Шунидам орифӣ дар субҳгоҳӣ
شنیدم عارفی در صبحگاهی
Чу бод субҳдам мешуд ба роҳӣ
چو باد صبحدم می شد به راهی
Ки ногуҳи кӯдакӣ аз наме афтод
که ناگه کودکی از بامی افتاد
Ба гардани шайхро чун домӣ афтод
به گردن شیخ را چون دامی افتاد
Саломат зист он каз бом шуд пурд
سلامت زیست آن کز بام شد پرد
Вале бишикаст ҳолеи гардани мард
ولی بشکست حالی گردن مرد
Ба бистар такя зад нолону хаста
به بستر تکیه زد نالان و خسته
Ҷигари хӯни орифи гардани шикаста
جگر خون عارف گردن شکسته
Яке пурседаш аҳволи ту чун аст
یکی پرسیدش احوال تو چون است
Чаҳ будат то чунин дили ғарқ хӯн аст
چه بودت تا چنین دل غرق خون است
Ба посух гуфт орифи к-эии бародар
به پاسخ گفت عارف کای برادر
Чаҳ бошад ҳоли он баргашта уфтад
چه باشد حال آن برگشته افتد
Ки уфтад дайгарӣ аз равзан ӯ
که افتد دیگری از روزن او
Ба хории бишиканади пас гардан ӯ
به خواری بشکند پس گردن او
Манам он хиради гардани орифи зор
منم آن خرد گردن عارف زار
зи боми афтодаи риндони қадаҳи хор
ز بام افتاده رندان قدح خوار
Ҳарифи ҷндаҳи боз аз доми руста
حریف جنده باز از دام رسته
Маро дар пеши сарҳо сари шикаста
مرا در پیش سرها سر شکسته
Лаби ширин ба ком дигарон аст
لب شیرین به کام دیگران است
Марои хӯн аз лабу дандон равон аст
مرا خون از لب و دندان روان است
Абулқосим хӯрд май , ман хӯрам чӯб
ابوالقاسم خورد می، من خورم چوب
Занад яғмои пиёла , ман хӯрам кӯб
زند یغما پیاله، من خورم کوب
Ғунудаи мизбон бо шоҳиди шнг
غنوده میزبان با شاهد شنگ
Навозад « хуши қадам » бар фарқи ман санг
نوازد «خوش قدم» بر فرق من سنگ
Ба он гули чеҳра « боқӣ » ҳам пиёла
به آن گل چهره «باقی» هم پیاله
Маро аз косаи сари хӯни ҳавола
مرا از کاسه سر خون حواله
Раҷаб май бӯсади он лаълу даҳан ро
رجب می بوسد آن لعل و دهن را
Смнбри бишиканади дандони ман ро
سمنبر بشکند دندان من را
Ба ӯ қосими асоси пелаи чида
به او قاسم اساس پیله چیده
« қадами хайр » интиқом аз ман кашида
«قدم خیر» انتقام از من کشیده
Гирифтам чашми ширини фитна хез аст
گرفتم چشم شیرین فتنه خیز است
Мусулмонони гуноҳи ман чаҳ чиз аст
مسلمانان گناه من چه چیز است
Маро гӯйанд инҳоро ба зан чаҳ
مرا گویند اینها را به زن چه
Падари сагҳои бади мазҳаб ба ман чаҳ
پدر سگ های بد مذهب به من چه
Ҳаёи як зарра дар чашм фалак нест
حیا یک ذره در چشم فلک نیست
намедонад сазовор кутак кист
نمی داند سزاوار کتک کیست
Знндми сангу оҷури навбаи навба
زنندم سنگ و آجر نوبه نوبه
Аҷаб гирӣ фитодам тавбаи тавба
عجب گیری فتادم توبه توبه
Чаҳ авқотам аз ин авзоъ талх аст
چه اوقاتم از این اوضاع تلخ است
Магари ӣнҷои ҳисоби шаҳр Балх аст
مگر اینجا حساب شهر بلخ است
Дар ақтори ҷаҳони наздику даврӣ
در اقطار جهان نزدیک و دوری
Чу ман ҳаргиз набинад бахти кӯрӣ
چو من هرگز نبیند بخت کوری
Нагардад кас ба рӯзи ман гирифтор
نگردد کس به روز من گرفتار
Фалаки бадбахти душмани хасми хунхор
فلک بدبخت دشمن خصم خونخوار
Ба зери ним сӯзам тира шуд рӯз
به زیر نیم سوزم تیره شد روز
Дариғо туф бар ин бахти глнгўз
دریغا تف بر این بخت گلنگوز
Гар эмини ҷустам аз ин саҳмгини шин
گر ایمن جستم از این سهمگین شین
Ману васли ҳусайни воҳиди алъайн
من و وصل حسین واحد العین
Агар рустами азин хунхори гирдоб
اگر رستم ازین خونخوار گرداب
Ману кунҷи утоқи вФси Фси хоб
من و کنج اطاق وفس فس خواب
Яке зи онон ки дар хӯн май нишондаш
یکی ز آنان که در خون می نشاندش
Шунид аз зери садамаи лндлндш
شنید از زیر صدمه لندلندش
Ба гӯшаш гуфт к-эии кштиءи табоҳӣ
به گوشش گفت کای کشتیء تباهی
Раҷаз хон масофи бигноҳӣ
رجز خوان مصاف بیگناهی
Чаро аз садамаҳои ним сӯзат
چرا از صدمه های نیم سوزت
Ҳаме гардад зиёдати ъру гўзт
همی گردد زیادت عر و گوزت
Касеро кӯ гунаҳ набӯд далер аст
کسی را کو گنه نبود دلیر است
Худ ӯ рӯбоҳ бошад шарза шер аст
خود او روباه باشد شرزه شیر است
Ту каз по то ба гардан дар нафирӣ
تو کز پا تا به گردن در نفیری
Чаро борӣ ба магар худ намирӣ
چرا باری به مگر خود نمیری
Ба зорӣ гуфт внолаҳ бе гуноҳам
به زاری گفت وناله بی گناهم
Ба аҷзи ин қрўқр кардани гувоҳам
به عجز این قروقر کردن گواهم
Маро ҳаргиз набӯдӣ қру қўрӣ
مرا هرگز نبودی قر و قوری
Чу дигари бодаи хорони ърўи ъўрӣ
چو دیگر باده خواران عرو عوری
Агар ҳам заҳри Марии хӯрдаи аимўн
اگر هم زهر ماری خورده ایمون
Ба дарди бахти кӯрии мурдаи аимўн
به درد بخت کوری مرده ایمون
Маро бо шоҳиду соғар чаҳ бозор
مرا با شاهد و ساغر چه بازار
зи ҷом ва ҷндаҳам ҷовиди безор
ز جام و جنده ام جاوید بیزار
Манам аз ҳалқаи доими намозон
منم از حلقه دایم نمازان
Худо лаънат кунад бар ҷндаҳи бозон
خدا لعنت کند بر جنده بازان
Канизиро бар ӯ омад тараҳҳум
کنیزی را بر او آمد ترحم
Гирифт ӯро ба дасти марҳамати дам
گرفت او را به دست مرحمت دم
Басони колааш бар шонаи афканд
بسان کاله اش بر شانه افکند
Ба партобаши бурун аз хонаи афканд
به پرتابش برون از خانه افکند
Чу дузди ҷуста аз зиндони чапу рост
چو دزد جسته از زندان چپ و راست
Ҳаме май ҷуст ва меафтод ва ме хост
همی می جست و می افتاد و می خاست
Надонистам саломати раҳи бадари барад
ندانستم سلامت ره بدر برد
Ва ёзони садамаҳо дрними раҳи мард
و یازان صدمه ها درنیم ره مرد