Он мурғ ки ҷуз дар чаман ором надорад

آن مرغ که جز در چمن آرام ندارد

Пайдост ки мискини хабар аз дом надорад

پیداست که مسکین خبر از دام ندارد

Кофар накунад ончӣ кунад чашми ту бо халқ

کافر نکند آنچه کند چشم تو با خلق

Ин тарки сипоҳии магар ислом надорад

این ترک سپاهی مگر اسلام ندارد

Оғоз макун роҳи ғами ишқ ки сад раҳ

آغاز مکن راه غم عشق که صد ره

Ман рафтам вбози омадам анҷом надорад

من رفتم و باز آمدم انجام ندارد

Хат омаду кор аз кафи зулфаши ситад эй дил

خط آمد و کار از کف زلفش ستد ای دل

Бигурез ки нави силсила фарҷом надорад

بگریز که نو سلسله فرجام ندارد

Он нест ки арбоби риё бода нанӯшанд

آن نیست که ارباب ریا باده ننوشند

Ҳар нанг ки дар савмиъа шуд ном надорад

هر ننگ که در صومعه شد نام ندارد

Бо рӯзи висолати зи шаб ҳиҷр натарсам

با روز وصالت ز شب هجر نترسم

Ин субҳ биҳиштасту зи пай шом надорад

این صبح بهشت است و ز پی شام ندارد

Онро ки чу ҷам даст диҳад ҷоми сабӯҳӣ

آنرا که چو جم دست دهد جام صبوحی

Дороӣ Ироқаст агар шом надорад

دارای عراق است اگر شام ندارد

Маҳмӯд ғуломӣаст агар ишқ наварзад

محمود غلامی است اگر عشق نورزد

Ҷамшед гдоӣӣаст агар ҷом надорад

جمشید گدایی است اگر جام ندارد

Бохок дарат фарқӣ агар ҳаст фалак ро

با خاک درت فرقی اگر هست فلک را

Инаст ки моҳӣ чу ту бар бом надорад

این است که ماهی چو تو بر بام ندارد

зи он рӯз ки дар гардиши ҷоми омадаи яғмо

ز آن روز که در گردش جام آمده یغما

Дигари ғамӣ аз гардиш айём надорад

دیگر غمی از گردش ایام ندارد