Ҷон фишонӣ ману ишва ӯгар ин аст

جان‌فشانی من و عشوه او گر این است

Аз касе ноед агар кӯҳкан ва ширин аст

از کسی ناید اگر کوهکن و شیرین است

Чун кунам васфи даҳони ту ба ҳангоми ҳадис

چون کنم وصف دهان تو به هنگام حدیث

Лаб ба ҳам чсбдм аз бскаҳи сухан ширин аст

لب به هم چسبدم از بسکه سخن شیرین است

Чеҳраи коҳии мижаи гулранги зи алвони ҷаҳон

چهره کاهی مژه گلرنگ ز الوان جهان

Сурху зардӣ ки ба мо баҳра расидааст ин аст

سرخ و زردی که به ما بهره رسیده است این است

Сунбули зулфи ту як хӯша ва як шаҳри гадоӣ

سنبل زلف تو یک خوشه و یک شهر گدای

Гандуми холи ту як дона ва сад мискин аст

گندم خال تو یک دانه و صد مسکین است

Бесутун бар ндмди лола ки Фарҳод ҳануз

بیستون بر ندمد لاله که فرهاد هنوز

Чашми олӯда ба хунаш ба раҳ ширин аст

چشم آلوده به خونش به ره شیرین است

Гуфтамаш ҳаст зи хубон чу ту симини баданӣ

گفتمش هست ز خوبان چو تو سیمین بدنی

Гуфт не нест дариғо ки дилам сангин аст

گفت نی نیست دریغا که دلم سنگین است

Шабӣ аз нофаи зулфаш суханӣ рафт ва ҳануз

شبی از نافه زلفش سخنی رفت و هنوز

Умрҳо рафт ва чу миҷмари нафасам мишкӣн аст

عمرها رفت و چو مجمر نفسم مشکین است

Лозим афтод чу он аҳди шикан бо ману ғайр

لازم افتاد چو آن عهد شکن با من و غیر

Пой то сари ҳама меҳрасту сарои по кин аст

پای تا سر همه مهر است و سرا پا کین است

Шикваи бурдан ба дар онкии ғубор дар ӯ

شکوه بردن به در آنکه غبار در او

Аз шарафи ғолияи турраи ҳур алъайн аст

از شرف غالیه طره حور العین است

Алии олии каши қоимаи теғи ду сар

علی عالی کش قائمه تیغ دو سر

Қӯти бозуии ислому ҳисор дайн аст

قوت بازوی اسلام و حصار دین است