Ба сӯем расӯлии фиристода Эй
به سویم رسولی فرستاده ای
Паёмии зи хашм худат дода Эй
پیامی ز خشم خودت داده ای
Мтрсонм аз ёлу Бразилиявӣ
مترسانم از یال و برزیلی
зи алмосгўни дашнаи зобулӣ
ز الماسگون دشنه زابلی
Зиҳии қасди ботили зиҳии фикри хом
زهی قصد باطل زهی فکر خام
Ки густардае дар раҳи боди дом
که گسترده ای در ره باد دام
Турои ҷилваи гоҳи саманди вуруд
ترا جلوه گاه سمند ورود
Ба фирӯзкӯҳу дамованд буд
به فیروزکوه و دماوند بود
Ки бар хон яғмо шабихун заданд
که بر خوان یغما شبیخون زدند
Зғортгрон пресс то чун заданд
زغارتگران پرس تا چون زدند
зи мояи маро хона пардохтанд
ز مایه مرا خانه پرداختند
Ту фориғ ки кор маро сохтанд
تو فارغ که کار مرا ساختند
Баҳори марои об ва рангӣ намонад
بهار مرا آب و رنگی نماند
Касеро ба ман соз ҷангӣ намонад
کسی را به من ساز جنگی نماند
Гирифтам тўӣии ҳам чу боди вазон
گرفتم توئی هم چو باد وزان
Чаҳ баракат буд аз дарахти хазон
چه برکت بود از درخت خزان
Нанӯшад кас аз диҷлаи хушки об
ننوشد کس از دجله خشک آب
Куҷои ташнаи сайр об шуд аз сароб
کجا تشنه سیر آب شد از سراب
Наёрад зи мақтӯли кас ҷон гирифт
نیارد ز مقتول کس جان گرفت
Нишоед гиребон урён гирифт
نشاید گریبان عریان گرفت
На кохӣ ки ҳдм иморат кунӣ
نه کاخی که هدم عمارت کنی
На хеле ки ногоҳ ғорат кунӣ
نه خیلی که ناگاه غارت کنی
На мулкӣ ки аз гӯшае барқи вор
نه ملکی که از گوشه ای برق وار
Зании шуъла бар хирмани кишти зор
زنی شعله بر خرمن کشت زار
На рахтӣ ки бар доманам дар занӣ
نه رختی که بر دامنم در زنی
На ҷисмӣ ки пероҳанам бар кунӣ
نه جسمی که پیراهنم بر کنی
На ақл ва на рой ва на дониш ва на ҳуш
نه عقل و نه رای و نه دانش و نه هوش
На ҷисм ва на ҷон ва на чашм ва на гӯш
نه جسم و نه جان و نه چشم و نه گوش
Ҳамаи ончӣ буд аз нафису забун
همه آنچه بود از نفیس و زبون
з хилват кашидам ба сӯқи ҷунун
ز خلوت کشیدم به سوق جنون
Гузар бар серум кард дорои ишқ
گذر بر سرم کرد دارای عشق
Саросари супурдам ба савдои ишқ
سراسر سپردم به سودای عشق
зи дунёу дайн ончӣ андӯхтам
ز دنیا و دین آنچه اندوختم
Чу парвона аз шуълае сӯхтам
چو پروانه از شعله ای سوختم
Сиррӣ дорам он низ як сари ҷунун
سری دارم آن نیز یک سر جنون
Дилӣ дорам он низ лабрези хӯн
دلی دارم آن نیز لبریز خون
зи яғмо ва инатгар осӯдагӣ аст
ز یغما و اینت گر آسودگی است
Дилати хуш агар бо тан олӯдагӣ аст
دلت خوش اگر با تن آلودگی است
Нишони серуми ҷӯй дар пои дӯст
نشان سرم جوی در پای دوست
Суроғи дил аз зулфи гир эй дӯст
سراغ دل از زلف گیر ای دوست
Биҳамдиллоҳи озодам аз мо ва ман
بحمدالله آزادم از ما و من
Фано карда ам ҳастӣ хештан
فنا کرده ام هستی خویشتن
з саргар барорем аз кӣнаи пӯст
ز سرگر برآریم از کینه پوست
Набинӣ дар он пардаи ҷузи меҳри дӯст
نبینی در آن پرده جز مهر دوست
Кунигар диламро аз сари панҷаи хӯн
کنی گر دلم را از سر پنجه خون
Таровад аз ӯ меҳри ҷонони бурун
تراود از او مهر جانان برون
?герат нест бовари зи ман ин хитоб
گرت نیست باور ز من این خطاب
Биё аз ҷабинам бар афкани ниқоб
بیا از جبینم بر افکن نقاب
Бибин то дар ин парда дидор кист
ببین تا در این پرده دیدار کیست
Дар ин оинаи акс рухсор кист
در این آینه عکس رخسار کیست
Гушойанд агар хоки Маҳмӯди боз
گشایند اگر خاک محمود باز
Набенанд дар вай ба ғайр аз Аёз
نبینند در وی به غیر از ایاز
Ҳамон ба ки бо мо мудоро кунӣ
همان به که با ما مدارا کنی
зи яғмои ту охир чаҳ яғмо кунӣ
ز یغما تو آخر چه یغما کنی