Сабо аз ман бигӯ бегонаи машраби ошноӣӣ ро

صبا از من بگو بیگانه مشرب آشنائی را

Ҷафои нодидаи арбоби вФокш бевФоӣӣ ро

جفا نادیده ارباب وفاکش بی وفائی را

Раво чун доштӣ бардоштан аз ҷони сипории дил

روا چون داشتی برداشتن از جان سپاری دل

Ки бории дил ба даст оварда бошӣ норўоӣӣ ро

که باری دل به دست آورده باشی ناروائی را

Ба нози осӯда бар дебои султонӣ чаҳ ғам дорад

به ناز آسوده بر دیبای سلطانی چه غم دارد

Будгар хору хорои бистару болини гдоӣӣ ро

بود گر خار و خارا بستر و بالین گدائی را

Агар чини сари зулфи туро машк хутан гуфтам

اگر چین سر زلف تو را مشک ختن گفتم

Парешонам хато шуд дар гузар аз ман хтоӣӣ ро

پریشانم خطا شد در گذر از من خطائی را

Дилам бар хайл мижгонаш зад оўх то чаҳ пеш ояд

دلم بر خیل مژگانش زد آوخ تا چه پیش آید

Тан танҳо миёни лашкарӣ бедасту поӣӣ ро

تن تنها میان لشکری بی دست و پائی را

Туфайли худ шумор надам гадоёни сари кӯяш

طفیل خود شمار ندم گدایان سر کویش

Магар афтод бар ман сояи давлати ҳмоӣӣ ро

مگر افتاد بر من سایه دولت همائی را

Макун аз нола дар ин корвон эй сорибони манъам

مکن از ناله در این کاروان ای ساربان منعم

Чаҳ судат аз ҳазоронгар забони бандии дроӣӣ ро

چه سودت از هزاران گر زبان بندی درائی را

Фикандам панҷаи яғмо гарчи медонам наме орм

فکندم پنجه یغما گرچه می‌دانم نمی‌آرم

Бад-ӣни сарпанҷаи гуфтани панҷаи зӯри озмоӣӣ ро

بدین سرپنجه گفتن پنجه زور آزمائی را