Дил аз лақоӣ ту гуфтам расад ба тамкинӣ

دل از لقای تو گفتم رسد به تمکینی

Сапанд бар сар оташ наёфт таскинӣ

سپند بر سر آتش نیافت تسکینی

Буридам аз ҳамаи ёрон ва нест эй ғами ишқ

بریدم از همه یاران و نیست ای غم عشق

Гурезам аз ту ки аз дӯстони деринӣ

گریزم از تو که از دوستان دیرینی

Маро ки субҳ ба меҳрати зи шоми тира тар аст

مرا که صبح به مهرت ز شام تیره تر است

Аз он чаҳ суд ки ту офтоби пешинӣ

از آن چه سود که تو آفتاب پیشینی

Чаҳ ҷои бода талхаст бе лаби ту маро

چه جای باده تلخ است بی لب تو مرا

Ба ҳалқ менаравад ҳаргизи оби ширинӣ

به حلق می نرود هرگز آب شیرینی

Кунун ки гашти нигорин зғнчаҳи панҷаи шох

کنون که گشت نگارین زغنچه پنجه شاخ

Бигир ҷоми булӯр аз кафи нгоринӣ

بگیر جام بلور از کف نگارینی

Ба нози хуфта чаҳ донад ки дар гиребонам

به ناز خفته چه داند که در گریبانم

Чаҳ хорҳости зи пероҳани гули огӣнӣ

چه خارهاست ز پیراهن گل آگینی

Ситодаи хол ба дарюзаи пеши нӯши лабаш

ستاده خال به دریوزه پیش نوش لبش

Ба пеши даккаи ҳлўоӣён чу мискинӣ

به پیش دکه حلوائیان چو مسکینی

Дил аз расӣдани манзили ман он замон кунадам

دل از رسیدن منزل من آن زمان کندم

Ки бори пели ниҳодам ба мӯри мискинӣ

که بار پیل نهادم به مور مسکینی

Фақиҳ зад раҳи яғмо ба қайд сбҳаҳ шед

فقیه زد ره یغما به قید سبحه شید

Зиҳии аҷаб ки магас карда сайди шоҳинӣ

زهی عجب که مگس کرده صید شاهینی