Шуд муштабаҳи зи каъба ба майхонаи роҳи мо

شد مشتبه ز کعبه به میخانه راه ما

эй хуштар аз ҳазор яқини иштибоҳи мо

ای خوشتر از هزار یقین اشتباه ما

Май дар сару қробаҳ дар оғӯшу номи зуҳд

می در سر و قرابه در آغوش و نام زهد

Вои хҷлто ки шаҳна бар ояд зи роҳи мо

وا خجلتا که شحنه بر آید ز راه ما

Моӣими он салоҳ прессатон ки май фуруш

مائیم آن صلاح پرستان که می فروش

Бардошти тарҳи майкада аз хонақоҳи мо

برداشت طرح میکده از خانقاه ما

Охири тан заъиф кашидам ба пои хам

آخر تن ضعیف کشیدم به پای خم

Раст аз канори чашмаи ҳайвони гиёҳи мо

رست از کنار چشمه حیوان گیاه ما

Таҳриси зоҳидӣ ба савобам диҳад азоб

تحریص زاهدان به ثوابم دهد عذاب

ё раб чаҳ буд ва чист надонам гуноҳи мо

یا رب چه بود و چیست ندانم گناه ما

Роҳами зи гӯши баст ва ба чархами ситораи сӯхт

راهم ز گوش بست و به چرخم ستاره سوخت

Ин буд оқибати асари ашку оҳи мо

این بود عاقبت اثر اشک و آه ما

Чашмам бигӯ фитода кунам фарши роҳи ишқ

چشمم بگو فتاده کنم فرش راه عشق

Бошад магар ки Юсуфӣ уфтад ба чоҳи мо

باشد مگر که یوسفی افتد به چاه ما

Аз эҳтисоби шаҳнаи чашмат чу шбрўон

از احتساب شحنه چشمت چو شبروان

Дар дидаи гӯшаи гӯшаи гурезади нигоҳи мо

در دیده گوشه گوشه گریزد نگاه ما

Чашмам ба роҳи субҳи шаби ғам сифед монад

چشمم به راه صبح شب غم سفید ماند

ё раб касе мабод ба рӯзи сиёҳи мо

یا رب کسی مباد به روز سیاه ما

Яғмои зи ашку оҳи раоёии чашму дил

یغما ز اشک و آه رعایای چشم و دل

Пайдост доду доварии подшоҳи мо

پیداست داد و داوری پادشاه ما