Золтзом ақл шуд девонагии ҳосили маро

ز التزام عقل شد دیوانگی حاصل مرا

Баъд аз ин девона хон , бинӣ агар оқили маро

بعد از این دیوانه خوان، بینی اگر عاقل مرا

Бахти маймуни байн ки чун сёи сангини дили маро

بخت میمون بین که چون صیاد سنگین دل مرا

Ним бсмл май фурушад май хиради қотили маро

نیم بسمل می‌فروشد می‌خرد قاتل مرا

Бо дилати кош эй камони абрӯ бадал гардад дилам

با دلت کاش ای کمان ابرو بدل گردد دلم

То зании пайкон ва пайкон нагзарад аз дили маро

تا زنی پیکان و پیکان نگذرد از دل مرا

Хештан то дар миёни куштагонаш гум кунам

خویشتن تا در میان کشتگانش گم کنم

Дӯстдории кӯ ки аз раҳмат кунад бсмли маро

دوستداری کو که از رحمت کند بسمل مرا

Дар биёбоне шудам раҳи гум ки гуяд ақли кул

در بیابانی شدم ره گم که گوید عقل کل

Хизри роҳии кӯ ки бинмоед раҳи манзили маро

خضر راهی کو که بنماید ره منزل مرا

Он савдоаши пеши лаб холаст ё чиз дигар

آن سوداش پیش لب خال است یا چیز دگر

Мӯшикофии кӯ ки созад ҳали ин мушкили маро

موشکافی کو که سازد حل این مشکل مرا

Гуфтае аз баҳри пос остон хоҳам сегӣ

گفته‌ای از بهر پاس آستان خواهم سگی

Ман сагат эй ман гасати доне агар қобили маро

من سگت ای من سگت دانی اگر قابل مرا

То нигаҳ бо худ кунам аз шарми ишқу поси хасм

تا نگه با خود کنم از شرم عشق و پاس خصم

Рӯбарӯии худ нишонди ёр дар маҳфили маро

روبروی خود نشاند یار در محفل مرا

Зон марои беҳтар ки зоҳиди хишти молади бҳрхм

زان مرا بهتر که زاهد خشت مالد بهر خم

Гар ҷуҳудӣ болмсл дорад ба кори гули маро

گر جهودی بالمثل دارد به کار گل مرا

Бо ту хоҳам гуфт яғмои латмаи ғарқоби ишқ

با تو خواهم گفت یغما لطمهٔ غرقاب عشق

Гар муҳӣт ашк монад рахт бар соҳили маро

گر محیط اشک ماند رخت بر ساحل مرا