Онкӣ дар пардаи дили халқи ҷаҳонӣ бар бояд

آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید

Чаҳ қиёмат шавад он лаҳза ки аз парда бар ояд

چه قیامت شود آن لحظه که از پرده بر آید

Бар фалаки он на ҳилоласт ки ангушти тамошо

بر فلک آن نه هلال است که انگشت تماشا

Маи бароварда ки абрӯии ту бар халқи намояд

مه برآورده که ابروی تو بر خلق نماید

Гар чунин турраи парешони гузарии ҷониби бустон

گر چنین طره پریشان گذری جانب بستان

То қиёмати нафаси боди сабо ғолия сояд

تا قیامت نفس باد صبا غالیه ساید

Бигушо новаки мижгон ва ба хӯни каши пару болам

بگشا ناوک مژگان و به خون کش پر و بالم

То нгўинд ки бар сайди ҳарам теғ нишоед

تا نگویند که بر صید حرم تیغ نشاید

Ашки гулранг майу замзамаи нолаи сурӯдам

اشک گلرنگ می و زمزمه ناله سرودم

Соқем гӯи надиҳади соғар ва мутриб насарояд

ساقیم گو ندهد ساغر و مطرب نسراید

Осмони сифла ниҳодааст маломати нкнимш

آسمان سفله نهاده است ملامت نکنیمش

Чаҳ кунад сифлаи ниҳод ар тараф сифла наёяд

چه کند سفله نهاد ار طرف سفله نیاید

Ҳоҷат шарҳ надорад сифати гиряи яғмо

حاجت شرح ندارد صفت گریه یغما

Баҳри мустағнӣ аз он шуд ки кас ӯро бастоед

بحر مستغنی از آن شد که کس او را بستاید