Ба яғмои бечора аз меҳри хеш

به یغمای بیچاره از مهر خویش

Сухан ронадӣ эй ёри фархундаи кеш

سخن راندی ای یار فرخنده کیش

Дар ин нуктаи як мӯ набинам хилоф

در این نکته یک مو نبینم خلاف

Ба яздон ки орӣ буд аз газоф

به یزدان که عاری بود از گزاف

Валикин на аз халқи некӯии тест

ولیکن نه از خلق نیکوی تست

Нагӯям ки аз меҳрбони хуии тест

نگویم که از مهربان خوی تست

Марои номи яғмои ту яғмои талаб

مرا نام یغما تو یغما طلب

Ба ман меҳрбонят набӯд аҷаб

به من مهربانیت نبود عجب

Биёи тарки солусӣ ва шед кун

بیا ترک سالوسی و شید کن

Дили мо ба меҳру вафо сайд кун

دل ما به مهر و وفا صید کن

Ки бар мурғи ҳушёр сайёд чист

که بر مرغ هشیار صیاد چیست

Наад донаи меҳрбонии нахуст

نهد دانه مهربانی نخست

Бирав ҷони ман касб ахлоқ кун

برو جان من کسب اخلاق کن

Вази ин номи тасхир офоқ кун

وز این نام تسخیر آفاق کن

Набинӣ ки он неки сайёди ман

نبینی که آن نیک صیاد من

Тарабпарвар ҷони ношоди ман

طرب پرور جان ناشاد من

Ба трдстии донау доми меҳр

به تردستی دانه و دام مهر

зи таҳти замин то фарози сипеҳр

ز تحت زمین تا فراز سپهر

Дар ин раҳи манам камтарини сайд ӯ

در این ره منم کمترین صید او

Ки озодем нест ҷузи қайд ӯ

که آزادیم نیست جز قید او

Гарми пари кушояд вагар пар кунад

گرم پر گشاید و گر پر کند

Вагар дона бахшад ва гар сараканд

وگر دانه بخشد و گر سرکند

Аз он доми майл рҳоӣим нест

از آن دام میل رهائیم نیست

Ба дом дигар ошноӣим нест

به دام دگر آشنائیم نیست

Чамани айш хезаст ва бустон назиҳ

چمن عیش خیز است و بستان نزه

Гулистон назифасту ромиши фара

گلستان نظیف است و رامش فره

Вале ҳаст чун қайди ман коми дӯст

ولی هست چون قید من کام دوست

Бидонҳо напардозам аз доми дӯст

بدان ها نپردازم از دام دوست

Басии доми каши ранҷ ва озорҳо

بسی دام کش رنج و آزارها

Буд хуштар аз айши гулзорҳо

بود خوشتر از عیش گلزارها

?герати ин чунин дона Эй ҳасту дом

گرت این چنین دانه ای هست و دام

Дар афкан ки гаштати ҷаҳони ҷумлаи ром

در افکن که گشتت جهان جمله رام

Вагарна чу яғмои сари хеши гир

وگرنه چو یغما سر خویش گیر

Тариқӣ ки май боядат пеши гир

طریقی که می بایدت پیش گیر