Шаҳаншоҳӣ ки будӣ гӯии гардуни гӯии чавгонаш

شهنشاهی که بودی گوی گردون گوی چوگانش

Сар аз чавгон кин гардид гӯии осо ба майдонаш

سر از چوگان کین گردید گوی آسا به میدانش

Сикандари ҳишматии коби Хизр аз хоки раҳи барадӣ

سکندر حشمتی کآب خضر از خاک ره بردی

Ба зулмоти аташ дар тира гаван шуд оби ҳайвонаш

به ظلمات عطش در تیره گون شد آب حیوانش

Халилии каши фидои зебад чу асмъили сад қурбон

خلیلی کش فدا زیبد چو اسمعیل صد قربان

Дамид аз матлаъи ханҷари ҳилоли иди қурбонаш

دمید از مطلع خنجر هلال عید قربانش

Лаби лаълӣ ки дар дарҷи Аҳмади лаб бар он судӣ

لب لعلی که در درج احمد لب بر آن سودی

Шуд аз алмоси пайкони ақди лўлўи кони мараҷонаш

شد از الماس پیکان عقد لولو کان مرجانش

Савориро ки дӯши рокиби миъроҷи майдон буд

سواری را که دوش راکب معراج میدان بود

Сипеҳр ангехт аз дашти шаҳодати гирди ҷавлонаш

سپهر انگیخت از دشت شهادت گرد جولانش

Ба маҳд хок хуфт аз бе касе он комд аз рифъат

به مهد خاک خفت از بی کسی آن کآمد از رفعت

Ба истеҳқоқи ҷбрили амини гаҳвораи ҷанбонаш

به استحقاق جبریل امین گهواره جنبانش

Ба ртбти нохдоӣӣ каз азали фалак алнҷоаҳ омад

به رتبت ناخدائی کز ازل فلک النجاه آمد

Фалак биспурад дар дарёии хӯни киштӣ ба тӯфонаш

فلک بسپرد در دریای خون کشتی به طوفانش

Азизии каши зи соиди басти Заҳрои тавқи пероҳан

عزیزی کش ز ساعد بست زهرا طوق پیراهن

Гушӯд аз нохуни теғи ситами гӯии гиребонаш

گشود از ناخن تیغ ستم گوی گریبانش

Вуҷӯдии коФриншро аз ва шуд халъат ҳастӣ

وجودی کآفرینش را از و شد خلعت هستی

Сипеҳри хасми пероҳан ба хоки афканди урёнаш

سپهر خصم پیراهن به خاک افکند عریانش

Макед аз қаҳти оби ангуштарии шоҳӣ каз истиғно

مکید از قحط آب انگشتری شاهی کز استغنا

Намӯдӣ дар назари пои малахи малики салимонаш

نمودی در نظر پای ملخ ملک سلیمانش

Чаҳ ҳоҷати қиссаи он хушки лаб пурсидан аз яғмо

چه حاجت قصه آن خشک لب پرسیدن از یغما

Ба лафзитар ҳикоят мекунад сайлоби мижгонаш

به لفظی تر حکایت می‌کند سیلاب مژگانش