Робитаи дил ба ғамза роҳ надорад

رابطه دل به غمزه راه ندارد

Кишвари мо тоби ин сипоҳ надорад

کشور ما تاب این سپاه ندارد

Дил ба нигоҳаши мада ки тарки сипоҳӣ

دل به نگاهش مده که ترک سپاهی

Малик бигирад вале нигоҳ надорад

ملک بگیرد ولی نگاه ندارد

Зини тани коҳидаҳ дар Ромади дили сангаш

زین تن کاهیده در رمد دل سنگش

Кӯҳи нигари коҳтмол коҳ надорад

کوه نگر کاحتمال کاه ندارد

Чист ҷудои зи офтоб рӯй ту рӯзам

چیست جدا ز آفتاب روی تو روزم

Шаб вале он тираи шаб ки моҳ надорад

شب ولی آن تیره شب که ماه ندارد

Хӯни маликгар ба зер арш бирезӣ

خون ملک گر به زیر عرش بریزی

Чун ту санами қотилӣ гувоҳ надорад

چون تو صنم قاتلی گواه ندارد

Ваҳм бимонад дар иштибоҳи даҳонат

وهم بماند در اشتباه دهانت

Ақл дар ин нукта иштибоҳ надорад

عقل در این نکته اشتباه ندارد

Гуҳ ба гуҳи аҳвол дил бипурс зи зулфат

گه به گه احوال دل بپرس ز زلفت

Пурсиши зиндониён гуноҳ надорад

پرسش زندانیان گناه ندارد

Бар дар фақру фано ба Фргдоӣӣ

بر در فقر و فنا به فرگدائی

Салтанатӣ ёфтам ки шоҳ надорад

سلطنتی یافتم که شاه ندارد

Гӯшаи девори бихўдии мада аз даст

گوشه دیوار بیخودی مده از دست

Гетӣ аз ин амнтар паноҳ надорад

گیتی از این امن تر پناه ندارد

Ҳар ки сарат бар наад ба пои ммолик

هر که سرت بر نهد به پای ممالیک

Хусрав маликаст агар кулоҳ надорад

خسرو ملک است اگر کلاه ندارد

Сабр таваққуъ макун зи дил ки нахоҳанд

صبر توقع مکن ز دل که نخواهند

Боҷи зи бечорае ки оҳ надорад

باج ز بیچاره ای که آه ندارد

Гар на камаст аз сегон кӯии ту яғмо

گر نه کم است از سگان کوی تو یغما

Аз чаҳ дар он остона роҳ надорад

از چه در آن آستانه راه ندارد