Доми найранги ту нозам ки ба банд афтода аст

دام نیرنگ تو نازم که به بند افتاده است

Гардани мо ва ба пои ту каманд афтода аст

گردن ما و به پای تو کمند افتاده است

намезанад гӯйу дилами хӯн ки ба ҷўлонгаҳ ӯ

می‌زند گوی و دلم خون که به جولانگه او

То сар кист ки дар пои саманд афтода аст

تا سر کیست که در پای سمند افتاده است

Май барам рашк ба душман чаҳ тавон кард ки дӯст

می‌برم رشک به دشمن چه توان کرد که دوست

Ошноӣӣаст ки бегонаи писанд афтода аст

آشنائی است که بیگانه پسند افتاده است

Май барам рашк ба душман чаҳ тавон кард ки дӯст

گر نه داد از لب شیرین تو دارد پس چیست

Ошноӣӣаст ки бегонаи писанд афтода аст

کاغذین جامه که بر پیکر قند افتاده است

Гарна дод аз лаби ширин ту дорад пас чист

می‌نهادم دل سودا زده را سلسله آخ

Коғазин ҷома ки бар пайкари қанд афтода аст

دست ما کوته و زلف تو بلند افتاده است

Май ниҳодами дил савдо задаро силсилаи ох

نیست آن خال سیه بر رخ جانان یغما

Дасти мо кӯтаҳу зулфи ту баланд афтода аст

از پی چشم بد آتش به سپند افتاده است