Қасд ҳалок карданд мақсӯд кун факон ро
قصد هلاک کردند مقصود کن فکان را
Дар саҷда сар буриданд масҷуди инсу ҷон ро
در سجده سر بریدند مسجود انس و جان را
Ърёндри офтобаши пайкари тпид бар фарш
عریاندر آفتابش پیکر طپید بر فرش
Он каши фарохати яздон аз арши соябон ро
آن کش فراخت یزدان از عرش سایبان را
эй хоки хираи мгмор бар шарзаи шери рӯбоҳ
ای خاک خیره مگمار بر شرزه شیر روباه
эй чарх чира мапаснд бар бози мокиён ро
ای چرخ چیره مپسند بر باز ماکیان را
Бо зикри ин мусӣбати каши ранҷи дмбдми ту
با ذکر این مصیبت کش رنج دمبدم تو
Бификан ба тоқи нисёни тӯмори бостон ро
بفکن به طاق نسیان طومار باستان را
Аз ашку оҳи ҳасрати борону барқии ангез
از اشک و آه حسرت باران و برقی انگیز
Сайлоби рони заминро дар тоби каши замон ро
سیلاب ران زمین را در تاب کش زمان را
Резанд як равиши хӯн аз дидаи ринду зоҳид
ریزند یک روش خون از دیده رند و زاهد
Нолад равони ҳам овози султону посбон ро
نالد روان هم آواز سلطان و پاسبان را
Ҷону дили андарин сӯз гртн занад зи нола
جان و دل اندرین سوز گرتن زند ز ناله
Ҷони ранҷаи боди дилро дили хастаи боди ҷон ро
جان رنجه باد دل را دل خسته باد جان را
Бигушо зчшмаҳи чашми дарёии хӯн дар ин ғам
بگشا زچشمه چشم دریای خون در این غم
Биспур ба сайли андӯҳи дилҳои шодмон ро
بسپر به سیل اندوه دل های شادمان را
Аз тоби шуълаи оҳи вази сӯзи хирмани моҳ
از تاب شعله آه وز سوز خرمن ماه
Вази мавҷи ашк бар кун бунёди осмон ро
وز موج اشک بر کن بنیاد آسمان را
То иқтидори гиря фориғ махоҳ мижгон
تا اقتدار گریه فارغ مخواه مژگان
То эҳтимоли фарёд хомаш макун забон ро
تا احتمال فریاد خامش مکن زبان را
Дастони хӯни аслоф чун сабри моҳбои гашт
دستان خون اسلاف چون صبر ماهبا گشت
То осмон смр кард ин турфаи достон ро
تا آسمان سمر کرد این طرفه داستان را
Сӯзам ба як шарораи ҳарчи ошкору пинҳон
سوزم به یک شراره هرچ آشکار و پنهان
Гар шуъла оварам фоши ин оташи ниҳон ро
گر شعله آورم فاش این آتش نهان را
Бшкр ба оҳи ҷони сӯзи ин равшанони анҷум
بشکر به آه جان سوز این روشنان انجم
Барда ба мавҷи мотами ин тираи хокдон ро
برده به موج ماتم این تیره خاکدان را
Бар нотавони вуҷӯдам дар тоби ин мусӣбат
بر ناتوان وجودم در تاب این مصیبت
Ончӣ омад аз ситораи номади зи маи каттон ро
آنچه آمد از ستاره نامد ز مه کتان را
Тани кости зини рузяти ҳам шоҳ ва ҳам гадо ро
تن کاست زین رزیت هم شاه و هم گدا را
Дили сӯхти зини қзити ҳам пер ва ҳам ҷавон ро
دل سوخت زین قضیت هم پیر و هم جوان را
Яғмо ?герат нашуд сар дар пои Рахш ӯ хок
یغما گرت نشد سر در پای رخش او خاک
Борӣ ба гиряи гули сози он хоки остон ро
باری به گریه گل ساز آن خاک آستان را
Он рӯзашон бар оташи нФшондии обии имрӯз
آن روزشان بر آتش نفشاندی آبی امروز
Ашкии чикон ба турбати лаби ташнаи куштагон ро
اشکی چکان به تربت لب تشنه کشتگان را