Мо хароби ғаму хмхонаҳи з меобод аст

ما خراب غم و خمخانه ز می آباد است

Носеҳ аз бода сухан кун ки насиҳат бод аст

ناصح از باده سخن کن که نصیحت باد است

Хез ва аз шуъла май оташи намруди афрӯз

خیز و از شعله می آتش نمرود افروز

Хосса акнӯн ки гулистони Ирам шаддод аст

خاصه اکنون که گلستان ارم شداد است

Сайли кҳсори хам аз майкада дар шаҳр афтод

سیل کهسار خم از میکده در شهر افتاد

Вой бар хонаи парҳез ки бебунёд аст

وای بر خانه پرهیز که بی بنیاد است

Бо зулоли Хизрам аз май равшан чаҳ ниёз

با زلال خضرم از می روشن چه نیاز

Чашмаи оби сиёҳӣ чу дар ин Бағдод аст

چشمه آب سیاهی چو در این بغداد است

Ба ҷуз аз ток ки шуд муҳтарам аз ҳурмат май

به جز از تاک که شد محترم از حرمت می

Зодагонро ҳамаи фахр аз шараф аҷдод аст

زادگان را همه فخر از شرف اجداد است

Гӯш агар гӯши туу нола агар нолаи ман

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من

Ончӣ албата баҷое нарасад фарёд аст

آنچه البته بجایی نرسد فریاد است

Гуфта Эй нест гирифтори марои озодӣ

گفته ای نیست گرفتار مرا آزادی

На ки ҳар кас ки гирифтор ту шуд озод аст

نه که هر کس که گرفتار تو شد آزاد است

Чашми зоҳид ба шносоӣии сари руху зулф

چشم زاهد به شناسائی سِرّ رخ و زلف

Дидани рӯзу шабу аъамӣ модарзод аст

دیدن روز و شب و اعمی مادرزاد است

Гуфтамаш хусрави ширин ки эй дил бинмуд

گفتمش خسرو شیرین که ای دل بنمود

Конкаҳ дар аҳди ман ин кӯҳ кунад Фарҳод аст

کآنکه در عهد من این کوه کند فرهاد است

Ҳар ки яғмои шунӯди нола гармам гуяд

هر که یغما شنود ناله گرمم گوید

Оҳани сард чаҳ кӯбии дилаш аз пӯлод аст

آهن سرد چه کوبی دلش از پولاد است