Оҳ ки шуд шикастаи дили хастаи ҷигари бародарам
آه که شد شکسته دل خسته جگر برادرم
Бо лаби хушку чашмтар ғарқа ба хӯни бародарам
با لب خشک و چشم تر غرقه به خون برادرم
Ҳар мижаи зини мшоҳдти тири сифат ба дидагон
هر مژه زین مشاهدت تیر صفت به دیدگان
Бо ҳамаи сусти гавҳарӣ сахт нишаста то пурм
با همه سست گوهری سخت نشسته تا پرم
Арши фитода бар замин ё тани ту ба хок бар
عرش فتاده بر زمین یا تن تو به خاک بر
Он тану хок ва ман ҳамон зинда ки хок бар серум
آن تن و خاک و من همان زنده که خاک بر سرم
Паҳлавии ту ба теғу неи чок ва ба тири кини руфӯ
پهلوی تو به تیغ و نی چاک و به تیر کین رفو
Зебад агар ба хӯни худ сина чу ҷомаи брдрм
زیبد اگر به خون خود سینه چو جامه بردرم
То чаҳ қиёматаст ин комад ва бар аз ибтило
تا چه قیامت است این کامد و بر از ابتلا
Ғоилаҳи қиём ӯ фитнаи рӯзи маҳшарам
غایله قیام او فتنه روز محشرم
Кавкаби арш рифъатам дошт шараф ба меҳру ма
کوکب عرش رفعتم داشت شرف به مهر و مه
Зуҳраи сифлаи муштарии сохт зи зарраи камтарам
زهره سفله مشتری ساخت ز ذره کمترم
Мотами қосим ҷавон нафиканд ар халал ба ҷон
ماتم قاسم جوان نفکند ار خلل به جان
Кӣ диҳад аз куҷои амони садамаи сӯги Акбарам
کی دهد از کجا امان صدمه سوگ اکبرم
Бо мижае муҳӣти зои сохтаи гуҳ чу моҳем
با مژه ای محیط زا ساخته گه چو ماهیم
Гоҳ ба оташи даруни сӯхта чун самандарам
گاه به آتش درون سوخته چون سمندرم
То тани ту зи тоби дили шамъи тамоми сӯхта
تا تن تو ز تاب دل شمع تمام سوخته
Ман чу чароғи ним ҷон бар раҳи боди сарсарам
من چو چراغ نیم جان بر ره باد صرصرم
Хоки бақои ҷон ва тан рафт ба боди нестӣ
خاک بقای جان و تن رفت به باد نیستی
Шояд агар зчшму дили ғарқа дар обу озарам
شاید اگر زچشم و دل غرقه در آب و آذرم
Ғорати хоҳарони нигари нолаи духтарони шинав
غارت خواهران نگر ناله دختران شنو
Ҳони падаронае сабои қиссаи расон ба модарам
هان پدرانه ای صبا قصه رسان به مادرم
Гуҳ ба Наҷафи дўондми шикваи хӯни хусравон
گه به نجف دواندم شکوه خون خسروان
Гуҳ ба Мадина пў диҳад даҳшати нҳби лашкарам
گه به مدینه پو دهد دهشت نهب لشکرم
Оташи ҷавшану сипари сӯхти слиб ва ҷома ам
آتش جوشن و سپر سوخت سلیب و جامه ام
Силии хасму чӯби неи гашти ниқобу мъҷрм
سیلی خصم و چوب نی گشت نقاب و معجرم
Мотами куштагони ғамии нҳби ҳарами ғам дигар
ماتم کشتگان غمی نهب حرم غم دگر
Кӯфаи мусӣбат дигар шоми азои дигарам
کوفه مصیبت دگر شام عزای دیگرم
Сохт сипеҳри сабзи паии хоки сияҳ ба хӯни ту
ساخت سپهر سبز پی خاک سیه به خون تو
Сурх ва фиканд зарди рӯи кисвати нил дар барам
سرخ و فکند زرد رو کسوت نیل در برم
Аз лаби хушки ташнагони ашки равон ба бум ва бар
از لب خشک تشنگان اشک روان به بوم و بر
зи оташи доғи куштагони оҳи давон ба ахтарам
ز آتش داغ کشتگان آه دوان به اخترم
Монад ба тоб то абади хастаи танам ба сӯги ту
ماند به تاب تا ابد خسته تنم به سوگ تو
Калаки мусӣбат аз азал то чаҳ навишта бар серум
کلک مصیبت از ازل تا چه نوشته بر سرم
Зини ҳамаи оташ эй аҷаб дар нагудохт сангдил
زین همه آتش ای عجب در نگداخت سنگدل
Гўӣӣ аз оҳанасту рӯи тинати ҷону пайкарам
گوئی از آهن است و رو طینت جان و پیکرم
Бо шарафи ғуломяти волӣу хатараи шаҳӣ
با شرف غلامیت والی و خطره شهی
Дар ду ҷаҳони мафохирати бас ки гадои ин дирам
در دو جهان مفاخرت بس که گدای این درم