Агар рафт рустам ба ҳомоўрон

اگر رفت رستم به هاماوران

Ба неруии Рахш ва ба гурзгарон

به نیروی رخش و به گرزگران

Бар афрохт мардонаи ёли набард

بر افراخت مردانه یال نبرد

Дар он марзи размӣ далерона кард

در آن مرز رزمی دلیرانه کرد

Ту аз ёрии тезтаки Модён

تو از یاری تیزتک مادیان

Ба хок дамованд додӣ Аннан

به خاک دماوند دادی عنان

На дръ ва на шамшер ва на гурз ва худ

نه درع و نه شمشیر و نه گرز و خود

Ба дасти андарати ҷуз аноне набӯд

به دست اندرت جز عنانی نبود

Ба танҳо дар он арсаи дили навоз

به تنها در آن عرصه دل نواز

Ҳамеи тохтӣ бар нишебу фароз

همی تاختی بر نشیب و فراز

Баҳри ҷо ки нақши сами хайл буд

بهر جا که نقش سم خیل بود

Сабк рӯ бидон ҷонибати майл буд

سبک رو بدان جانبت میل بود

Чунон тохтии муфлисонро зи кин

چنان تاختی مفلسان را ز کین

Ки бидамастро шайх хилват нишин

که بدمست را شیخ خلوت نشین

Нмондӣ дар он мартаъи дилписанд

نماندی در آن مرتع دلپسند

Тании боқӣ аз гов ва аз гӯсфанд

تنی باقی از گاو و از گوسفند

На барфаст он эй Таҳамтани шиква

نه برف است آن ای تهمتن شکوه

Ки баҳмани зи бими ту бгзидаҳи кӯҳ

که بهمن ز بیم تو بگزیده کوه

Вале аз ҷафоӣ ту хурсанд нест

ولی از جفای تو خرسند نیست

Куҷо каз ту ҳамчун дамованд нест

کجا کز تو همچون دماوند نیست

Гузашт аз натоқ фалаки тоҷи ту

گذشت از نطاق فلک تاج تو

Ҷаҳонгир шуд сяти тороҷи ту

جهانگیر شد صیت تاراج تو

Занад ханда бар меҳру маи ахтарат

زند خنده بر مهر و مه اخترت

Ҷигарҳо ба хӯни ранг аз ханҷарат

جگرها به خون رنگ از خنجرت

Ба гетӣ надидам блоӣии чунин

به گیتی ندیدم بلائی چنین

з гардун наомад қзоӣии чунин

ز گردون نیامد قضائی چنین

Магӯ пӯри дстонми андари набард

مگو پور دستانم اندر نبرد

Напояд ту он кун ки дастон накард

نپاید تو آن کن که دستان نکرد