Дар кӯии туам ҷангаст ҳар рӯз ба душман ҳо
در کوی توام جنگ است هر روز به دشمنها
Эшон зи шумори афзӯн аммо ману дил танҳо
ایشان ز شمار افزون اما من و دل تنها
Бар новаки длдўзти қурбон на манам танҳо
بر ناوک دلدوزت قربان نه منم تنها
Чун ман ба сари Кувайти дрбохтаҳи ҷони тан ҳо
چون من به سر کویت درباخته جان تنها
Гулгашти чамани хоҳӣ бар ман чу сабо бигузар
گلگشت چمن خواهی بر من چو صبا بگذر
То дар қидмати резами гул аз мижаи доман ҳо
تا در قدمت ریزم گل از مژه دامنها
То қабзаи шамшерат аз хӯн ки олоед
تا قبضه شمشیرت از خونِ که آلاید
Бар нтъи ҳаваси халқии афрохтаи гардан ҳо
بر نطع هوس خلقی افراخته گردنها
Чун пой наҳй бӯсами роҳи ту ки аз ҳасрат
چون پای نهی بوسم راه تو که از حسرت
Дар гоми нахустин наъл андохта тавсан ҳо
در گام نخستین نعل انداخته توسنها
Гулро надиҳади ҳаргизи оби ин ҳамаи рангинӣ
گل را ندهد هرگز آب این همه رنگینی
Аз тоби рахти оташи афтода ба гулшан ҳо
از تاب رخت آتش افتاده به گلشنها
То шоҳиди меҳратро набӯд ғами дилтангӣ
تا شاهد مهرت را نبْوَد غم ِ دلتنگی
Дар хона дил кардам аз тири ту равзан ҳо
در خانهٔ دل کردم از تیر تو روزنها
Асрор ғамаш гуфтам дар сина ниҳон дорам
اسرار غمش گفتم در سینه نهان دارم
Расвоӣ ҷаҳонам кард ин ранг паридан ҳо
رسوای جهانم کرد این رنگ پریدنها
Яғмо чаҳ ғам ар олам душман шавад аз меҳраш
یغما چه غم ار عالم دشمن شود از مهرش
Чун дӯст нкўхўоаҳаст ғам нест зи душман ҳо
چون دوست نکوخواه است غم نیست ز دشمنها