Гар ба болинам наомад бар мазор омад маро

گر به بالینم نیامد بر مزار آمد مرا

Ҷони сипорӣ дар раҳаши охир ба кор омад маро

جان سپاری در رهش آخر به کار آمد مرا

Бо дорам то шудам ҷузви ҷалоли муддаӣ

با دارم تا شدم جزو جلال مدعی

Дар ҳарими қурби хорӣ эътибор омад маро

در حریم قرب خواری اعتبار آمد مرا

Дар миёни маргу ҳиҷронам мухайяр кард ишқ

در میان مرگ و هجرانم مخیر کرد عشق

Ҷон ба дар барадам ки мурдан ихтиёр омад маро

جان به در بردم که مردن اختیار آمد مرا

То нигаҳ кардам сипоҳи ғамзаи малик дил гирифт

تا نگه کردم سپاه غمزه ملک دل گرفت

Оҳ аз ин лашкар ки ғофил дар ҳисор омад маро

آه از این لشکر که غافل در حصار آمد مرا

Чашми мардумро ба хоби хуши бишоратҳо ки дӯш

چشم مردم را به خواب خوش بشارت ها که دوش

Қатраи хӯнии зи чашми ашк бор омад маро

قطره خونی ز چشم اشک بار آمد مرا

Субҳ бе шоми қиёмати кӯи магар равшан кунам

صبح بی شام قیامت کو مگر روشن کنم

То чҳо бар рӯз аз ин шабҳои тор омад маро

تا چها بر روز از این شب های تار آمد مرا

Баъд марг омад ба болинами зи ҷоӣӣ вом кун

بعد مرگ آمد به بالینم ز جائی وام کن

Ҷонӣ эй ҳамдам ки ҳангом нисор омад маро

جانی ای همدم که هنگام نثار آمد مرا

Сӯрати рӯзи қиёмат нақш кардам дар назар

صورت روز قیامت نقش کردم در نظر

Бомдодӣ аз шаби ҳиҷрон ёр омад маро

بامدادی از شب هجران یار آمد مرا

Аз саводи дида яғмо мабар эй оби чашм

از سواد دیده یغما مبر ای آب چشم

Кин ғубор аз хоки поӣӣ ёдгор омад маро

کاین غبار از خاک پائی یادگار آمد مرا