Куҳани роҳрави перӣ аз брзрўд
کهن راهرو پیری از برزرود
Чиҳил чиллаи тани кост бар ҷон фузуд
چهل چله تن کاست بر جان فزود
Ба доноӣӣ ва диду шӯру шинохт
به دانائی و دید و شور و شناخت
Нафармуди яздонаш чандон навохт
نفرمود یزدانش چندان نواخت
Вале рӯзи вшби солу маи зиндагӣ
ولی روز وشب سال و مه زندگی
Накардӣ магар дар сари бандагӣ
نکردی مگر در سر بندگی
Тамӯзу дайу бргризу баҳор
تموز و دی و برگریز و بهار
Ҳамораи ҳамеи зистии рӯзаи дор
هماره همی زیستی روزه دار
Шубони шомгаҳ то ба ҳангоми чошт
شبان شامگه تا به هنگام چاشت
Нсўдии баҳами чашми шаб зинда дошт
نسودی بهم چشم شب زنده داشت
Намозӣ ба номизди оғози бом
نمازی به نامیزد آغاز بام
Ҳаме аз дарозӣ кашидӣ ба шом
همی از درازی کشیدی به شام
На савдои мардум на пурвои дад
نه سودای مردم نه پروای دد
Равонии дили осӯда аз неку бад
روانی دل آسوده از نیک و بد
Надонам чаҳ будаш ниҳони зери пӯст
ندانم چه بودش نهان زیر پوست
Ки бо он хуши ойин ки оҳанг ӯст
که با آن خوش آئین که آهنگ اوست
Баҳргоҳи каш навбат хӯрд буд
بهرگاه کش نوبت خورد بود
Бихӯрадӣ фузуни зончаҳ дар хӯрд буд
بخوردی فزون زآنچه در خورد بود
Бсолии ду аз баҳри поси чилла
بسالی دو از بهر پاس چله
Ба вайронӣ аз рӯсто шуд яла
به ویرانی از روستا شد یله
Ба хотуни хеш аз паии парвариш
به خاتون خویش از پی پرورش
Сухан ронад аз кор хону хӯриш
سخن راند از کار خوان و خورش
Шунидам дар он рӯсто баҳр зист
شنیدم در آن روستا بهر زیست
Хӯриши хуштар аз ош гоўрс нест
خورش خوشتر از آش گاورس نیست
Баҳри шаби яке жарфи окандаи дик
بهر شب یکی ژرف آکنده دیک
Парастор барадӣ бидон марди нек
پرستار بردی بدان مرد نیک
Бихӯрадӣу пиромни ҷойгоҳ
بخوردی و پیرامن جایگاه
Ҳамеи сохтӣ аз палидии табоҳ
همی ساختی از پلیدی تباه
Яке бора зоФкнднӣ шуд баланд
یکی باره زافکندنی شد بلند
Ба гардиши ваии андари миёни чиллаи банд
به گردش وی اندر میان چله بند
Чу ҳангома чилла омад басар
چو هنگامه چله آمد بسر
Бурун шуд ҳамеи хостии чилла гар
برون شد همی خواستی چله گر
Раҳо кард попушу шолу кулоҳ
رها کرد پاپوش و شال و کلاه
Бдрҷст аз он чанбари мғзкоаҳ
بدرجست از آن چنبر مغزکاه
Зану марди як гилаи шабгир ро
زن و مرد یک گله شبگیر را
Пазира шуд аз рӯстои пер ро
پذیره شد از روستا پیر را
Бабўсед неку бадаши дасти впоӣ
ببوسید نیک و بدش دست وپای
Ки эй раҳравонро ҳамеи раҳнамоӣ
که ای رهروان را همی رهنمای
Чаҳ гули тозаи зини бӯстонати шкФт
چه گل تازه زین بوستانت شکفت
Равонат чаҳ дид ошкор ва наҳуфт
روانت چه دید آشکار و نهفت
Сипеҳру заминро чаҳ дидӣ сиришт
سپهر و زمین را چه دیدی سرشت
Кадомаст моу турои сарнавишт
کدام است ما و ترا سرنوشت
Набард аз чаҳ раст оташу об ро
نبرد از چه رست آتش و آب را
Дўӣӣ чист бедории вхўоб ро
دوئی چیست بیداری وخواب را
Бигӯ то гирифтор ва озод кист
بگو تا گرفتار و آزاد کیست
Чаҳ бошад харобӣ ва обод чист
چه باشد خرابی و آباد چیست
Ба мо бенавоёни ҳаме кам ва беш
به ما بینوایان همی کم و بیش
Яке баҳраи бахш аз тамошои хеш
یکی بهره بخش از تماشای خویش
Бигуфто бидон ҳастӣ дайри пой
بگفتا بدان هستی دیر پای
Ки ҳар нестӣ зуаст ҳастӣ физой
که هر نیستی زوست هستی فزای
Чиҳил рӯз аз пеш ва пас чапу рост
چهل روز از پیش و پس چپ و راست
Дилами дида бе кажии афканду кост
دلم دیده بی کژی افکند و کاست
Ба чашми хиради ошкору ниҳон
به چشم خرد آشکار و نهان
Ҳамеи гуҳ гирифта аст дидам ҷаҳон
همی گه گرفته است دیدم جهان
Магӯ то замини ҳафту гардун на аст
مگو تا زمین هفت و گردون نه است
Ҷаҳони зеру болои гуҳ андргаҳ аст
جهان زیر و بالا گه اندرگه است