Гум кунам дар роҳи ҳӣ аз гиря гуфтам пай дар об

گم کنم در راه حی از گریه گفتم پی در آب

Чашм то барҳам задам якбора гум шуд ҳӣ дар об

چشم تا برهم زدم یکباره گم شد حی در آب

Маҳмил аз рафтор монад , эй оҳи машъал бар фурӯз

محمل از رفتار ماند، ای آه مشعل بر فروز

То бубинами ноқа аз ашк ки дорад пай дар об

تا ببینم ناقه از اشک که دارد پی در آب

Давр кун давр аз дилами дасти остин аз дида ам

دور کن دور از دلم دست آستین از دیده ام

То насӯзӣ ҳон дар оташ то науфтӣ ҳай дар об

تا نسوزی هان در آتش تا نیفتی هی در آب

Гар ба зулмат шуд хзрёмн ба дайри андар чаҳ айб

گر به ظلمت شد خضریامن به دیر اندر چه عیب

Нақши худ дидем ҳар як ман дар оташи вай дар об

نقش خود دیدیم هر یک من در آتش وی در آب

Ман на марди мсҷдҳми зоҳид , на марди майкада

من نه مرد مسجدهم زاهد، نه مرد میکده

Зист дар оташи куҷои моҳӣ , самандар кӣ дар об

زیست در آتش کجا ماهی، سمندر کی در آب

Бинадам ҳар ки ин тани лоғари миёни оҳу ашк

بیندم هر که این تن لاغر میان آه و اشک

Рафта гуяд мӯ дар оташ руста гуяд не дар об

رفته گوید مو در آتش رسته گوید نی در آب

Ончӣ ман дидам зи оҳу ашки худ яғмо надид

آنچه من دیدم ز آه و اشک خود یغما ندید

Нӯҳу иброҳӣми ҳаргиз , не дар оташи не дар об

نوح و ابراهیم هرگز، نی در آتش نی در آب