Чархи нилӣ ба гул аз машктарат ғолияи суд

چرخ نیلی به گل از مشک ترت غالیه سود

Ки ба гул гуфт ки хуршед нишоед андӯд

که به گل گفت که خورشید نشاید اندود

Хона ҳо кард сияҳи ҳасани туу зи тухми амал

خانه ها کرد سیه حسن تو و ز تخم عمل

Сабз шуд сунбули хати вончаҳи ҳамеи кишти дуруд

سبز شد سنبل خط وانچه همی کشت درود

Дӯд аз оташи ҳама расмаст ки аввали хезад

دود از آتش همه رسم است که اول خیزد

Оташи чеҳри туро хост дар охири з чаҳ дӯд

آتش چهر تو را خاست در آخر ز چه دود

Бингар он хату лабу гӯна ки гўӣии Юсуф

بنگر آن خط و لب و گونه که گوئی یوسف

Ёфт хотами зи сулаймону зи раҳ аз Довӯд

یافت خاتم ز سلیمان و ز ره از داود

Дар ту ҳарчи он буд асрори нкўӣӣ ҳама ҳаст

در تو هرچ آن بود اسرار نکوئی همه هست

Ҷузи даҳону камари онҳами адамӣ ба зи вуҷӯд

جز دهان و کمر آنهم عدمی به ز وجود

Шаҳрии андари ҳаваси қомат ва рухсор тавонад

شهری اندر هوس قامت و رخسار تواند

То киро бахт баланд уфтаду кавкаби масъӯд

تا که را بخت بلند افتد و کوکب مسعود

Шайхро дидам ва гуфтам магар аз аҳди қадим

شیخ را دیدم و گفتم مگر از عهد قدیم

Қадре ба шудаи неи боз ҳамонаст ки буд

قدری به شده نی باز همان است که بود

Нашавад сулҳи миёни ману муфтӣ ба худоӣ

نشود صلح میان من و مفتی به خدای

То хилофаст дар атвори мусулмону яҳуд

تا خلافست در اطوار مسلمان و یهود

На мукофот фалак дод ва на подоши замин

نه مکافات فلک داد و نه پاداش زمین

Оҳ аз синаи гарму мижа хӯн олуд

آه از سینه گرم و مژه خون آلود

Назми яғмои ҳамаи мадҳ майу зми слҳост

نظم یغما همه مدح می و ذم صلحاست

Вақт ӯ хуш чу ба аз тоъат лаънасту дуруд

وقت او خوش چو به از طاعت لعنست و درود