Ба мулкӣ буд таррории шаби оҳанг
به ملکی بود طراری شب آهنگ
Ки ранг аз каҳрабои барадӣ ба найранг
که رنگ از کهربا بردی به نیرنگ
Баровардӣ чу кардӣ сози яғмо
برآوردی چو کردی ساز یغما
Хаёли Юсуф аз чашми Зулайхо
خیال یوسف از چشم زلیخا
Бадаст андоз чун барадии шабихун
بدست انداز چون بردی شبیخون
Каманди андохтӣ бар боми гардун
کمند انداختی بر بام گردون
Ба сирқати пои ҳиммат чун фишурдӣ
به سرقت پای همت چون فشردی
Ба шухии ёраи ноҳиди барадӣ
به شوخی یاره ناهید بردی
Шабӣ чун бахти яғмои тирау тор
شبی چون بخت یغما تیره و تار
Сияҳи атрофи гетӣ чун хати ёр
سیه اطراف گیتی چون خط یار
Сипеҳри афканда дар офоқи дӯда
سپهر افکنده در آفاق دوده
Замин бар сатҳи гардуни қӣри суда
زمین بر سطح گردون قیر سوده
з ҷо ҷанбед шабгарди фусуни соз
ز جا جنبید شبگرد فسون ساز
Баҳр сӯ кард раҳи пўӣидни оғоз
بهر سو کرد ره پوئیدن آغاز
Қазоро зоҳиди шаби зиндаи дорӣ
قضا را زاهد شب زنده داری
Ба бозори риёи комили айёрӣ
به بازار ریا کامل عیاری
Фиканда жандаи далқӣ бар срдўш
فکنده ژنده دلقی بر سردوش
Ниҳодаи турраи дастор бар гӯш
نهاده طره دستار بر گوش
Чаҳ дастор аз ҳиўлоӣӣ ки он дошт
چه دستار از هیولائی که آن داشت
Шабоҳати хилкӣ бо осмон дошт
شباهت خیلکی با آسمان داشت
Фалак дар ҷўФи он дастори сад ранг
فلک در جوف آن دستار صد رنگ
Намӯда бар мисоли муҳра дар занг
نموده بر مثال مهره در زنگ
Бар ӯ бар васлаҳои бе шумора
بر او بر وصله های بی شماره
Чу ҷайби ношкибони пораи пора
چو جیب ناشکیبان پاره پاره
Сифеду сурху зарду сабзу коҳӣ
سفید و سرخ و زرد و سبز و کاهی
Кабӯду тира ҳар рангӣ ки хоҳӣ
کبود و تیره هر رنگی که خواهی
Ба ҳам бар дӯхтаи он шайхи солус
به هم بر دوخته آن شیخ سالوس
Брокндаҳ бар он дастори манҳус
برآکنده بر آن دستار منحوس
Ваҷаби ворӣ дар он карбоси нав на
وجب واری در آن کرباس نو نه
Дурустӣ дар тамомаши ним ҷӯ на
درستی در تمامش نیم جو نه
Ки ногуҳи дидаи шабгарди таррор
که ناگه دیده شبگرد طرار
Фитод аз гӯшае бар шайху дастор
فتاد از گوشه ای بر شیخ و دستار
Гумон кард аз худовандон мол аст
گمان کرد از خداوندان مال است
Ақлои мизрши даҳ тоқа шол аст
اقلا میزرش ده طاقه شال است
Ба худ гуфт эй ба ғифлати роҳи паймо
به خود گفت ای به غفلت راه پیما
Рӯй то чанд мискини зеру боло
روی تا چند مسکین زیر و بالا
?герат бояд ғанимат гом биспур
گرت باید غنیمت گام بسپر
Азин мндили соҳиб мурда магзар
ازین مندیل صاحب مرده مگذر
Камандӣ боз кард аз домани далқ
کمندی باز کرد از دامن دلق
Равонии шайхро афканд бар ҳалқ
روانی شیخ را افکند بر حلق
Басар гардид зоҳиди ҳамчуи хома
بسر گردید زاهد همچو خامه
Фитод аз каллаи наҳсаши ъамома
فتاد از کله نحسش عمامه
Ҳарифи роҳзани часбону чолок
حریف راهزن چسبان و چالاک
Рабӯди он саҳмгини дастор аз хок
ربود آن سهمگین دستار از خاک
Ду асба кард оғоз давидан
دو اسبه کرد آغاز دویدن
Чу ваҳшии оҳӯони гоҳ рамидан
چو وحشی آهوان گاه رمیدن
Дилии хуррами равонии шукри пардоз
دلی خرم روانی شکر پرداز
Казин дастори нағзи гунбади анбоз
کزین دستار نغز گنبد انباز
Қабоу шол ва ҳар чизеи ъҷолаҳ
قبا و شال و هر چیزی عجاله
Кунам омодаи рахти бист сола
کنم آماده رخت بیست ساله
Ки ногуҳи пардаи дастори бгсихт
که ناگه پرده دستار بگسیخت
Млўни васлаҳо аз ваии фурӯи рехт
ملون وصله ها از وی فرو ریخت
Бурун шуд боди истисқои мндил
برون شد باد استسقای مندیل
Назор омад тани Фрбои мндил
نزار آمد تن فربای مندیل
Мураққаъи куҳнаҳо бар хок афтод
مرقع کهنه ها بر خاک افتاد
Намонад андари кафи бечораи ҷузи бод
نماند اندر کف بیچاره جز باد
Саросари кӯшиши мискин ҳбо шуд
سراسر کوشش مسکین هبا شد
Бакулии мушти модари мурда во шуд
بکلی مشت مادر مرده وا شد
Аз он мндили наҳси пурхами впич
از آن مندیل نحس پرخم وپیچ
Нмондши ғайри нокомӣ ба кафи ҳеҷ
نماندش غیر ناکامی به کف هیچ
Манам он бахти бргрдидаҳи таррор
منم آن بخت برگردیده طرار
Ки комаш рӯда шуд аз куҳнаи дастор
که کامش روده شد از کهنه دستار
Кашидам аз паии ваҳшии шикорӣ
کشیدم از پی وحشی شکاری
Ба гирди бодияи рўӣини ҳисорӣ
به گرد بادیه روئین حصاری
Чаҳ шабҳои фаровони кандарин ғам
چه شب های فراوان کاندرین غم
Нсўдм то саҳаргаҳи дидаи барҳам
نسودم تا سحرگه دیده برهم
Кунунам комд аз неруии тадбир
کنونم کآمد از نیروی تدبیر
Ба ғифлат то канори доми нахҷӣр
به غفلت تا کنار دام نخجیر
Бурун кард ахтари баргаштаи иқбол
برون کرد اختر برگشته اقبال
Ба як гардиши зи қайдами сайди омол
به یک گردش ز قیدم صید آمال
Чу бархе зини нмти оҳ ва фиғон кард
چو برخی زین نمط آه و فغان کرد
Шикоятҳо зи бахт ва осмон кард
شکایت ها ز بخت و آسمان کرد
з ҷо бархест чун шери ғзбнок
ز جا برخاست چون شیر غضبناک
Сутунӣ бар ба каф аз торами ток
ستونی بر به کف از طارم تاک
Ба кин мизбон зад роҳи новирд
به کین میزبان زد راه ناورد
Ки ангезади з хок ҳастяш гирд
که انگیزد ز خاک هستیش گرد
зи пеш ӯ гоми зану зи паии канизон
ز پیش او گام زن و ز پی کنیزان
зи чӯби ним сӯзони шуълаи резон
ز چوب نیم سوزان شعله ریزان
Чу хоҷаи азми сардор ва сипаҳ ёфт
چو خواجه عزم سردار و سپه یافت
Ҷаҳон бар равшанони худ сияҳ ёфт
جهان بر روشنان خود سیه یافت
Ба худ гуфт оҳ аз баргаштаи рӯзам
به خود گفت آه از برگشته روزم
Сияҳ шуд ахтар гетӣ фурӯзам
سیه شد اختر گیتی فروزم
Дигар баргаштаи ахтари кӣнаи тўзост
دگر برگشته اختر کینه توزاست
Дигар бозори ҷанги ним сӯз аст
دگر بازار جنگ نیم سوز است
Сипоҳӣ бар ҳалокам карда оҳанг
سپاهی بر هلاکم کرده آهنگ
Танӣ бо сад тани охир чун кунад ҷанг
تنی با صد تن آخر چون کند جنگ
Агар ҷӯям азин маърази ҳазимат
اگر جویم ازین معرض هزیمت
На аввал бӯда аз ман ин азимат
نه اول بوده از من این عزیمت
Худованди синону теғу ҷавшан
خداوند سنان و تیغ و جوشن
Паноҳи хиттаи Эрони Таҳамтан
پناه خطه ایران تهمتن
Чу дид аз хасм бе зинҳори пела
چو دید از خصم بی زنهار پیله
Чу номардони ниҳоди андари тавила
چو نامردان نهاد اندر طویله
Ба неруӣ ва тавону бозуу ёл
به نیروی و توان و بازو و یال
Ман афзӯн нестам аз рустами зол
من افزون نیستم از رستم زال
Чу гуфт ин шуд зи ҷои хеши хезон
چو گفت این شد ز جای خویش خیزان
Равон бар ҷуст ва бар дар зад гурезон
روان بر جست و بر در زد گریزان
Гурезон ӯу хасми хира аз пай
گریزان او و خصم خیره از پی
Ки эй номеҳрбони хира то кӣ
که ای نامهربان خیره تا کی
Ту май нӯшӣ ва мо бечорагони хӯн
تو می نوشی و ما بیچارگان خون
Ту ҷуфти айш ва мо бо ранҷи мақрун
تو جفت عیش و ما با رنج مقرون
Шаб аз ғавғои риндони дуҳули боз
شب از غوغای رندان دهل باز
Ба чашм мо наёяд хоби хуши боз
به چشم ما نیاید خواب خوش باز
Гуҳии ғавғои дафи гуҳи қлқл май
گهی غوغای دف گه قلقل می
Гуҳии бонг даро гуҳи ъръри қӣ
گهی بانگ درا گه عرعر قی
Наёрам то саҳар зад дида бар ҳам
نیارم تا سحر زد دیده بر هم
Чаҳ май хоҳии зи мо эй мояи ғам
چه می خواهی ز ما ای مایه غم
Бигирӣдаш бигирӣдаш з ҳар сӯ
بگیریدش بگیریدش ز هر سو
Фиканда ғулғулӣ дар кӯчау кӯ
فکنده غلغلی در کوچه و کو
Чунон май тохти биму изтиробаш
چنان می تاخت بیم و اضطرابش
Ки сарсар боз мемонад аз шитобаш
که صرصر باز می ماند از شتابش
Ман аз пай май давидами баҳри чора
من از پی می دویدم بهر چاره
Чаҳ суд аз ҷаҳд чун бад шуд ситора
چه سود از جهد چون بد شد ستاره
Чаҳ суд аз Фқу Фқи мӯяи ман
چه سود از فق و فق مویه من
Чаҳ суд аз лаку лаки пўиаҳи ман
چه سود از لک و لک پویه من
Касеро каз қазои чашм газанд аст
کسی را کز قضا چشم گزند است
Тарабро неи асос решханд аст
طرب را نی اساس ریشخند است
Миёни кӯча гум шуд он ҷавони пай
میان کوچه گم شد آن جوان پی
намедонам чаҳ омад бар сари вай
نمی دانم چه آمد بر سر وی
Чу гашт аз мизбони сардори маъюс
چو گشت از میزبان سردار مایوس
Ба оўхи оўху афсӯси афсӯс
به آوخ آوخ و افسوس افسوس
Аннани борагӣ аз ним раҳ тофт
عنان بارگی از نیم ره تافت
Дўосбаҳи Рахши сӯии бзмгаҳи тохт
دواسبه رخش سوی بزمگه تاخت
Утоқи рӯбарӯро дар шикастанд
اطاق روبرو را در شکستند
Дар дулобро меҳвари шикастанд
در دولاب را محور شکستند
Саросари баргу олоти тараб ро
سراسر برگ و آلات طرب را
Асоси айши рӯзу сози шаб ро
اساس عیش روز و ساز شب را
Бар овараданд аз дулобу пасту
بر آوردند از دولاب و پستو
Ҳама ҳатто чароғу тангу бстў
همه حتی چراغ و تنگ و بستو
Миёни саҳни хонаи чобуку зуд
میان صحن خانه چابک و زود
Равон карданд бар болои ҳам кӯд
روان کردند بر بالای هم کود
Дафу мзмору чанги въўдўнӣ ро
دف و مزمار و چنگ وعودونی را
Қадаҳи минои пиёлаи хам май ро
قدح مینا پیاله خم می را
Ҳама бар рӯй якдигари шикастанд
همه بر روی یکدیگر شکستند
Ту гўӣӣ бар дилами ханҷари шикастанд
تو گوئی بر دلم خنجر شکستند
Равон шуд дар фазои хонаи бода
روان شد در فضای خانه باده
Ту гуфтӣ наҳрӣ аз кавсари кушода
تو گفتی نهری از کوثر گشاده
Чу хоки тӯр аз хӯни Сиёвуш
چو خاک تور از خون سیاووش
Ҳамаи саҳн саро шуд бсдини пӯш
همه صحن سرا شد بسدین پوش
Дафи внқораҳ аз шероза афтод
دف ونقاره از شیرازه افتاد
Неу тнбўр аз овоза афтод
نی و طنبور از آوازه افتاد
На миноӣӣ ба ҷо монад ва на соғар
نه مینائی به جا ماند و نه ساغر
На чандон май казон комӣ шавад тар
نه چندان می کزان کامی شود تر
Расед азбскаҳ холӣ шуд замии ?дан
رسید ازبسکه خالی شد زمی دن
Чаҳ болўъаҳро май то ба гардан
چه بالوعه را می تا به گردن
Ман бечора аз даври истода
من بیچاره از دور ایستاده
зи ҳайрати дидаи ибрати кушода
ز حیرت دیده عبرت گشاده
Ки ногуҳ хӯрд бар ман аз сипоҳӣ
که ناگه خورد بر من از سپاهی
Нигоҳи хираи чашми сиёҳӣ
نگاه خیره چشم سیاهی
Фиғони бардошт кин ҳам тӯии ду буд
فغان برداشت کاین هم توی دو بود
Гуруҳи михўронро пешрав буд
گروه میخوران را پیشرو بود
Давид ва чанг зад дар пеши шолам
دوید و چنگ زد در پیش شالم
Бародари ҷон чаҳ май пурсӣ зи ҳолам
برادر جان چه می پرسی ز حالم
Кашид аз зери домани ним сӯзӣ
کشید از زیر دامن نیم سوزی
Насиби хасми боди ин гӯнаи рӯзӣ
نصیب خصم باد این گونه روزی
Фурӯи кӯбед бар фарқами шарқӣ
فرو کوبید بر فرقم شرقی
Яке дигар ба пуштам зад туруқӣ
یکی دیگر به پشتم زد طرقی
Чу он шавам сияҳро фард дидам
چو آن شوم سیه را فرد دیدم
Хилофи ҷумлаи худро мард дидам
خلاف جمله خود را مرد دیدم
Кашидам он тарафтар зайли далқаш
کشیدم آن طرف تر ذیل دلقش
Гирифтам чусту часбони бехи ҳалқаш
گرفتم چست و چسبان بیخ حلقش
Шуд аз ҳабси рӯонаши ранг чун дик
شد از حبس روانش رنگ چون دیک
зи ҷо бар кндмш монандаи хик
ز جا بر کندمش ماننده خیک
Задам бар хок чун кандаи ниҳолаш
زدم بر خاک چون کنده نهالش
Ба қадар вусъ додам гӯшмолаш
به قدر وسع دادم گوشمالش
Задам чандон лагад бар дунба ӯ
زدم چندان لگد بر دنبه او
Ки шуд чун куни қзғони лнбаҳ ӯ
که شد چون کون قزغان لنبه او
Магар бишунид ногуҳ аз пас пай
مگر بشنید ناگه از پس پی
« глндом » падари саги хрхри вай
«گلندام» پدر سگ خرخر وی
Ба анҳои ҳарифони зуза сар кард
به انهای حریفان زوزه سر کرد
Аз ин ҳангомаи ёронро хабар кард
از این هنگامه یاران را خبر کرد
Камари бастанд бар хӯни рези ҷонам
کمر بستند بر خون ریز جانم
Гирифтанд аз ду ҷониб дар миёнам
گرفتند از دو جانب در میانم
Биёу шурби шурб чӯб бингар
بیا و شرب شرب چوب بنگر
Ба марги ман нигаҳ кун хуб бингар
به مرگ من نگه کن خوب بنگر
Задам шеван ки эй зинҳори зинҳор
زدم شیون که ای زنهار زنهار
Хдоӣӣ шуд ки огаҳи гашти сардор
خدائی شد که آگه گشت سردار
Тараҳҳум кард бар бахти нигунам
ترحم کرد بر بخت نگونم
Гирифт аз чанги он қавми забунам
گرفت از چنگ آن قوم زبونم
Ба худ гуфтам масолеҳ нест ором
به خود گفتم مصالح نیست آرام
Задам бар дар чу сайди ҷустаи аздом
زدم بر در چو صید جسته ازدام
Танами гули гули зи зарби чӯби хаста
تنم گل گل ز ضرب چوب خسته
Серуми байн то чисони муҳками шикаста
سرم بین تا چسان محکم شکسته
Агар раҳмат намеоварад сардор
اگر رحمت نمی آورد سردار
Халосам зон мҳолк буд душвор
خلاصم زان مهالک بود دشوار
Баҳри таврӣ ки буд аз доми ҷустам
بهر طوری که بود از دام جستم
Хушами бории баҳри сӯрат ки ҳастам
خوشم باری بهر صورت که هستم
Кунун он зангёни бдқёФаҳ
کنون آن زنگیان بدقیافه
Ки дар макранд аз шайтони изофа
که در مکرند از شیطان اضافه
Ҳавоси андари паии кор ту доранд
حواس اندر پی کار تو دارند
Надонам то чаҳ бар рӯзи ту оранд
ندانم تا چه بر روز تو آرند
Сиёҳонгар туро аз даври бенанд
سیاهان گر ترا از دور بینند
Чунон бошад ки шерони гӯри бенанд
چنان باشد که شیران گور بینند
Ба зарби чангу дандон май дрндт
به ضرب چنگ و دندان می درندت
Чаҳ ҷои чангу дандон май хўрндт
چه جای چنگ و دندان می خورندت
Бародари ҷони турои тоб кутак нест
برادر جان ترا تاب کتک نیست
Тавон чӯбу неруӣ фалак нест
توان چوب و نیروی فلک نیست
Ба ин андоми хушку машки лоғар
به این اندام خشک و مشک لاغر
Куҷо хӯрдан туоне чӯб бар сар
کجا خوردن توانی چوب بر سر
Агар ақлати манам зинҳори мстиз
اگر عقلت منم زنهار مستیز
Чаҳ поӣии дайр , то зўдост бигурез
چه پائی دیر، تا زوداست بگریز
Ғанимати дони ҳазимати зини хатаргоҳ
غنیمت دان هزیمت زین خطرگاه
Бадаст худ Маяфкан хеш дар чоҳ
بدست خود میفکن خویش در چاه
Чу кард ин достонами ҳалқа дар гӯш
چو کرد این داستانم حلقه در گوش
Шудам аз шоҳиду соғари фаромӯш
شدم از شاهد و ساغر فراموش
Парид аз чеҳраи зини афсонаи рангам
پرید از چهره زین افسانه رنگم
Дил омад дар тпидни днги днгм
دل آمد در طپیدن دنگ دنگم
Чу тарсу кшмён шуд бангам аз сар
چو ترسو کشمیان شد بنگم از سر
Бурун шуд шӯри рақсу днгм аз сар
برون شد شور رقص و دنگم از سر
Чаҳ пинҳон аз ту хеле табл хӯрдам
چه پنهان از تو خیلی طبل خوردم
Чаҳ ҷои табл хӯрдани софи мардум
چه جای طبل خوردن صاف مردم
Касе бртрси ман шнът наёрад
کسی برترس من شنعت نیارد
Кутак хӯрдани балӣ шухӣ надорад
کتک خوردن بلی شوخی ندارد
Чу омад дил ба ҳоли аввалами боз
چو آمد دل به حال اولم باز
Мушавваши ҳам чу Кебеки дидаи шаҳбоз
مشوش هم چو کبک دیده شهباز
Сиёҳонро ҳам онҷо фарз кардам
سیاهان را هم آنجا فرض کردم
Ду то пой дигар ҳам қарз кардам
دو تا پای دگر هم قرض کردم
Аз он пас кӯчаҳои пеши баста
از آن پس کوچه های پیش بسته
Ки ҳаркаси дидаи пешаш пас нишаста
که هرکس دیده پیشش پس نشسته
Ду асба кардам оғози таку пў
دو اسبه کردم آغاز تک و پو
Чу юзи афтода дар дунболи оҳӯ
چو یوز افتاده در دنبال آهو
Чу сайди тири хӯрда май давидам
چو صید تیر خورده می دویدم
Чу мурғи дом дида ме паридам
چو مرغ دام دیده می پریدم
зи пешами чашмии вчшмии зднбол
ز پیشم چشمی وچشمی زدنبال
На чаҳ медидам андари раҳ на гавдол
نه چه می دیدم اندر ره نه گودال
Қазоро пеш роҳ омад муғокӣ
قضا را پیش راه آمد مغاکی
Чу обори ҷаҳаннами саъб нокӣ
چو آبار جهنم صعب ناکی
Бурун оварда аз чоҳи он қадри хок
برون آورده از چاه آنقدر خاک
Каз он сӯяш намоён гашта афлок
کز آن سویش نمایان گشته افلاک
Намӯдӣ бар сари он чоҳи хӯни хор
نمودی بر سر آن چاه خون خوار
Басони чархи чоҳии чархи даввор
بسان چرخ چاهی چرخ دوار
Набинӣ рӯзи бад лғзид поем
نبینی روز بد لغزید پایم
Ду дастӣ зад сипеҳр фитна зоем
دو دستی زد سپهر فتنه زایم
Фурӯ рафтам басони далви пари об
فرو رفتم بسان دلو پر آب
ӣа чархи андохти чархами ҳамчуи дулоб
یه چرخ انداخت چرخم همچو دولاب
Муъаллақ мезадам хоҳӣ нахоҳӣ
معلق می زدم خواهی نخواهی
Дар он чаҳ чун кабӯтарҳои чоҳӣ
در آن چه چون کبوترهای چاهی
Агар дар чарх дидӣ чархи посам
اگر در چرخ دیدی چرخ پاسم
Гумон мекард ман худ чархи осм
گمان می کرد من خود چرخ آسم
Ман аз ҳайрат дар он чоҳи расан бар
من از حیرت در آن چاه رسن بر
Намӯда далви чашм аз ашки хӯни пар
نموده دلو چشم از اشک خون پر
Ки ёрб то ба ман худ чун кунад чун
که یارب تا به من خود چون کند چون
Азин дулоби бозии чархи гардун
ازین دولاب بازی چرخ گردون
Ним Юсуф ки гирад Ҷабраилам
نیم یوسف که گیرد جبرئیلم
На Мӯсо то нблъд равад нилам
نه موسی تا نبلعد رود نیلم
Фиғони коўрдми ин чархи рўонкоаҳ
فغان کآوردم این چرخ روانکاه
Бурун аз чолаи воФкнди дрчоаҳ
برون از چاله وافکند درچاه
Дариғо кандарин чаҳ чархи ахзар
دریغا کاندرین چه چرخ اخضر
Маро бишикаст дарҳами чарху чанбар
مرا بشکست درهم چرخ و چنبر
Ки ногуҳ аз ҳаво чун санги партоб
که ناگه از هوا چون سنگ پرتاب
Расонадам дар так чаҳ чархи дулоб
رساندم در تک چه چرخ دولاب
Хдоӣӣ шуд ки чаҳ аз оби пар буд
خدائی شد که چه از آب پر بود
з ҳар сӯи рахнаҳои об бар буд
ز هر سو رخنه های آب بر بود
Фурӯ рафтам дар он осӯдаи қулзум
فرو رفتم در آن آسوده قلزم
Басони қатра дар дарё шудам гум
بسان قطره در دریا شدم گم
Чу Мурғобӣ задам боли шноӣӣ
چو مرغابی زدم بال شنائی
зи бим ғарқ кардам дасту поӣӣ
ز بیم غرق کردم دست و پائی
Шудам сангин чу тар гардид далқам
شدم سنگین چو تر گردید دلقم
Фурӯ рафт оби маъқӯлӣ ба ҳалқам
فرو رفت آب معقولی به حلقم
Агар чаҳ оби тоқат то сар омад
اگر چه آب طاقت تا سر آمد
Вале охири сар аз обам бар омад
ولی آخر سر از آبم بر آمد
Чу об аз сари гузаштаи волау маст
چو آب از سر گذشته واله و مست
Задам зон рахнаҳо дар рахнае даст
زدم زان رخنه ها در رخنه ای دست
Нигаҳ кардам аз он сӯрохи торик
نگه کردم از آن سوراخ تاریک
Раҳе дидам чу фикри ақли борӣк
رهی دیدم چو فکر عقل باریک
Чу зулфи шоҳидони партобу пурпеч
چو زلف شاهدان پرتاب و پرپیچ
Дар ӯ ғайр аз хаму печу шикани ҳеҷ
در او غیر از خم و پیچ و شکن هیچ
Зтории роҳи гуми киштӣ дар он об
زتاری راه گم کشتی در آن آب
Ба лрзози сардяши моҳӣ чу симоб
به لرزاز سردیش ماهی چو سیماب
Чу долони ҷаҳаннами тнгноӣӣ
چو دالان جهنم تنگنائی
Чу гӯри кофарони торики ҷоӣӣ
چو گور کافران تاریک جائی
Ба ҳар паии пой то сари хара ӯ
به هر پی پای تا سر خره او
Раседӣ то ба ғўзки бал ба зону
رسیدی تا به غوزک بل به زانو
Наомад борҳо додам дар он ҳуш
نیامد بارها دادم در آن هوش
Ба ғайр аз қрқрқрбоғаҳи дргўш
به غیر از قرقرقرباغه درگوش
Агар чаҳ дар ғарибии ҷой лоф аст
اگر چه در غریبی جای لاف است
Вале ӣнҷои мақом эътироф аст
ولی اینجا مقام اعتراف است
Ғамами бФзўдўрнг аз чеҳра ам рафт
غمم بفزودورنگ از چهره ام رفت
Ғроб аз ман наёяд Зуҳра ам рафт
غراب از من نیاید زهره ام رفت
Серум дар гардиш омад ҳамчуи чрхоб
سرم در گردش آمد همچو چرخاب
Фурӯ рафтам ба худ монанди гирдоб
فرو رفتم به خود مانند گرداب
Чунон боридам ашк аз дида тар
چنان باریدم اشک از دیده تر
Ки чаҳро об ғам бигузашт аз сар
که چه را آب غم بگذشت از سر
Рагу пай аз рутӯбати гашти сустам
رگ و پی از رطوبت گشت سستم
Дилу даст аз ҳаёти хеши шастам
دل و دست از حیات خویش شستم
Ба ҷилд худ фитодам дар так ва тоз
به جلد خود فتادم در تک و تاز
Ба ақли хеш шнът кардам оғоз
به عقل خویش شنعت کردم آغاز
Ки эй бади оқибати ринди қадаҳи нӯш
که ای بد عاقبت رند قدح نوش
Чу мисатон бенасиб аз давлати ҳуш
چو مستان بی نصیب از دولت هوش
Шудӣ пер ва накардӣ тарки одот
شدی پیر و نکردی ترک عادات
Нарафтӣ ҷузи раҳи кӯии харобот
نرفتی جز ره کوی خرابات
Надидӣ зи ибтидои олами маҳд
ندیدی ز ابتدای عالم مهد
Чаҳ дар симнон чаҳ Кошон то ба ин аҳд
چه در سمنان چه کاشان تا به این عهد
Накардӣ бо хиради карону шурӣ
نکردی با خرد کران و شوری
Залили мурдаи саги ҳолои читурӣ
ذلیل مرده سگ حالا چطوری
Бачасб охир ба дами ҳӯшёрон
بچسب آخر به دم هوشیاران
Чаҳ уфтии пушти куни бодаи хорон
چه افتی پشت کون باده خواران
Салоҳ омӯзу зуҳду илму тақво
صلاح آموز و زهد و علم و تقوی
Нагардӣ то зҷҳли хеши расво
نگردی تا زجهل خویش رسوا
Ба пои худ дар афтодӣ ба чоҳӣ
به پای خود در افتادی به چاهی
Ки аз шаш дар бадар шуд нест роҳӣ
که از شش در بدر شد نیست راهی