Мақрун ба ҳадафи хоҳӣ агар тири дуо ро

مقرون به هدف خواهی اگر تیر دعا را

Бо айши бадалгар талабии тиши азо ро

با عیش بدل گر طلبی طیش عزا را

Осӯдаи зи ғами ҷўӣӣ агар шоҳу гадо ро

آسوده ز غم جوئی اگر شاه و گدا را

Вази шаҳри буруни ғоилаҳи ранҷ ва бо ро

وز شهر برون غایله رنج و با را

Кӯтаҳи зи гиребони ҷаҳони дасти бало ро

کوته ز گریبان جهان دست بلا را

Аз чанги мадаи домани шоҳи шуҳадо ро

از چنگ مده دامن شاه شهدا را

Дар гетӣ агар ом шавад иллати тоъӯн

در گیتی اگر عام شود علت طاعون

Овез ва бо сахт кунад сози шабихун

آویز و با سخت کند ساز شبیخون

Осеб бирӯяд ивази сабзаи зҳомўн

آسیب بروید عوض سبزه زهامون

Ошӯби баборади бадали жолаи зи гардун

آشوب ببارد بدل ژاله ز گردون

Бо ҳифзи шаҳи дайн ба худ андари мадами афсун

با حفظ شه دین به خود اندر مدم افسون

Аз кашмакаши пашша чаҳ андешаи ҳумо ро

از کشمکش پشه چه اندیشه هما را

Ҳар чанд гзир аз қабл ҳукм худо нест

هر چند گزیر از قبل حکم خدا نیست

Қатъи амл аз файзи азал низ раво нест

قطع امل از فیض ازل نیز روا نیست

Дардӣ ки мар ӯро зи дрчораҳ даво нест

دردی که مر او را ز درچاره دوا نیست

Тадбир ҷуз овехт ба шоҳ шуҳадо нест

تدبیر جز آویخت به شاه شهدا نیست

Онро ки раҳеи ҷузи раҳи таслим ва ризо нест

آن را که رهی جز ره تسلیم و رضا نیست

Нашигифт ки табдил кунад амри қазо ро

نشگفت که تبدیل کند امر قضا را

Шоҳӣ ки бароаи талаб аз фарқ қадам кард

شاهی که براه طلب از فرق قدم کرد

Дар разм ҳаромӣ шуду бадрӯд ҳарам кард

در رزم حرامی شد و بدرود حرم کرد

Таслим ҷафо омаду тамкин ситам кард

تسلیم جفا آمد و تمکین ستم کرد

Шингарфи зи хӯни дил аз ангушт қалам кард

شنگرف ز خون دل از انگشت قلم کرد

Оёти қдо бар варақи чеҳра рақам кард

آیات قدا بر ورق چهره رقم کرد

То сохт мўшҳи хати озодии мо ро

تا ساخت موشح خط آزادی ما را

эй қофилаи солор ба тазъини раҳи анҷом

ای قافله سالار به تزئین ره انجام

зи андешаи оҳанги ҷараси бози гусали ком

ز اندیشه آهنگ جرس باز گسل کام

Каз Марӣаи мо хайл мусӣбат зада то шом

کز ماریه ما خیل مصیبت زده تا شام

Аз синаи шӯридаи хурӯши фалаки анҷом

از سینه شوریده خروش فلک انجام

То қоимаи арши расонеми баҳри гом

تا قائمه عرش رسانیم بهر گام

Аз ноқа тФзл кун ва бигушоӣ даро ро

از ناقه تفضل کن و بگشای درا را

Бе шарми гуруҳеи з май бе хабарии маст

بی شرم گروهی ز می بی خبری مست

Обӣ китару хушки ҷаҳони суда бар ӯ даст

آبی که تر و خشک جهان سوده بر او دست

Бигушода дар ковушу кин бар рух ӯ баст

بگشاده در کاوش و کین بر رخ او بست

То шод кунад ҷони аъодии дил ӯ хаст

تا شاد کند جان اعادی دل او خست

Бо моаш ҷавобӣ агар акнӯн ба хато ҳаст

با ماش جوابی اگر اکنون به خطا هست

Посух ба қиёмат чаҳ диҳад хашми худо ро

پاسخ به قیامت چه دهد خشم خدا را

Бар шати Фуроти он ба сазои соқии кавсар

بر شط فرات آن به سزا ساقی کوثر

Хокам ба даҳон бо лаби хушку мижа тар

خاکم به دهان با لب خشک و مژه تر

Обаши зи туфи ташнаи лабиҳо шудаи озар

آبش ز تف تشنه لبی ها شده آذر

Лаби ташнау сероби зи сарчашмаи ханҷар

لب تشنه و سیراب ز سرچشمه خنجر

Нашигифт ҷудо зон лаби ҷони бахши Сикандар

نشگفت جدا زان لب جان بخش سکندر

Бо заҳр баромезад агар оби бақо ро

با زهر بر آمیزد اگر آب بقا را

Он ранҷ каз ӯ ҷони талаф ва туаш табоҳ аст

آن رنج کز او جان تلف و توش تباه است

Хушк ватар моу оташ ӯ барқ ва гиёҳ аст

خشک و تر ما و آتش او برق و گیاه است

Аз бангаи моҳяши хатар то дар моҳ аст

از بنگه ماهیش خطر تا در ماه است

Бо ин ҳама наҳаросам аз ӯ бим гуноҳ аст

با این همه نهراسم از او بیم گناه است

Конро ки влои шаҳи дайни пушт ва паноҳ аст

کآنرا که ولای شه دین پشت و پناه است

Санги пар коҳӣ наниҳад кӯҳи бало ро

سنگ پر کاهی ننهد کوه بلا را

Он қавми қавии файз ки аз рӯй тамомӣ

آن قوم قوی فیض که از روی تمامی

По то сари эҷоди бадишон шудаи номӣ

پا تا سر ایجاد بدیشان شده نامی

Фаръаст бар эшон гуҳари орифу омӣ

فرع است بر ایشان گهر عارف و عامی

Дар ковушу кини сипаҳи кӯфӣу шомӣ

در کاوش و کین سپه کوفی و شامی

Аз баҳри наҷоти ман ва ту ҷони гиромӣ

از بهر نجات من و تو جان گرامی

Доданд ва гузиданд ба тани ранҷу ъно ро

دادند و گزیدند به تن رنج و عنا را

Ранҷии зқзогар нҳдт бар сари ҷони пай

رنجی زقضا گر نهدت بر سر جان پی

ё ғоилаҳи номае ором кунад тай

یا غایله نامه ای آرام کند طی

ё тири фарои сафҳа дигаргуна кашад не

یا تیر فرا صفحه دگرگونه کشد نی

ё даври қамар аз қадаҳ кӣна диҳад май

یا دور قمر از قدح کینه دهد می

Дар силсилаи ҳукми ваии овез ки ҷузи вай

در سلسله حکم وی آویز که جز وی

Кас манъ наёрад фалаки ҳодисаи зо ро

کس منع نیارد فلک حادثه زا را

Дар мотами он шаҳи зи басари хӯни ҷигари рез

در ماتم آن شه ز بصر خون جگر ریز

Бар доман ӯ бо ду ҷаҳони ҷурм дар овез

بر دامن او با دو جهان جرم در آویز

Бар душмании оли зинои бораи барангеза

بر دشمنی آل زنا باره برانگیزه

Аз дӯсти макаши хиҷлат ва аз хасм мапарҳез

از دوست مکش خجلت و از خصم مپرهیز

Бар банди камари танг дар ин разму сабки хез

بر بند کمر تنگ در این رزم و سبک خیز

Ёрӣ бинмо аз дилу ҷони оли ъабо ро

یاری بنما از دل و جان آل عبا را

Ҷовиди аҷали пой наад дар паии қорун

جاوید اجل پای نهد در پی قارون

Магар аз гиреҳи хоки баради рахт ба гардун

مگر از گره خاک برد رخت به گردون

Аз куну макон хайма занад ҳодисаи берун

از کون و مکان خیمه زند حادثه بیرون

Қатли он сӯй офоқ кашад ҷомаи фарои хӯн

قتل آن سوی آفاق کشد جامه فرا خون

Гар доъӣ фазлаш кунад андешаи дигаргун

گر داعی فضلش کند اندیشه دگرگون

Аз лавҳи ҷаҳон маҳв кунад номи фано ро

از لوح جهان محو کند نام فنا را

Ва аз захмаи тоъӯну вабои хастаи мшўриш

و از زخمه طاعون و وبا خسته مشوریش

Аз ранҷ макун нолаи з тимор миндиш

از رنج مکن ناله ز تیمار میندیش

Гетӣ шавад ар хасми нигаҳдори дили хеш

گیتی شود ار خصم نگهدار دل خویش

Бо лутфи вай аз ин ҳамаи осеб чаҳ ташвиш

با لطف وی از این همه آسیب چه تشویش

Корд чу маҳоли ҳукмаши кори карами кеш

کآرد چو محال حکمش کار کرم کیش

Пас пас ба фалак боз диҳад ҳукми қазо ро

پس پس به فلک باز دهد حکم قضا را