То кунам чок ба кӯии ту гиребонӣ чанд

تا کنم چاک به کوی تو گریبانی چند

Рӯзгорӣ задаам даст ба домоне чанд

روزگاری زده ام دست به دامانی چند

Ҷузи дили ман ки хӯрд захма аз он кокулу зулф

جز دل من که خورد زخمه از آن کاکل و زلف

Нашунидааст касе гўӣӣу чавгонӣ чанд

نشنیده است کسی گوئی و چوگانی چند

Дар лагадкӯб батон хок дилам рафт ббод

در لگدکوب بتان خاک دلم رفت بباد

Чаҳ кунад як даҳ вайронау султонӣ чанд

چه کند یک ده ویرانه و سلطانی چند

Дар сияҳи силсилаи дилҳои ғарибаши гўӣӣ

در سیه سلسله دل های غریبش گوئی

Шаб қадарасту баҳами ҷамъи парешоне чанд

شب قدر است و بهم جمع پریشانی چند

Буд оромгаҳи гавҳари пок ту шавад

بود آرامگه گوهر پاک تو شود

Дида аз қатра бар ангехта Аммонӣ чанд

دیده از قطره بر انگیخته عمانی چند

Хату чоҳи занаху лаъли лабаш доне чист

خط و چاه زنخ و لعل لبش دانی چیست

Злмотӣ ва дар ӯ чашмаи ҳайвонӣ чанд

ظلماتی و در او چشمه حیوانی چند

Натавон баради дил аз ғамзаи таркони яғмо

نتوان برد دل از غمزه ترکان یغما

Каз сипоҳ мижа доранд нигаҳбонӣ чанд

کز سپاه مژه دارند نگهبانی چند