Бозами андешаи мижгони сиёҳ дигар аст

بازم اندیشه مژگان سیاه دگر است

Малики дили арсаи ҷавлони сипоҳ дигар аст

ملک دل عرصه جولان سپاه دگر است

Нест аз зулф батон маслиҳати озодии дил

نیست از زلف بتان مصلحت آزادی دل

Мурғи пари рехтаро доми паноҳ дигар аст

مرغ پر ریخته را دام پناه دگر است

Меҳри санҷами ҳама дар каффаи истиғнояш

مهر سنجم همه در کفه استغنایش

Гарчи сад кӯҳу камари ҳамсари коҳ дигар аст

گرچه صد کوه و کمر همسر کاه دگر است

Нангам аз бекаллаӣ нест ки дар кишвари ишқ

ننگم از بی کلهی نیست که در کشور عشق

Нек чун бенгарӣ он низ кулоҳ дигар аст

نیک چون بنگری آن نیز کلاه دگر است

Нарм шуд чарх ва ба умеди вафои ту хушам

نرم شد چرخ و به امید وفای تو خوشم

Космонро бадали сахти ту роҳ дигар аст

کآسمان را بدل سخت تو راه دگر است

Май нахурдани гунаҳати бас ба маломат чаҳ кунӣ

می نخوردن گنهت بس به ملامت چه کنی

Дили мо ранҷа ки он низ гуноҳ дигар аст

دل ما رنجه که آن نیز گناه دگر است

Захми хунини марои ончии з марҳам талабанд

زخم خونین مرا آنچه ز مرهم طلبند

Зоҳир инаст ки аз тири нигоҳ дигар аст

ظاهر این است که از تیر نگاه دگر است

эй ма аз равзани ман давр ки бе моҳи рухӣ

ای مه از روزن من دور که بی ماه رخی

Шаби нӯронии ман рӯзи сиёҳ дигар аст

شب نورانی من روز سیاه دگر است

Ман чгўими дили яғмои зи муҳаббат чун шуд

من چگویم دل یغما ز محبت چون شد

Ашки гулгуну рухи зарди гувоҳ дигар аст

اشک گلگون و رخ زرد گواه دگر است