Тиҳӣ аз софӣу дардӣ шудаи майхонаи мо

تهی از صافی و دردی شده میخانه ما

То турш талх шавад пар шудаи паймонаи мо

تا ترش تلخ شود پر شده پیمانه ما

Гарчи девона ба афсона гароед сӯии ақл

گرچه دیوانه به افسانه گراید سوی عقل

Ақл маҷнӯн шавад ар башнавад афсонаи мо

عقل مجنون شود ار بشنود افسانه ما

Ҳар шабами хона ба кўӣӣаст магари рӯзии дӯст

هر شبم خانه به کوئی است مگر روزی دوست

Ба ғалат ҳалқа занад бар дар кошонаи мо

به غلط حلقه زند بر در کاشانه ما

Ақл ва ишқаст на бозича куҷо бартобад

عقل و عشق است نه بازیچه کجا برتابد

Ба ду султони мухолифи даҳ вайронаи мо

به دو سلطان مخالف ده ویرانه ما

Бар чароғӣ задам охир ки кунад касби фурӯғ

بر چراغی زدم آخر که کند کسب فروغ

Ҳар куҷои шамъи зи хокистари парвонаи мо

هر کجا شمع ز خاکستر پروانه ما

Саъб шуд кори ҷунун аз ту ба ҳаддии котФол

صعب شد کار جنون از تو به حدی کاطفال

Санг бар сина зананд аз ғами девонаи мо

سنگ بر سینه زنند از غم دیوانه ما

Лофи диндории яғмо заданам кофар кард

لاف دینداری یغما زدنم کافر کرد

Кош аз каъбаи дарӣ буд ба бтхонаҳи мо

کاش از کعبه دری بود به بتخانه ما