Ҳрдм аз умр ки бешоҳид ва соғар гузарад

هردم از عمر که بی شاهد و ساغر گذرد

Озмудем ба як умр баробар гузарад

آزمودیم به یک عمر برابر گذرد

Офтобӣаст рахт каз занахи абрӯӣу зулф

آفتابی است رخت کز زنخ و ابرو و زلف

Ҳама бар сунбулау далв ва ду пайкар гузарад

همه بر سنبله و دلو و دوپیکر گذرد

Ҳоли дил бо сипаҳи ғамза чаҳ муҳтоҷи баён

حال دل با سپه غمزه چه محتاج بیان

Фитна пайдост бар он рамз ки лашкар гузарад

فتنه پیداست بر آن رمز که لشکر گذرد

Гузарад чашму дилам бар лаб ва рӯй ту чунонк

گذرد چشم و دلم بر لب و روی تو چنانک

Ташна бар диҷлау мискин ба тавонгар гузарад

تشنه بر دجله و مسکین به توانگر گذرد

Манам ва дар раҳати ин ашки паёпай ваон низ

منم و در رهت این اشک پیاپی وآن نیز

Тар нагардад кафи пои тугар аз сар гузарад

تر نگردد کف پای تو گر از سر گذرد

Ханҷар аз синаи гузаштан чу ту зориб чаҳ аҷаб

خنجر از سینه گذشتن چو تو ضارب چه عجب

Аҷаб онаст агар синаи з ханҷар гузарад

عجب آن است اگر سینه ز خنجر گذرد

Чашми сайёди ту дар чанбари зулф аз паии дил

چشم صیاد تو در چنبر زلف از پی دل

Шоҳбозӣаст ки бар бурҷ кабӯтар гузарад

شاهبازی است که بر برج کبوتر گذرد

Гашта дили бихўд ва хоҳад ба Рахш зад ба худоӣ

گشته دل بیخود و خواهد به رخش زد به خدای

Магузоред ки девона бар озар гузарад

مگذارید که دیوانه بر آذر گذرد

Нагзарад аз лабу рухсори ту яғмо ба мисл

نگذرد از لب و رخسار تو یغما به مثل

Гар ҷам аз ҷоми вази ойина Сикандар гузарад

گر جم از جام وز آئینه سکندر گذرد