На чу ҳар бор дигар омад ва доман зад ва рафт

نه چو هر بار دگر آمد و دامن زد و رفت

Барқи ишқи оташами ин бор ба хирман зад ва рафт

برق عشق آتشم این بار به خرمن زد و رفت

Тохт бар ҳосилами он барқ ки аз рахнаи дил

تاخت بر حاصلم آن برق که از رخنه دل

Оташи андари шаҷари водӣ эмин зад ва рафт

آتش اندر شجر وادی ایمن زد و رفت

Пеш рафтам ба тазаллум ки рикобаши бӯсам

پیش رفتم به تظلم که رکابش بوسم

Тунд бар тофт Аннани бонг ба тавсан зад ва рафт

تند برتافت عنان بانگ به توسن زد و رفت

Охири умр дилам ёфт раҳеи коўли гом

آخر عمر دلم یافت رهی کاول گام

По ба дайру ҳарами вших ва брҳмн зад ва рафт

پا به دیر و حرم و شیخ و برهمن زد و رفت

Ҷон кунам ман ҳамаи умр ар ду се рӯзии Фарҳод

جان کَنم من همه عمر ار دو سه روزی فرهاد

Теша бар санг ба ёди бут армн зад ва рафт

تیشه بر سنگ به یاد بت ارمن زد و رفت

То чаҳ завқаст ба банди ту ки ҳар мурғ ки дид

تا چه ذوق است به بند تو که هر مرغ که دید

Ҳалқаи доми ту по бар сар гулшан зад ва рафт

حلقه دام تو پا بر سر گلشن زد و رفت

Дили ззхмш на чунон хуш ба ҳаётаст ки ғайр

دل ز زخمش نه چنان خوش به حیات است که غیر

Мард аз ҳасрати он теғ ки бар ман зад ва рафт

مُرد از حسرت آن تیغ که بر من زد و رفت

Пеши хуршеди рахти хости чароғи афрӯзад

پیش خورشید رخت خواست چراغ افروزد

Шамъро теғ саҳар омад ва гардан зад ва рафт

شمع را تیغ سحر آمد و گردن زد و رفت

Вой бар ҳасрати яғмо ки з бе Меҳрии дӯст

وای بر حسرت یغما که ز بی‌مهری دوست

Нафасӣ чанд ба коми дил душман зад ва рафт

نفسی چند به کام دل دشمن زد و رفت