Сарву ма агар нест руху қомати Акбар

سرو و مه اگر نیست رخ و قامت اکبر

Аз баҳр чаҳ омад сар бе тани тан бе сар

از بهر چه آمد سر بی تن تن بی سر

Хуршеди тавон хондану гардунаш агар буд

خورشید توان خواندن و گردونش اگر بود

Гардун ба замини хуфтау хуршед ба хӯн дар

گردون به زمین خفته و خورشید به خون در

Болоаш тавон гуфт санавбар ба мисли рост

بالاش توان گفت صنوبر به مثل راست

Гар ханҷару шамшер буд бори санавбар

گر خنجر و شمشیر بود بار صنوبر

Он пайкари волои ту бар хок на ҳошок

آن پیکر والای تو بر خاک نه حاشاک

Бо фарши замини арш баринаст баробар

با فرش زمین عرش برین است برابر

Нисбат ба фиғону тани сад пора ӯ дошт

نسبت به فغان و تن صد پاره او داشت

Аз лаҷаи хӯни рстӣ агар шуълаи озар

از لجه خون رستی اگر شعله آذر

Ҷузи шахси ту дар теғу синон худ нишнидам

جز شخص تو در تیغ و سنان خود نشنیدم

Бозии ҳамаи тани болу ҳмоӣии ҳамаи ҷони пар

بازی همه تن بال و همائی همه جان پر

Ҷузи он тану захми неу теғу шулу пайкон

جز آن تن و زخم نی و تیغ و شل و پیکان

Хуршед ки дидааст саропои ҳамаи ахтар

خورشید که دیده است سراپا همه اختر

Гар чархи зираи пӯшад вагар моҳ наад худ

گر چرخ زره پوشد و گر ماه نهد خود

Чархӣаст зираи пӯшу маии барзадаи мғФр

چرخی است زره پوش و مهی برزده مغفر