Пас аз аҳди шаш соли меҳр ва дод
پس از عهد شش سال مهر و داد
зи табъи схопишаҳу халқи род
ز طبع سخاپیشه و خلق راد
Ба ман астарӣ додӣ аз моли ғайр
به من استری دادی از مال غیر
Парешони зтмкину оҷизи зи сайр
پریشان زتمکین و عاجز ز سیر
Ҳақиру ҳзўлу заъифу забун
حقیر و هزول و ضعیف و زبون
Ҳамаи устихон чун хари арғунун
همه استخوان چون خر ارغنون
Бару ёлу дами риштаи торҳо
بر و یال و دم رشته تارها
зи оҳанг ӯ бар дилами борҳо
ز آهنگ او بر دلم بارها
Чу андешаи зоҳидии кндрў
چو اندیشه زاهدان کندرو
Аз ӯ қаҳт дар мамлакати коҳ ваҷу
از او قحط در مملکت کاه وجو
Чу аҳди бахилон ба рафтори суст
چو عهد بخیلان به رفتار سست
Ба хӯрдан чу арбоби саҷҷодаи чуст
به خوردن چو ارباب سجاده چست
Дамадгар масеҳоаши зи эъҷози дам
دمد گر مسیحاش ز اعجاز دم
Нахоҳад шуд ало ба роҳи адам
نخواهد شد الا به راه عدم
Мушарраф нашуд кас ба побӯси ту
مشرف نشد کس به پابوس تو
Ки ҷони барад аз зарқу солуси ту
که جان برد از زرق و سالوس تو
Вафоу муруввати туро боб нест
وفا و مروت تو را باب نیست
Ба назд ту аъдо ва аҳбоб нест
به نزد تو اعدا و احباب نیست
Агар душмани оҳанг ханҷар кунӣ
اگر دشمن آهنگ خنجر کنی
Вагар дӯсти макру фусуни сркнӣ
وگر دوست مکر و فسون سرکنی
Баҳри расму ойинати коиди зи даст
بهر رسم و آئینت کآید ز دست
Диҳии қалби бечорагонро шикаст
دهی قلب بیچارگان را شکست
Зҷўрт халал ёфт тамкини халқ
زجورت خلل یافت تمکین خلق
Чаҳ май хоҳӣ аз ҷони мискини халқ
چه می خواهی از جان مسکین خلق
Мгири ин ҳамаи зулмро срсрӣ
مگیر این همه ظلم را سرسری
Змҳшр бар андеш ва он доварӣ
زمحشر بر اندیش و آن داوری
Гирифтам ки дар мол қорун шудӣ
گرفتم که در مال قارون شدی
ЗрФът чу исо ба гардун шудӣ
زرفعت چو عیسی به گردون شدی
Ма ва меҳр шуд шамъи айвони ту
مه و مهر شد شمع ایوان تو
Зуҳали гашти ҳиндӯии дарбони ту
زحل گشت هندوی دربان تو
Шавад соқии маҳфилати муштарӣ
شود ساقی محفلت مشتری
Ба базмат кунад Зуҳраи хунёгарӣ
به بزمت کند زهره خنیاگری
Ба хайли ту баҳроми камтари хадам
به خیل تو بهرام کمتر خدم
Уториди дабирии мурассаъи қалам
عطارد دبیری مرصع قلم
Мадори шабу рӯзи ром ту шуд
مدار شب و روز رام تو شد
Срӣ то сурайё ба ком ту шуд
ثری تا ثریا به کام تو شد
Чаҳ судат ки сустаст бунёни умр
چه سودت که سست است بنیان عمر
Ниҳоят пазираст даврони умр
نهایت پذیر است دوران عمر
Ниҳодааст бунёд ҳастӣ бар об
نهاده است بنیاد هستی بر آب
Харобаст ҳсни ҷаҳони хароб
خراب است حصن جهان خراب
Аз ин диҷлаи каси об роҳат нахурд
از این دجله کس آب راحت نخورد
Вази ин арсаи каси гӯии давлати набард
وز این عرصه کس گوی دولت نبرد
Тараб нест дар даври минои чарх
طرب نیست در دور مینای چرخ
На май балки хӯнаст саҳбои чарх
نه می بلکه خون است صهبای چرخ
Агар Зуҳрааш достонии сурӯд
اگر زهره اش داستانی سرود
Чу дидам ба ҷузи соз мотам набӯд
چو دیدم به جز ساز ماتم نبود
Тилисмӣаст ин олами печи печ
طلسمی است این عالم پیچ پیچ
Ба ҷузи ваҳми мутлақ дигар ҳеҷ ҳеҷ
به جز وهم مطلق دگر هیچ هیچ
Хунаки онкии зин бе ҳақиқати тилисм
خنک آنکه زین بی حقیقت طلسم
Битобед рӯй ва баровард исм
بتابید روی و برآورد اسم
На чун мо ва ту маҳв пиндор монад
نه چون ما و تو محو پندار ماند
Ба ин нақши ботил гирифтор монад
به این نقش باطل گرفتار ماند