Таҳамтан агар гашт бар Ашкбӯс
تهمتن اگر گشت بر اشکبوس
Музаффар ба неруии гургину Тӯс
مظفر به نیروی گرگین و طوس
Ту бе миннати ҷумла дар малики рай
تو بی منت جمله در ملک ری
Дар айвони дорои фархундаи пай
در ایوان دارای فرخنده پی
Гирифтӣ камарбанд мерай сутург
گرفتی کمربند میری سترگ
Дар овехтӣ ҳамчуи оҳӯ ба гург
در آویختی همچو آهو به گرگ
Бар ӯ тӯҳмат чашм кандан задӣ
بر او تهمت چشم کندن زدی
Ба исрори афзудӣ ва тан задӣ
به اصرار افزودی و تن زدی
Чаҳ олии амӣрӣ ки гардуни сипеҳр
چه عالی امیری که گردون سپهر
Збимш сипар созад аз моҳу меҳр
زبیمش سپر سازد از ماه و مهر
Ба тазвиру зарқи анҷумани сохтӣ
به تزویر و زرق انجمن ساختی
Ба солус афсона пардохтӣ
به سالوس افسانه پرداختی
Расонадӣ ба ҷоӣии суханҳои зишт
رساندی به جائی سخن های زشت
Ки зоҳид нагӯяд ба ринди кунишат
که زاهد نگوید به رند کنشت
Чу хасми ту ҳангомаро гарм дид
چو خصم تو هنگامه را گرم دید
Туро сахти штоҳ ва бешарм дид
تو را سخت شطاح و بی شرم دید
Ба он шавкату ҷуръату иқтидор
به آن شوکت و جرات و اقتدار
Ки нозад ба бозуӣ ӯ рӯзгор
که نازد به بازوی او روزگار
Аз он чашм бар кандан инкор кард
از آن چشم بر کندن انکار کرد
Мукаррар ба аҷзи худ иқрор кард
مکرر به عجز خود اقرار کرد
Басии лоба ҳо кард ва зорӣ намӯд
بسی لابه ها کرد و زاری نمود
Ба он шану фар хоксорӣ намӯд
به آن شان و فر خاکساری نمود
Миён сарон хӯрд садра на кам
میان سران خورد صدره نه کم
Ба ойини шаръи паямбари қисм
به آئین شرع پیمبر قسم
Ки грмни сухани зин нмт гуфта ам
که گرمن سخن زین نمط گفته ام
Вагар гуфта бошам ғалат гуфта ам
وگر گفته باشم غلط گفته ام
Бирав беш аз ин шӯр ва ғавғо макун
برو بیش از این شور و غوغا مکن
Ману хешро ҳар ду расво макун
من و خویش را هر دو رسوا مکن
Чу табъи ғаюри ту ҷўдӣ надошт
چو طبع غیور تو جودی نداشت
Басии зин нмт гуфт ва судӣ надошт
بسی زین نمط گفت و سودی نداشت
Миёни ҳамаи хешу пайванд ӯ
میان همه خویش و پیوند او
Кашидӣ ба хории камарбанд ӯ
کشیدی به خواری کمربند او
Чунон кардяш дар мсоқи ситез
چنان کردیش در مساق ستیز
Ки май ҷуст дар пардаи роҳи гурез
که می جست در پرده راه گریز
Саранҷоми шлтўки қишлоқи хор
سرانجام شلتوک قشلاق خوار
Нашуд то надод аз кафати рӯзгор
نشد تا نداد از کفت روزگار
Таъолии аллоҳ аз шавкату шани ту
تعالی الله از شوکت و شان تو
Таҳамтани камӣни гирди ҷавлони ту
تهمتن کمین گرد جولان تو
Чунин ҷуръат аз чўли тўӣӣ кам набӯд
چنین جرات از چول توئی کم نبود
Ба яздон ки ин ҳад рустам набӯд
به یزدان که این حد رستم نبود
Яқинам шуд аз насли пайғамбарӣ
یقینم شد از نسل پیغمبری
зи аҳФоди зрғоми аждари дарӣ
ز احفاد ضرغام اژدر دری
Касе кӯи нажод аз ғазанфари барад
کسی کو نژاد از غضنفر برد
Аҷаб нестгар мағзи аждари дард
عجب نیست گر مغز اژدر درد
Шуҷоат ба бозуӣ тўқоим аст
شجاعت به بازوی توقایم است
Ки ин рутбаи ҳақ банӣ ҳошим аст
که این رتبه حق بنی هاشم است
Дареғ оядам бо чунин шану фар
دریغ آیدم با چنین شان و فر
Ки бошӣ ситамкору бидодгар
که باشی ستمکار و بیدادگر
Паии забти ин олами печи печ
پی ضبط این عالم پیچ پیچ
Дар оӣӣ ба ойини қурбони қлич
در آئی به آئین قربان قلیچ
Абаси хонаи халқ ғорат кунӣ
عبث خانه خلق غارت کنی
Ба хӯни масокин таҳорат кунӣ
به خون مساکین طهارت کنی
намегӯям аз мардум озарм кун
نمی گویم از مردم آزرم کن
з рӯй расӯли худо шарм кун
ز روی رسول خدا شرم کن
Ту Сайиди биёи мейр миъроҷ бош
تو سید بیا میر معراج باش
Ки гуфтат бирав мард тороҷ бош
که گفتت برو مرد تاراج باش
Ба расми ниёи муъаддилат пеша кун
به رسم نیا معدلت پیشه کن
зи ҳангомаи маҳшар андеша кун
ز هنگامه محشر اندیشه کن
Гирифтам замини ҷумлаи яғмои тест
گرفتم زمین جمله یغمای تست
Сари чархи хоки кафи пои тест
سر چرخ خاک کف پای تست
Чаҳ суди онкии боқӣ ва поянда нест
چه سود آنکه باقی و پاینده نیست
Хрдўр ба фонӣ гроиндаҳ нест
خردور به فانی گراینده نیست
Манеҳ дил бар ин ҳиҷлаи дарду ранҷ
منه دل بر این حجله درد و رنج
ҚФозн бар ин золи дӯшизаи ғанҷ
قفازن بر این زال دوشیزه غنج
СроФшони лабат то бкии зарфишон
سرافشان لبت تا بکی زرفشان
Ба дунёу дайни остини барфашон
به دنیا و دین آستین برفشان
Кушод аз ҳаваси ҷўдл танг чист
گشاد از هوس جودل تنگ چیست
Ба кули башар сулҳ кун ҷанг чист
به کل بشر صلح کن جنگ چیست
Шӯй чанд дасти хуши орзӯ
شوی چند دست خوش آرزو
Буии маҳв дар ҷилваи рангу бӯ
بوی محو در جلوه رنگ و بو
Бирав хоки кӯй харобот бош
برو خاک کوی خرابات باش
Чу ман маҳв дар ҷилва зот бош
چو من محو در جلوه ذات باش
Бҳли ҳӯшёрӣу мастии талаб
بهل هوشیاری و مستی طلب
Май нестии нӯш ва ҳастӣ талаб
می نیستی نوش و هستی طلب
Бадари ҷайби ҷлбоби фарзонагӣ
بدر جیب جلباب فرزانگی
Смри шӯ чу яғмо ба девонагӣ
سمر شو چو یغما به دیوانگی
Дилат чанд яғмо таманно кунад
دلت چند یغما تمنا کند
Бҳли чашми ҷононт яғмо кунад
بهل چشم جانانت یغما کند
Ба ҷони марди раҳи вонмонди зи дӯст
به جان مرد ره وانماند ز دوست
Ки ҷони камтарини сайд фитрок ӯст
که جان کمترین صید فتراک اوست
Бар окни дамии гӯш аз табли ҷанг
بر آکن دمی گوش از طبل جنگ
Яке мустамеъи шӯ ба овози чанг
یکی مستمع شو به آواز چنگ
Раҷаз чанд хуоне нўоӣӣ бизан
رجز چند خوانی نوائی بزن
Занӣ то бкии даст , поӣӣ бизан
زنی تا بکی دست، پائی بزن
Мубин рӯй худ рӯй соқии талаб
مبین روی خود روی ساقی طلب
Махӯр хӯни халқи оби боқии талаб
مخور خون خلق آب باقی طلب
Гарав кун ба дайри Муғони ҷома ро
گرو کن به دیر مغان جامه را
з месурх кун сабзи ъамома ро
ز می سرخ کن سبز عمامه را
Худовандӣ аз сари буна банда бош
خداوندی از سر بنه بنده باش
Дар нестии кӯб ва поянда бош
در نیستی کوب و پاینده باش
Насиҳати зи корогҳон гӯш кун
نصیحت ز کارآگهان گوش کن
Бирав ҳар чаҳ доне фаромӯш кун
برو هر چه دانی فراموش کن
Агар нашнавӣ аз ман ин неки панд
اگر نشنوی از من این نیک پند
Ки талхаст чун заҳру ширин чу қанд
که تلخ است چون زهر و شیرین چو قند
Ману кӯии риндони дониш пажӯҳ
من و کوی رندان دانش پژوه
Туу Рахшу майдони фирӯзи кӯҳ
تو و رخش و میدان فیروز کوه
Ману бодаи хорон ва бар сабзаи гашт
من و باده خواران و بر سبزه گشت
Туу гову асби дамованди дашт
تو و گاو و اسب دماوند دشت
Ману базми мисатони воиўони Киев
من و بزم مستان وایوان کیف
Туу разми майдони айвони Киев
تو و رزم میدان ایوان کیف
Ман вмҳФли айшу чанги сарвар
من ومحفل عیش و چنگ سرور
Туу кохи дороу хасми ғаюр
تو و کاخ دارا و خصم غیور