Аз туам бо ҳамаи ҳасрат на суроғӣ на сФоӣӣ

از توام با همه حسرت نه سراغی نه صفائی

Бар миннат бо ҳамаи раҳмат на убӯрӣ на ътоӣӣ

بر منت با همه رحمت نه عبوری نه عطائی

Надиҳӣ бор ба хешам на ба срўқти ман оӣӣ

ندهی بار به خویشم نه به سروقت من آئی

Ман надонистам аз аввал ки ту бемеҳру вФоӣӣ

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفائی

Аҳд нобастан аз он ба ки бабандӣ внпоӣӣ

عهد نابستن از آن به که ببندی ونپائی

Тавба аз ҷону сиррӣ чу аз сарви ҷони дил ба ту додам

توبه از جان و سری چو از سرو جان دل به تو دادم

эй муроди сару ҷон чун накунад дили зи ту ёдам

ای مراد سر و جان چون نکند دل ز تو یادم

Ман бар он сар ки бўдҷон ба ту хуши дил ба ту шодам

من بر آن سر که بودجان به تو خوش دل به تو شادم

Мардумон манъ кунандам ки чаро дил ба ту додам

مردمان منع کنندم که چرا دل به تو دادم

Бояд аввал ба ту гуфтан ки чунин хуби чроӣӣ

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرائی

Бе ту дар кунҷи ғам эй пушт ба хеш эй ба ту рӯем

بی تو در کنج غم ای پشت به خویش ای به تو رویم

Гоҳе аз ғами бхрўшми гуҳӣ аз дарди бмўим

گاهی از غم بخروشم گهی از درد بمویم

Борҳо бо дили ғамгин ки ба ҷони ғам ҳама зуем

بارها با دل غمگین که به جان غم همه زویم

Гуфта будам чу бёӣии ғами дил бо ту бигӯям

گفته بودم چو بیائی غم دل با تو بگویم

Чаҳ бигӯям ки ғам аз дил баравад чун ту бёӣӣ

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیائی

Давлати васли ту ҷўӣими ҳамаи ҳиҷри насибон

دولت وصل تو جوئیم همه هجر نصیبان

Рӯзи умри ҳама бе субҳи рахти шоми ғарибон

روز عمر همه بی صبح رخت شام غریبان

Солу ма бо талаби кӯии туами дасту гиребон

سال و مه با طلب کوی توام دست و گریبان

Ҳалқа бар дар натавонам задан аз бими рақибон

حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان

Ин тавонам ки биёям ба маҳалат ба гдоӣӣ

این توانم که بیایم به محلت به گدائی

Кас набинад чу тўӣии ғарқа ба хӯн кардану куштан

کس نبیند چو توئی غرقه به خون کردن و کشتن

Хушки лаби бартарафи бодияи хӯн хӯрдану куштан

خشک لب برطرف بادیه خون خوردن و کشتن

Трсмти боз аз ин чархи нигуни мурдану куштан

ترسمت باز از این چرخ نگون مردن و کشتن

Шамъро бояд азин хонаи буруни бурдану куштан

شمع را باید ازین خانه برون بردن و کشتن

То ки ҳамсоя надонад ки ту дар хонаи моӣӣ

تا که همسایه نداند که تو در خانه مائی

Ҳасрати Ясрибу ҳиҷри ҳараму ғасби имомат

حسرت یثرب و هجر حرم و غصب امامت

Маҳшари қтлгаҳ ва он ҳамаи ғавғоу ғаромат

محشر قتلگه و آن همه غوغا و غرامت

Ранҷи Кӯфаи ғами шоми он дигар ошӯбу қиёмат

رنج کوفه غم شام آن دگر آشوب و قیامت

Ишқу дарвешӣу ангушти нмоӣӣу маломат

عشق و درویشی و انگشت نمائی و ملامت

Ҳама саҳласт таҳаммул накунам бори ҷдоӣӣ

همه سهل است تحمل نکنم بار جدائی

Аз гузаргоҳи ҷамолати назари он сӯй набинад

از گذرگاه جمالت نظر آن سوی نبیند

Ҳосилам чист чу аз боғи гулат буи набинад

حاصلم چیست چو از باغ گلت بوی نبیند

Дар ду кайҳон ба ҷуз аз чашм худоҷӯӣ набинад

در دو کیهان به جز از چشم خداجوی نبیند

Парда бурдор ки бегонаи худ он рӯй набинад

پرده بردار که بیگانه خود آن روی نبیند

Ту бузургӣ ва дар ойинаи кучаки ннмоӣӣ

تو بزرگی و در آئینه کوچک ننمائی

Ҷовдони болу пурми кош ба банди ту бирезад

جاودان بال و پرم کاش به بند تو بریزد

Бӯ ба мо меҳри дили сайди писанди ту бхизд

بو به ما مهر دل صید پسند تو بخیزد

Мурғи яғмо чаҳ ки бо доми баланди ту ситезад

مرغ یغما چه که با دام بلند تو ستیزد

Саъдӣ он нест ки ҳаргизи зи каманди ту гурезад

سعدی آن نیست که هرگز ز کمند تو گریزد

То бидонаст ки дар қайди ту хуштар ки рҳоӣӣ

تا بدانست که در قید تو خوشتر که رهائی