Кӯдакии санг ба каф чун сӯй вайрона равад

کودکی سنگ به کف چون سوی ویرانه رود

Моҷароҳо ба серуми зини дил девона равад

ماجراها به سرم زین دل دیوانه رود

Номи тифлӣ чу равад оядам аз синаи бурун

نام طفلی چو رود آیدم از سینه برون

Дили девонау вайрона ба вайрона равад

دل دیوانه و ویرانه به ویرانه رود

Доне аз тавбаи мисатони ғараз носеҳ чист

دانی از توبه مستان غرض ناصح چیست

То бад-ӣни воситаи гуҳи гоҳ ба майхона равад

تا بدین واسطه گه گاه به میخانه رود

Аз паии силсилаи зулфи ҷунуни Фрмоӣӣ

از پی سلسله زلف جنون فرمائی

Дили девона аз ӣнҷо на ба он хона равад

دل دیوانه از اینجا نه به آن خانه رود

Таҳи ҷомӣ ба фалаки даҳ буд аз бе хабарӣ

ته جامی به فلک ده بود از بی خبری

Даврае бар равиши гардиш паймона равад

دوره ای بر روش گردش پیمانه رود

Рашк бар қурб касам нест кигар худ дили мост

رشک بر قرب کسم نیست که گر خود دل ماست

Ошно ояд ва аз кӯии ту бегона равад

آشنا آید و از کوی تو بیگانه رود

Срздти хати зи занхдон ва маҳоласт ки пеш

سرزدت خط ز زنخدان و محال است که پیش

Кори хубони пас аз ин аз ту бад-ӣн чона равад

کار خوبان پس از این از تو بدین چانه رود

Гул зад аз оташ май шамъи Рахши мурғи чаман

گل زد از آتش می شمع رخش مرغ چمن

Адаб онаст ки бар суннат парвона равад

ادب آنست که بر سنت پروانه رود

Гандуми холи ту он рӯз ки дидам гуфтам

گندم خال تو آن روز که دیدم گفتم

Хирмани тоъати мо бар сари ин дона равад

خرمن طاعت ما بر سر این دانه رود

Ёр Тифласт ва ту девона чаҳ тарсии яғмо

یار طفل است و تو دیوانه چه ترسی یغما

Корро бош ки Тифл аз пай девона равад

کار را باش که طفل از پی دیوانه رود