На зи осмони тавваҷуҳ на зохтри аътноӣӣ

نه ز آسمان توجه نه زاختر اعتنائی

На зи дӯстони ҳамият на зи душманони ҳёӣӣ

نه ز دوستان حمیت نه ز دشمنان حیائی

Ман беамиру лашкари кӣми андарин мъскр

من بی امیر و لشکر کیم اندرین معسکر

Ҳашами балои зи пешии сипаҳи ғам аз қФоӣӣ

حشم بلا ز پیشی سپه غم از قفائی

Ба ҷуз аз хаданги парон ба ҷуз аз ваъиди куштан

به جز از خدنگ پران به جز از وعید کشتن

На сафири меҳрбонӣ на паёми ошноӣӣ

نه سفیر مهربانی نه پیام آشنائی

зи наҷоти дасти кӯтаҳ ба ҳалоки пои муҳкам

ز نجات دست کوته به هلاک پای محکم

Баду некро ба сар бар наравад чунин қзоӣӣ

بد و نیک را به سر بر نرود چنین قضائی

Зҷгри гудоз пайкон диҳад ар амони замона

زجگر گداز پیکان دهد ار امان زمانه

Кашад осмон ба хӯнами зснони синаи хоӣӣ

کشد آسمان به خونم زسنان سینه خائی

Чаҳ қасоватаст ёрб ки тании зи сад ҳазорон

چه قساوت است یارب که تنی ز صد هزاران

Нишнид илтимосам ки нагуфт мрҳбоӣӣ

نشنید التماسم که نگفت مرحبائی

Ба ман аз дар мусӣбат ба ситами масофи паймо

به من از در مصیبت به ستم مصاف پیما

Чу ситораи сахти рўӣӣ чу сипеҳри сусти роӣӣ

چو ستاره سخت روئی چو سپهر سست رائی

На зи сайри меҳри муҳлат на зи хайли кини мудоро

نه ز سیر مهر مهلت نه ز خیل کین مدارا

Чаканам агар наҷӯям ба шаҳодати алтҷоӣӣ

چکنم اگر نجویم به شهادت التجائی

Назанад бар оташи обии лаби хушки ташнагон ро

نزند بر آتش آبی لب خشک تشنگان را

Чаҳ тафовут онкӣ дорам мижаи муҳӣти зоӣӣ

چه تفاوت آنکه دارم مژه محیط زائی

На паранд хираи кашро зглўими инҳирофӣ

نه پرند خیره کش را زگلویم انحرافی

Ба дили шикастаи болам на хадангро хтоӣӣ

به دل شکسته بالم نه خدنگ را خطائی

Ба дилами з хайланда , ба раҳами зи фавҷи душман

به دلم ز خیل انده، به رهم ز فوج دشمن

Нафасӣу растхезии қадамӣу крблоӣӣ

نفسی و رستخیزی قدمی و کربلائی

Пас марги пеши пӯёни зи ҳаёти тан ба ҷонам

پس مرگ پیش پویان ز حیات تن به جانم

зи тааммули ту хӯн шуд дилам эй аҷали кҷоӣӣ

ز تامل تو خون شد دلم ای اجل کجائی

Нафасии ғами аъодӣ , дамӣанда аҳбо

نفسی غم اعادی، دمی انده احبا

Занадам ҳамеи з ҳар сӯ , ?илам дигар слоӣӣ

زندم همی ز هر سو، الم دگر صلائی

Ба мафохират чу яғмои сари аҷз на бар он дар

به مفاخرت چو یغما سر عجز نه بر آن در

Дараҷоти сарбаландии басти ин ки хоки поӣӣ

درجات سربلندی بست این که خاک پائی