Худ надонам то чаҳ хоҳад кард яздон бо язид

خود ندانم تا چه خواهد کرد یزدان با یزید

Рӯзи маҳшар дар қисоси хӯни як олами шаҳид

روز محشر در قصاص خون یک عالم شهید

Чархи маҳшари зори зоФғони ятеми андари ятем

چرخ محشر زار زافغان یتیم اندر یتیم

Хоки дарёи бор аз хӯни шаҳиди андари шаҳид

خاک دریا بار از خون شهید اندر شهید

Ҷуз бар он рухсору қомат ва он қиёмати захм ҳо

جز بر آن رخسار و قامت و آن قیامت زخم ها

Каз газанди ханҷару пайкону теғ ва не расед

کز گزند خنجر و پیکان و تیغ و نی رسید

Бар яке гулбуни куҷои сад бӯстони сӯрии шкФт

بر یکی گلبن کجا صد بوستان سوری شکفت

Бар яке хуршед кӣ ҳафтод чарх ахтар дамид

بر یکی خورشید کی هفتاد چرخ اختر دمید

Кист то хӯнӣ каш омад сари соруллоҳи хитоб

کیست تا خونی کش آمد سر ثارالله خطاب

Дод вмҳшрўорҳои хӯни гунаҳи корони харид

داد ومحشروارها خون گنه کاران خرید

Сад қиёмати растхези афзӯни бҳрхўни андрост

صد قیامت رستخیز افزون بهرخون اندراست

Растхези ин қиёмат то куҷо хоҳад кашид

رستخیز این قیامت تا کجا خواهد کشید

Ҳашари ҳафтод ва ду тан менагзарад гирами худоӣ

حشر هفتاد و دو تن می نگذرد گیرم خدای

Ҳар қадами ҳафтод растохези куброи офарид

هر قدم هفتاد رستاخیز کبری آفرید

Ҷуз гирифтӣ ому хашмии хос то чаҳ буд ҷазо

جز گرفتی عام و خشمی خاص تا چه بود جزا

зи он тазаллумҳо ки ӯ мекард ва яздон ме шунид

ز آن تظلم ها که او می کرد و یزدان می شنید

Шуд зи шарми ҳашару нашри нинаво аз чашми халқ

شد ز شرم حشر و نشر نینوا از چشم خلق

Шӯри растохези маҳшар то қиёмати нопадид

شور رستاخیز محشر تا قیامت ناپدید

Он татовулҳо ки диданди оли имони зоҳли куфр

آن تطاول ها که دیدند آل ایمان زاهل کفر

Кофарамгар зоҳли имон ашқиё донад шунид

کافرم گر زاهل ایمان اشقیا داند شنید

Осмонҳо меҳру маи гулзорҳо шамшоду сарв

آسمان ها مهر و مه گلزارها شمشاد و سرو

Аз фарози зин ба хок афтод ва дар хӯн орамид

از فراز زین به خاک افتاد و در خون آرمید

Аз хату чеҳри ҷавонони ҷовдони ҷои гиёҳ

از خط و چهر جوانان جاودان جای گیاه

Оҳӯии ин равза хоҳад сӯрӣ ва сунбул чаред

آهوی این روضه خواهد سوری و سنبل چرید

Гашт агар орост ҷашнии хӯни дили ҳинои айш

گشت اگر آراست جشنی خون دل حنای عیش

Омад ар пардохт айшии шоми мотами субҳи ид

آمد ار پرداخت عیشی شام ماتم صبح عید

Чораи ранҷури хӯни ошом ӯро гарми всрд

چاره رنجور خون آشام او را گرم وسرد

Пораи дили дастаи гули теғи ханҷари барги бед

پاره دل دسته گل تیغ خنجر برگ بید

Фавҷҳо бар хӯни тифлии муттафиқ онгаҳ чаҳ Тифл

فوج ها بر خون طفلی متفق آنگه چه طفل

Мҳдбораҳи ширхораи наврасида но расед

مهدباره شیرخواره نورسیده نا رسید

Ҷуз ба дӯди дард рӯзӣ насипарӣ алои сиёҳ

جز به دود درد روزی نسپری الا سیاه

Ҷуз ба ашки сурх чашмӣ нанигарӣ алои сифед

جز به اشک سرخ چشمی ننگری الا سفید

Аз газанди теғи ваҳши андари замини норади гузашт

از گزند تیغ وحش اندر زمین نارد گذشت

Вази гузори тири мурғи андари ҳаво норад парид

وز گذار تیر مرغ اندر هوا نارد پرید

Бо чунин хорӣ ки он покизаи тан ва он поки сар

با چنین خواری که آن پاکیزه تن و آن پاک سر

Кӣ сиррӣ аз тан ҷудо шуд ё танӣ дар хӯни тпид

کی سری از تن جدا شد یا تنی در خون طپید

Дастӣ омад теғи суд аз ҳирси як хотам ки буд

دستی آمد تیغ سود از حرص یک خاتم که بود

Рост чун дасти худои дарҳои раҳматро калид

راست چون دست خدا درهای رحمت را کلید

Чори гавҳарро дуруст аз тобу печи арқони шикаст

چار گوهر را درست از تاب و پیچ ارکان شکست

На фалакро рост аз бори ?илам боло хамед

نه فلک را راست از بار الم بالا خمید

Эҳтишоми шоҳи дайнро камтарин шарт азост

احتشام شاه دین را کمترین شرط عزاست

Чок зад субҳ ар гиребони шом агар гесу бурид

چاک زد صبح ار گریبان شام اگر گیسو برید

Абри Нитсаон об агар гирад зи хоки Карбало

ابر نیسان آب اگر گیرد ز خاک کربلا

Ҷои лўлўи ҷовдон биҷодаҳ хоҳад парваред

جای لولو جاودان بیجاده خواهد پرورید

Аз шикасту басту зарбу шатму қатлу асру тохт

از شکست و بست و ضرب و شتم و قتل و اسر و تاخت

Гӯш аъдо нашунӯд чашми аҳбо ончӣ дид

گوش اعدا نشنود چشم احبا آنچه دید

Гурги гардуни кайфари саги бачагони шом ро

گرگ گردون کیفر سگ بچگان شام را

Интиқом аз шери бтҳо то бкӣ хоҳад кашид

انتقام از شیر بطحا تا بکی خواهد کشید

Роздори сар соруллоҳ донад бе газоф

رازدار سر ثارالله داند بی گزاف

Кори ин хӯни рафтаи рафта то куҷо хоҳад расед

کار این خون رفته رفته تا کجا خواهد رسید

Ин сиришки шӯр ва кам ва он аҷри ширину фара

این سرشک شور و کم و آن اجر شیرین و فره

Худ ки хоҳад дид кзики қатраи сад дарё дамид

خود که خواهد دید کزیک قطره صد دریا دمید

Худ надонам то чаҳ мепардохт яғмо донам онк

خود ندانم تا چه می پرداخت یغما دانم آنک

Дӯди ҷои дӯда бар ҷои сухан хӯн ме чакид

دود جای دوده بر جای سخن خون می چکید