Гуфтам он чашм ва мижа гуфт на беморонанд

گفتم آن چشم و مژه گفت نه بیمارانند

Он ду венаи хайли сияҳи ҷомаи прстороннд

آن دو وین خِیْلِ سِیَه‌ْجامه پرستارانند

Бар кулоҳи ҳарами эмини ним эй каъбаи ҳасан

بر کلاه حرم ایمن نِیَم ای کعبهٔ حُسن

Зини ду ҳиндӯ ки бар атрофи ту тророннд

زین دو هندو که بر اطرافِ تو طرّارانند

Шаб қадараст ва дар майкадаи раҳмати боз

شب قدر است و در میکدهٔ رحمت باز

Хунаки он қавм ки дар масҷиди михўороннд

خنک آن قوم که در مسجد میخوارانند

Дузд агар хирқаи сӯфии бабрад мағбун аст

دزد اگر خرقه صوفی ببرد مغبون است

Сарфа бо ӯст ки осӯдаи сбкбороннд

صرفه با اوست که آسوده سبکبارانند

Гар ба кавсар набарам мастӣ меҳашар кунод

گر به کوثر نبرم مستی می حشر کناد

Эзадам дар сафи он қавм ки ҳшёроннд

ایزدم در صف آن قوم که هشیارانند

Хӯни халқӣ ба такаллуф бихӯрӣ эй лаби ёр

خون خلقی به تَکَلُّف بخوری ای لبِ یار

Гар ту заҳҳокӣ ва зулфин сияҳи мороннд

گر تو ضَحّاکی و زلفینِ سِیَهْ مارانند

Гардани тўъи ману тавқи хами зулф батон

گردن طوعِ من و طوقِ خمِ زلفِ بتان

Саги ин силсилаам гарчи стмкороннд

سگِ این سلسله‌ام گرچه ستمکارانند

Ҳеҷ касро хабар аз олам озодӣ нест

هیچ کس را خبر از عالم آزادی نیست

Магари онон ки ба дом ту гирифторонанд

مگر آنان که به دام تو گرفتارانند

Мардуми мадрисаро нек шиносам яғмо

مردم مدرسه را نیک شناسم یغما

КоФрстм агар ин тайифаи диндороннд

کافرستم اگر این طایفه دیندارانند