و کامم نشد از وصل تو حاصل

Охир эй ҷон чаҳ матоъии магар эй бӯса ба чанде

آخر ای جان چه متاعی مگر ای بوسه به چندی

Дили девона ба занҷир адаб ме напазирад

دل دیوانه به زنجیر ادب می نپذیرد

Магараш бар нуҳум аз силсилаи зулфи ту бандӣ

مگرش بر نهم از سلسله زلف تو بندی

Зинда кардӣ ки ба теғам зада бар хок фикандӣ

زنده کردی که به تیغم زده بر خاک فکندی

Лек мемеРом аз ин ғам ки ба фитрок набандӣ

لیک می میرم از این غم که به فتراک نبندی

Паст кардӣ ба раҳаши оқибатами узр чаҳ гӯям

پست کردی به رهش عاقبتم عذر چه گویم

То бад-ӣни пояи ндонстмт эй бахти баландӣ

تا بدین پایه ندانستمت ای بخت بلندی

Дӯдаи холи ту охири зи ҷаҳони дӯд бар оварад

دوده خال تو آخر ز جهان دود بر آورد

Ваа аҷаб оташӣ афтод ба олами зи сапандӣ

وه عجب آتشی افتاد به عالم ز سپندی

Ошно шуд ба ту бегона ва дар хеш нагунҷад

آشنا شد به تو بیگانه و در خویش نگنجد

Зини нишотами дили ғамгин ки ту бегонаи писандӣ

زین نشاطم دل غمگین که تو بیگانه پسندی

Ноладам дил чу ҷарас аз ғами маҳрӯмии маҳмил

نالدم دل چو جرس از غم محرومی محمل

Варнае хори ҳаририи ту вае хораи прндӣ

ورنه ای خار حریری تو و ای خاره پرندی

Як қалами хосса ба васфи лаби ширини накӯён

یک قلم خاصه به وصف لب شیرین نکویان

Шаҳди бории магар эй хомаи яғмои неи қандӣ

شهد باری مگر ای خامه یغما نی قندی